Οι γερμανικές μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση συναντούν έντονο σκεπτικισμό από τους ψηφοφόρους, παρά το εύρος του πακέτου. Η δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα τροφοδοτεί ανακατατάξεις στο κομματικό σκηνικό με σαφείς ευρωπαϊκές προεκτάσεις.
Οι γερμανικές μεταρρυθμίσεις που συμφώνησαν τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού καλύπτουν συντάξεις, υγεία, φορολογία και αγορά εργασίας, αλλά δεν πείθουν την κοινωνία ότι αλλάζουν την πορεία της χώρας. Σε περιβάλλον παρατεταμένης οικονομικής κόπωσης, η απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και την κοινωνική αποδοχή διευρύνεται, επιβαρύνοντας τη θεσμική σταθερότητα της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης.
Πού σκοντάφτουν οι γερμανικές μεταρρυθμίσεις;
Η νέα δέσμη 34 σημείων επιχειρεί να συνδυάσει ελάφρυνση φόρων, περιορισμό γραφειοκρατίας και πιο ευέλικτους κανόνες στην αγορά εργασίας με παρεμβάσεις στο συνταξιοδοτικό και στο σύστημα υγείας. Ωστόσο, μετά από χρόνια υποτονικής ανάπτυξης και αίσθησης «μόνιμης κρίσης», τρία στα τέσσερα νοικοκυριά εξακολουθούν να βλέπουν την οικονομική κατάσταση ως μείζον πρόβλημα και ένα στα τέσσερα φοβάται απώλεια εργασίας.
Η κοινωνική ανασφάλεια δεν περιορίζεται στην απασχόληση, αλλά εκτείνεται στην κλιματική κρίση και στη δημογραφική γήρανση, που διαμορφώνουν μακροπρόθεσμο ρίσκο για το κοινωνικό κράτος. Παρά τη στροφή της κοινής γνώμης υπέρ περισσότερων επενδύσεων σε υποδομές ανθεκτικές σε καύσωνες, μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων απορρίπτει μέτρα που ενσωματώνουν το περιβαλλοντικό κόστος στις τιμές, ειδικά όταν επιβαρύνουν άμεσα τα νοικοκυριά.
Πώς επηρεάζει η κρίση εμπιστοσύνης το κομματικό σύστημα;
Η δημογραφική πίεση στο συνταξιοδοτικό σύστημα είναι κεντρικός άξονας των μεταρρυθμίσεων, με στόχο μεγαλύτερη διαγενεακή ισορροπία και ενίσχυση κεφαλαιοποιητικών πυλώνων. Παρά την αποδοχή σε μέτρα όπως η ένταξη πολιτικών, αυτοαπασχολούμενων και στελεχών επιχειρήσεων στην υποχρεωτική ασφάλιση, η κοινωνία απορρίπτει σθεναρά περικοπές τύπου αύξησης ορίων ηλικίας με βάση το προσδόκιμο ζωής ή κατάργηση ευνοϊκών καθεστώτων πρόωρης εξόδου.
Η αντίφαση ανάμεσα στην αναγνωρισμένη ανάγκη μεταρρύθμισης και στην άρνηση των επώδυνων επιλογών τροφοδοτεί την κρίση εμπιστοσύνης προς τα παραδοσιακά κόμματα. Η πτώση της δημοτικότητας των ηγετών του κυβερνητικού συνασπισμού και η άνοδος της ακροδεξιάς σε πρώτη δύναμη στις προθέσεις ψήφου αναδεικνύουν μια μετατόπιση διαρκείας, όπου η κοινωνική δυσαρέσκεια μεταφράζεται σε ψήφο διαμαρτυρίας με σαφές ευρωπαϊκό βάρος.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Η αδυναμία των γερμανικών μεταρρυθμίσεων να αποκαταστήσουν γρήγορα την εμπιστοσύνη αυξάνει την αβεβαιότητα για την πορεία της Ευρωζώνης, σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα επιδιώκει σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις και χρηματοδότηση. Μια Γερμανία εγκλωβισμένη σε εσωτερική πολιτική πόλωση και αργή προσαρμογή του παραγωγικού της μοντέλου μπορεί να οδηγήσει σε πιο συγκρατημένη ευρωπαϊκή ατζέντα για κοινές επενδύσεις, δημοσιονομική ευελιξία και πράσινη μετάβαση.
Σχόλιο 
: Για την Αθήνα, η γερμανική εσωτερική αστάθεια σημαίνει ότι οι πρωτοβουλίες για ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης, αναθεώρηση των δημοσιονομικών κανόνων και ενίσχυση των κοινών ευρωπαϊκών επενδυτικών εργαλείων θα προχωρούν πιο αργά και πιο αμυντικά. Αυτό καθιστά ακόμη πιο κρίσιμη για την Ελλάδα την ενίσχυση της δικής της πιστοληπτικής αξιοπιστίας και την επιτάχυνση διαρθρωτικών αλλαγών, ώστε να μην εξαρτάται από ευρωπαϊκές αποφάσεις που θα λαμβάνονται σε κλίμα αυξημένου πολιτικού κόστους στο Βερολίνο.
Διαβάστε επίσης:
Ρωσία προειδοποιεί ΕΕ για Ουκρανία μετά τις διώξεις Nord Stream
Γερμανία: Η ιδιωτική οικονομία μένει σε ύφεση για τρίτο μήνα
#Γερμανία #Μεταρρυθμίσεις #Συνταξιοδοτικό #Ευρωζώνη #Ακροδεξιά
