Η παραγωγή υδρογόνου αναδεικνύεται από την Hellenic Hydrogen ως κρίσιμο εργαλείο για την αξιοποίηση της απορριπτόμενης ενέργειας από ΑΠΕ, με αιχμή την ανάγκη εξαίρεσής της από μέρος των ρυθμιζόμενων χρεώσεων ρεύματος. Η εταιρεία συνδέει ευθέως το ενεργειακό κόστος με την ανταγωνιστικότητα των επενδύσεων και τη δυνατότητα μείωσης εισαγωγών φυσικού αερίου.
Η παραγωγή υδρογόνου αναδεικνύεται από την Hellenic Hydrogen ως ο κρίσιμος κρίκος που μπορεί να μετατρέψει τις περικοπές ΑΠΕ σε εγχώριο καύσιμο υψηλής θερμικής αξίας, υπό την προϋπόθεση ότι θα απαλλαγεί από μέρος των χρεώσεων ηλεκτρικής ενέργειας εκτός προμήθειας. Ο τεχνικός διευθυντής της εταιρείας, Σπύρος Κοντομάρης, συνδέει άμεσα το ρυθμιζόμενο ενεργειακό κόστος με τη βιωσιμότητα της βιομηχανικής κλίμακας έργων υδρογόνου στην Ελλάδα.
Πώς η παραγωγή υδρογόνου μπορεί να αξιοποιήσει τις περικοπές ΑΠΕ;
Ο κ. Κοντομάρης υπογραμμίζει ότι το υδρογόνο αποτελεί «ιδανική λύση» για την απορρόφηση της απορριπτόμενης ενέργειας από ΑΠΕ, μετατρέποντας τις πολύ χαμηλές, μηδενικές ή και αρνητικές τιμές ρεύματος σε αποθηκεύσιμο καύσιμο. Πρόκειται, όπως σημειώνει, για την πρώτη φορά μετά τον λιγνίτη που η χώρα μπορεί να αποκτήσει εγχώριο προϊόν υψηλής θερμικής αξίας με στρατηγικό ρόλο στο ενεργειακό μείγμα.
Η χρήση υδρογόνου σε μείγματα με φυσικό αέριο μπορεί, σύμφωνα με τον ίδιο, να περιορίσει τις εισαγωγές «πάρα πολύ ακριβού» φυσικού αερίου, μειώνοντας παράλληλα τις εκπομπές CO2. Έτσι, το υδρογόνο τοποθετείται στο κέντρο μιας στρατηγικής που συνδυάζει ασφάλεια εφοδιασμού, κλιματικούς στόχους και βιομηχανική ανταγωνιστικότητα.
Ποιο είναι το εμπόδιο του ενεργειακού κόστους για τα έργα υδρογόνου;
Παρά τις τεχνολογικές και χρηματοδοτικές προετοιμασίες, ο κ. Κοντομάρης περιγράφει τα ρυθμιζόμενα κόστη δικτύου ως τον βασικό ανασταλτικό παράγοντα για επενδύσεις μεγάλης κλίμακας. Όπως αναφέρει, οι χρεώσεις ΥΚΩ, ΕΤΜΕΑΡ και οι χρεώσεις που σχετίζονται με τον ΑΔΜΗΕ είναι «απλά απαγορευτικές» για οποιαδήποτε ανταγωνιστική βιομηχανική δραστηριότητα ως προς την τελική τιμή του προϊόντος.
Η Hellenic Hydrogen δηλώνει έτοιμη «στον σχεδιασμό, στον έλεγχο της αγοράς, στην αξιολόγηση τεχνολογιών και στην αδειοδότηση», έχοντας ήδη εξασφαλίσει δύο σημαντικές χρηματοδοτήσεις. Το ζητούμενο πλέον, όπως περιγράφεται, είναι η προσαρμογή του πλαισίου χρεώσεων ώστε αυτές οι χρηματοδοτήσεις να μετατραπούν σε ανταγωνιστική παραγωγή τελικού προϊόντος.
Τι σημαίνει για το ρυθμιστικό πλαίσιο και την αγορά ενέργειας;
Η πρόταση για μεταβατική εξαίρεση των παραγωγών υδρογόνου από ορισμένες ρυθμιζόμενες χρεώσεις επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη επενδύσεων και στη μη επιβάρυνση του τελικού καταναλωτή. Ο κ. Κοντομάρης θέτει ως προϋπόθεση η όποια προσαρμογή να έχει «τις μικρότερες δυνατές επιπτώσεις» στα οικονομικά μεγέθη του διαχειριστή, ώστε να διατηρηθεί η σταθερότητα του συστήματος.
Σε επίπεδο αγοράς, η ανάπτυξη υδρογόνου με χαμηλότερο ενεργειακό κόστος θα μπορούσε να ενισχύσει τη ζήτηση για ΑΠΕ, περιορίζοντας τις περικοπές και βελτιώνοντας τη συνολική αποδοτικότητα του συστήματος. Παράλληλα, η σταδιακή υποκατάσταση μέρους του φυσικού αερίου με υδρογόνο θα μείωνε την έκθεση της χώρας σε διεθνείς διακυμάνσεις τιμών καυσίμων.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Για τον οικιακό και μικρό επαγγελματικό καταναλωτή, το βασικό διακύβευμα είναι να μη μετακυλιστεί το κόστος της όποιας εξαίρεσης σε υψηλότερους λογαριασμούς ρεύματος. Αν η μεταβατική ρύθμιση σχεδιαστεί χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση, η ανάπτυξη υδρογόνου μπορεί μακροπρόθεσμα να στηρίξει πιο σταθερές τιμές ενέργειας μέσω μείωσης εισαγωγών και καλύτερης αξιοποίησης των ΑΠΕ.
Για τη βιομηχανία, η μείωση των ρυθμιζόμενων χρεώσεων σε έργα υδρογόνου θα μπορούσε να δημιουργήσει νέα προϊόντα και αλυσίδες αξίας, βελτιώνοντας την ανταγωνιστικότητα σε κλάδους με υψηλή κατανάλωση ενέργειας. Αν οι επενδύσεις αυτές ωριμάσουν, ενδέχεται να λειτουργήσουν αποσβεστικά σε μελλοντικές αυξήσεις τιμών φυσικού αερίου και δικαιωμάτων CO2.
Σχόλιο
: Η συζήτηση που ανοίγει η Hellenic Hydrogen δείχνει ότι το υδρογόνο δεν είναι μόνο τεχνολογικό στοίχημα, αλλά κυρίως ζήτημα δομής τιμολόγησης της ενέργειας. Αν η πολιτεία επιλέξει στοχευμένη, χρονικά περιορισμένη εξαίρεση χωρίς επιβάρυνση των λογαριασμών, μπορεί να επιταχύνει επενδύσεις που στο μέλλον θα στηρίξουν χαμηλότερο κόστος καυσίμων και μεγαλύτερη ενεργειακή αυτάρκεια.






