Τα ήρεμα νερά στην ελληνοτουρκική σχέση είναι χρήσιμα, αλλά όχι αυτοσκοπός, υπογραμμίζει ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, περιγράφοντας μια στρατηγική συνδυασμού διαλόγου και αποτροπής. Την ίδια ώρα συνδέει την ενεργητική εξωτερική πολιτική με νέες νομικές πρωτοβουλίες, την αμυντική ενίσχυση και τον ρόλο της Ελλάδας σε Μέση Ανατολή και Δυτικά Βαλκάνια.
Τα ήρεμα νερά στην ελληνοτουρκική σχέση παρουσιάζονται από τον Γιώργο Γεραπετρίτη όχι ως αυτοσκοπός, αλλά ως εργαλείο για την αποσυμπίεση κρίσεων και την προώθηση εθνικών συμφερόντων. Ο υπουργός Εξωτερικών περιγράφει μια γραμμή όπου ο διάλογος με την Άγκυρα συνυπάρχει με ενισχυμένη αποτρεπτική ισχύ και νέες νομικές πρωτοβουλίες στη θάλασσα.
Πώς ορίζει η κυβέρνηση τα ήρεμα νερά με την Τουρκία;
Ο Γεραπετρίτης αποδίδει στα ήρεμα νερά συγκεκριμένα μετρήσιμα αποτελέσματα, όπως η σημαντική μείωση των μεταναστευτικών ροών και η ελαχιστοποίηση των παραβιάσεων του Εθνικού Εναέριου Χώρου. Την ίδια στιγμή αναγνωρίζει ότι στα μεγάλα υποκείμενα ζητήματα, κυρίως στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, δεν έχει υπάρξει ουσιαστική πρόοδος.
Για να απαντήσει στην εσωκομματική κριτική, υπενθυμίζει ότι όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης συνομιλούσαν με την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης Σαμαρά με έξι γύρους διερευνητικών επαφών. Η θέση του είναι ότι η αδράνεια ισοδυναμεί με οπισθοδρόμηση και πως η δράση, ακόμη και με αντιδράσεις, είναι προτιμότερη από τη στασιμότητα.
Ποιο θεσμικό αποτύπωμα δηλώνει η κυβέρνηση σε θάλασσα, ενέργεια και περιφερειακή πολιτική;
Ο υπουργός προβάλλει μια δέσμη πρωτοβουλιών που, όπως λέει, δεν υπήρξαν στα 52 χρόνια της μεταπολίτευσης: Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, Θαλάσσια Πάρκα, συμφωνίες για εξόρυξη υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης με μεγάλες αμερικανικές εταιρείες. Κατά την κυβερνητική ανάγνωση, αυτά συγκροτούν νομικό οπλοστάσιο απέναντι σε έννοιες όπως «γαλάζια πατρίδα», «γκρίζες ζώνες» και αιτήματα αποστρατιωτικοποίησης.
Παράλληλα, η Αθήνα εμφανίζεται ως «πάροχος ασφαλείας» στην περιοχή, με ενισχυμένο ναυτικό και αεροπορία και με δίκτυο σχέσεων που εκτείνεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση έως το Ισραήλ, τις χώρες του Κόλπου και τον αραβικό κόσμο. Στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, ο Γεραπετρίτης μιλά για μεταβατική συμφωνία κατάπαυσης πυρός και σταδιακή ομαλοποίηση στη διέλευση από το Στενό του Ορμούζ, με ήδη ορατή πτώση στις τιμές πετρελαίου.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Η κυβερνητική επιλογή για ήρεμα νερά με ενισχυμένη αποτροπή μεταφράζεται σε μικρότερο κίνδυνο θερμών επεισοδίων, αλλά και σε διαρκή, δαπανηρή αμυντική ετοιμότητα που επιβαρύνει τον προϋπολογισμό. Αν η σταδιακή αποκλιμάκωση στη Μέση Ανατολή και στο Στενό του Ορμούζ επιβεβαιωθεί, η πτώση των τιμών πετρελαίου μπορεί να περάσει σε καύσιμα και βασικά αγαθά, με άμεση επίδραση στο κόστος ζωής.
Στα Δυτικά Βαλκάνια, η σύνδεση της ενταξιακής πορείας της Αλβανίας με τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας δείχνει ότι η Αθήνα χρησιμοποιεί το ευρωπαϊκό πλαίσιο ως μοχλό πίεσης, με πιθανό αντίκτυπο στην ασφάλεια δικαίου για περιουσίες και επενδύσεις. Στο εσωτερικό, η επίκληση της Δικαιοσύνης για τις υποκλοπές σημαίνει ότι οι θεσμικές απαντήσεις θα δοθούν κυρίως στις αίθουσες των δικαστηρίων και όχι στο πολιτικό πεδίο, κάτι που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο πολίτης αντιλαμβάνεται τη λογοδοσία.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Γεραπετρίτη φωτίζει μια στρατηγική όπου η κυβέρνηση επιδιώκει να «κλειδώσει» θεσμικά και νομικά κεκτημένα σε θάλασσα, ενέργεια και μειονοτικά, ενώ ταυτόχρονα ζητά από την κοινωνία εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη για τα πιο ευαίσθητα ζητήματα λογοδοσίας. Η επιλογή να παρουσιαστεί η Ελλάδα ως σταθερός παίκτης σε μια «κλονισμένη» διεθνή σκηνή λειτουργεί και ως απάντηση σε εσωτερικές αμφισβητήσεις, αλλά και ως μήνυμα ότι οι μεγάλες κατευθύνσεις της εξωτερικής πολιτικής δεν θα αλλάξουν εύκολα, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους.
#ΓιώργοςΓεραπετρίτης #Ελληνοτουρκικά #ΝέαΔημοκρατία #ΕλληνικήΕθνικήΜειονότητα #ΜέσηΑνατολή
