Οι έρευνες υδρογονανθράκων στο βορειοδυτικό Ιόνιο και το νέο μοντέλο διαχείρισης νερού διαμορφώνουν ταυτόχρονα το ενεργειακό και υδατικό τοπίο της χώρας. Η κυβέρνηση συνδέει τις επενδύσεις σε φυσικό αέριο με αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους και παράλληλα επιχειρεί συγκέντρωση αρμοδιοτήτων στις μεγάλες εταιρείες ύδρευσης.
Οι έρευνες υδρογονανθράκων στο βορειοδυτικό Ιόνιο και το νέο νομοσχέδιο για τη διαχείριση των υδάτων αναδεικνύονται σε δύο παράλληλες στρατηγικές της κυβέρνησης για ασφάλεια εφοδιασμού και ανθεκτικότητα σε ενέργεια και νερό. Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου περιέγραψε ένα πλαίσιο όπου οι μεγάλες επενδύσεις σε φυσικό αέριο και υποδομές ύδρευσης συνδέονται με δέσμευση για δημόσιο χαρακτήρα του νερού και αυστηρή περιβαλλοντική προστασία.
Πώς αλλάζουν οι έρευνες υδρογονανθράκων το ενεργειακό ισοζύγιο;
Η πρώτη ερευνητική γεώτρηση προγραμματίζεται για τον Φεβρουάριο του 2027 στο βορειοδυτικό Ιόνιο, στην περιοχή του Ασωπού, με την κοινοπραξία ExxonMobil, Energean και HelleniQ Energy να εκτιμά περίπου 270 δισ. κυβικά υδρογονανθράκων με πιθανή εμπορική αξιοποίηση. Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, τα δημόσια έσοδα μόνο από αυτή τη γεώτρηση θα μπορούσαν να φτάσουν τα 10 δισ. €, ποσό που αν επιβεβαιωθεί θα επηρεάσει καθοριστικά τον δημοσιονομικό χώρο και τις δυνατότητες ενεργειακών επενδύσεων.
Ο Υπουργός υπογράμμισε ότι «δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συμβιβασμού στην προστασία του περιβάλλοντος», επιχειρώντας να προλάβει ανησυχίες για τις θαλάσσιες γεωτρήσεις. Τόνισε ότι οι γεωτρήσεις «δεν απειλούν το περιβάλλον» και ενέταξε τις έρευνες σε αφήγημα βιώσιμης ανάπτυξης, όπου το φυσικό αέριο λειτουργεί συμπληρωματικά προς τις ΑΠΕ και την ενεργειακή ανθεκτικότητα.
Πώς επηρεάζει η μεταρρύθμιση στο νερό τις υποδομές και τις ΑΠΕ;
Το νέο νομοσχέδιο για τη διαχείριση των υδάτων, που εισέρχεται σε δημόσια διαβούλευση και αναμένεται να ψηφιστεί εντός καλοκαιριού, στοχεύει σε ολιστική διαχείριση ενός πόρου που ο Υπουργός χαρακτήρισε «συνολικό πρόβλημα». Με 735 οργανισμούς διαχείρισης νερού στη χώρα, σε αντίθεση με έναν σε Ιρλανδία και Πολωνία, η κυβέρνηση προωθεί συγκέντρωση αρμοδιοτήτων με κεντρικούς φορείς την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, επικαλούμενη οικονομίες κλίμακας και τεχνογνωσία για επενδύσεις σε πεπαλαιωμένα δίκτυα.
Η μεταρρύθμιση ξεκινά από Αττική, Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική, όπου κατοικεί πάνω από το 50% του πληθυσμού, με στόχο τη μείωση των τεράστιων απωλειών νερού, που σε ορισμένες περιοχές φτάνουν μέχρι και τις 70 στις 100 «σταγόνες». Παράλληλα, έχουν σχεδιαστεί τρεις κύκλοι χρηματοδότησης για έργα κατά της λειψυδρίας, με ήδη υπογεγραμμένες παρεμβάσεις σε 25 δήμους, ύψους άνω των 40 εκατ. € για 33 έργα, και προγραμματισμένη συνέχεια στην Πελοπόννησο.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Για τα νοικοκυριά, η κυβερνητική θέση είναι ότι το νερό στην Ελλάδα «είναι και θα παραμείνει το φθηνότερο στην Ευρώπη, με την καλύτερη ποιότητα», με σαφή διαβεβαίωση ότι «το νερό είναι και θα παραμείνει δημόσιο αγαθό». Αν οι επενδύσεις σε δίκτυα μειώσουν τις απώλειες, το κόστος ανά κυβικό μπορεί να συγκρατηθεί μακροπρόθεσμα, περιορίζοντας πιέσεις για αυξήσεις στους λογαριασμούς ύδρευσης, ενώ η βελτίωση της ποιότητας και της αξιοπιστίας τροφοδοσίας μειώνει έμμεσα και το κόστος για εμφιαλωμένο νερό.
Στην ενέργεια, η πιθανή ανακάλυψη εμπορικά αξιοποιήσιμων ποσοτήτων υδρογονανθράκων ενισχύει την ασφάλεια εφοδιασμού σε φυσικό αέριο και μπορεί να λειτουργήσει ως αντιστάθμισμα σε διεθνείς διακυμάνσεις τιμών, μεσοπρόθεσμα επηρεάζοντας το κόστος ηλεκτροπαραγωγής. Ταυτόχρονα, η «ισορροπημένη» στήριξη των ΑΠΕ, με «όχι» σε φωτοβολταϊκά σε δάση και Natura, ανεμογεννήτριες σε μικρά νησιά και πάνω από τα 1.200 μέτρα, δείχνει στροφή σε πιο στοχευμένη χωροθέτηση, που μπορεί να επιβραδύνει ορισμένα έργα αλλά να μειώσει κοινωνικές αντιδράσεις και αβεβαιότητα για επενδυτές.
Σχόλιο
: Ο συνδυασμός ερευνών υδρογονανθράκων, αναδιάρθρωσης της αγοράς νερού και αυστηρότερων κανόνων χωροθέτησης ΑΠΕ διαμορφώνει ένα νέο πλαίσιο για επενδυτές και καταναλωτές. Αν οι εκτιμήσεις για τα 10 δισ. € δημόσιων εσόδων και οι επενδύσεις σε υποδομές νερού υλοποιηθούν, η χώρα αποκτά μεγαλύτερη ανθεκτικότητα σε τιμές ενέργειας και υδάτινους κινδύνους, με κρίσιμο ζητούμενο τη διαφάνεια στην τιμολόγηση και τη σταθερότητα των λογαριασμών ρεύματος και ύδρευσης.
Διαβάστε επίσης:
Παπασταύρου δηλώνει ότι το νερό παραμένει δημόσιο αγαθό






