Η υποχρεωτική στράτευση επανέρχεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης μέσα από την παρέμβαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια στο Σίδνεϊ. Το μήνυμα είναι σαφές: η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να θεωρεί την ασφάλεια δεδομένη και καλείται να επανεξοπλιστεί θεσμικά, επιχειρησιακά και κοινωνικά.
Η υποχρεωτική στράτευση επανέρχεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης μέσα από την ομιλία του Νίκου Δένδια στο Σίδνεϊ, όπου έθεσε ως κεντρικό ζητούμενο την αλλαγή νοοτροπίας της νέας γενιάς απέναντι στην άμυνα. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας περιέγραψε μια Ευρώπη που αγνόησε την ανάγκη προετοιμασίας και τώρα καλείται ταυτόχρονα να υπερασπιστεί τις αξίες της, να επενδύσει σε εξοπλισμούς και να ξαναχτίσει την αντίληψη του πολίτη για την υποχρέωση υπεράσπισης της πατρίδας.
Πώς συνδέει ο Δένδιας την υποχρεωτική στράτευση με την ευρωπαϊκή ασφάλεια;
Ο Νίκος Δένδιας υπενθύμισε ότι «κάθε νέο παιδί πρέπει να καταλάβει ότι θα πρέπει να υπερασπιστεί τη χώρα του», χαρακτηρίζοντας τη στράτευση ταυτόχρονα δικαίωμα και υποχρέωση που είχε «ξεχαστεί». Επισήμανε ότι, παρότι η Ελλάδα διαθέτει επαγγελματίες υψηλού επιπέδου, η παράδοση της συμμετοχής του πολίτη στην άμυνα από τους Περσικούς Πολέμους και μετά παραγκωνίστηκε, καθώς η θητεία κατέληξε συχνά σε τυπική διαδικασία χωρίς ουσιαστική εκπαίδευση σύγχρονου μαχητή.
Η τοποθέτησή του δεν περιορίστηκε στην ελληνική περίπτωση, καθώς τόνισε ότι «όλες οι Δημοκρατίες» οφείλουν να δημιουργήσουν πραγματικές ικανότητες άμυνας στους πολίτες τους. Στο ευρωπαϊκό επίπεδο, άσκησε έμμεση κριτική στην τάση να μπαίνουν «στην άκρη τα οπλικά συστήματα και η προετοιμασία για έναν ενδεχόμενο πόλεμο», προειδοποιώντας ότι η Ρωσία έχει ήδη διαμορφώσει οικονομία πολέμου, παρά το σχετικά περιορισμένο ΑΕΠ της.
Πώς τοποθετείται η Ελλάδα σε ΝΑΤΟ, Ρωσία, Κύπρο και Ανατολική Μεσόγειο;
Ο υπουργός απέδωσε στο ΝΑΤΟ τον ρόλο εγγυητή της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη ΝΑ Ευρώπη, σημειώνοντας ότι χωρίς τη συμμαχία το Σύμφωνο της Βαρσοβίας θα είχε πιθανότατα ελέγξει Ελλάδα και Τουρκία. Αναγνώρισε ότι η διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς μπορεί να προκάλεσε ανασφάλεια στη Ρωσία, αλλά ξεκαθάρισε ότι η Μόσχα δεν μπορεί να υπαγορεύει στις πρώην χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας αν θα ενταχθούν στο ΝΑΤΟ ή στην ΕΕ, τονίζοντας το «δημοκρατικό δικαίωμα» των κοινωνιών να καθορίζουν το μέλλον τους.
Για την Ανατολική Μεσόγειο, μίλησε για μια περιοχή «δίκοπο μαχαίρι», όπου η γεωγραφία είναι ταυτόχρονα πρόκληση και ευκαιρία σε ενέργεια, εμπόριο και καινοτομία, υπό την προϋπόθεση σταθερότητας στη Μέση Ανατολή και τον Κόλπο. Στο Κυπριακό, έκανε λόγο για «νέα πιθανότητα» αμοιβαίου οφέλους για Κυπριακή Δημοκρατία, τουρκοκυπριακή και ελληνοκυπριακή κοινότητα, συνδέοντας ρητά την επίλυσή του με τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και χαρακτηρίζοντας την Κύπρο «βασικό σημείο» για τη σταθερότητα στην περιοχή.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Οι αναφορές του Νίκου Δένδια στη θητεία ως ουσιαστική εκπαίδευση και όχι τυπική υποχρέωση προϊδεάζουν για περαιτέρω εμβάθυνση της στρατιωτικής προετοιμασίας των κληρωτών, με άμεση επίπτωση στον χρόνο, την ένταση και το περιεχόμενο της θητείας. Η επιμονή στη διατήρηση δαπανών άνω του 3% του ΑΕΠ για την άμυνα σημαίνει ότι οι προτεραιότητες του προϋπολογισμού θα συνεχίσουν να ευνοούν εξοπλισμούς και αμυντικές υποδομές, περιορίζοντας τα περιθώρια για ανακατανομή πόρων σε άλλες κοινωνικές πολιτικές.
Η ισχυρή προσήλωση στο ΝΑΤΟ και η ανάγκη ενεργού αμερικανικής παρουσίας στην Ευρώπη ενισχύουν τον προσανατολισμό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με συνέπεια η χώρα να παραμένει εκτεθειμένη σε διεθνείς κρίσεις, αλλά και να διεκδικεί ρόλο σταθεροποιητικού παράγοντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η αισιοδοξία για το Κυπριακό, εφόσον μεταφραστεί σε πρόοδο, θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο έντασης στο Αιγαίο και να δημιουργήσει πιο προβλέψιμο περιβάλλον για επενδύσεις και ενεργειακά σχέδια στην περιοχή.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Δένδια στο Σίδνεϊ αποκαλύπτει μια στρατηγική που συνδυάζει υψηλή αμυντική δαπάνη, αναβάθμιση της υποχρεωτικής στράτευσης και απόλυτη πρόσδεση στο ΝΑΤΟ, την ώρα που η Ευρώπη ακόμη διστάζει να ορίσει κοινό δόγμα ασφάλειας. Το μήνυμα προς τους Έλληνες πολίτες είναι ότι η ασφάλεια δεν είναι αφηρημένη έννοια, αλλά πολιτική επιλογή με συγκεκριμένο κόστος σε χρήμα, χρόνο και προσωπική συμμετοχή, την οποία η κυβέρνηση θεωρεί πλέον μη διαπραγματεύσιμη.






