Το ιρανικό πετρέλαιο δυσκολεύεται να βρει αγοραστές, ακόμη και μετά την άρση των περιορισμών στις εισαγωγές ενέργειας. Η υποτονική ζήτηση της Κίνας και η αυξημένη προσφορά από OPEC+ και Ρωσία πιέζουν τις τιμές και περιορίζουν τα περιθώρια της Τεχεράνης.
Το ιρανικό πετρέλαιο δυσκολεύεται να βρει αγοραστές, ακόμη και μετά την άρση των περιορισμών στις εισαγωγές ενέργειας από τη χώρα. Η συνδυασμένη επίδραση της υποχώρησης της κινεζικής ζήτησης και της αυξημένης προσφοράς από άλλους παραγωγούς δημιουργεί ένα περιβάλλον υπερπροσφοράς που πιέζει τις τιμές και περιορίζει τα έσοδα του Ιράν.
Πώς η Κίνα αλλάζει τη στρατηγική της για το ιρανικό πετρέλαιο;
Η Κίνα, παραδοσιακά ο βασικός αγοραστής ιρανικού αργού, εμφανίζεται πλέον επιφυλακτική, με τους αναλυτές να σημειώνουν ότι δεν δείχνει «ενθουσιασμό» να αυξήσει τις αγορές της από κανέναν προμηθευτή. Οι συνολικές εισαγωγές αργού της Κίνας μειώθηκαν τον Μάιο κατά 29% σε ετήσια βάση, στα 7,82 εκατ. βαρέλια ημερησίως, το χαμηλότερο επίπεδο από τον Φεβρουάριο του 2018, αντανακλώντας την υποχώρηση της ζήτησης μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου.
Ακόμη πιο έντονη είναι η πτώση στις εισαγωγές από το Ιράν, οι οποίες τον Ιούνιο μειώθηκαν πάνω από το ήμισυ, στα περίπου 654.000 βαρέλια ημερησίως σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Παράλληλα, η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με ευρωπαϊκή ανάλυση, έχει ενισχύσει τη στρατηγική στροφή της Κίνας προς την πράσινη μετάβαση, με τον πρωθυπουργό Λι Τσιανγκ να ζητά επιτάχυνση των μη ορυκτών πηγών ενέργειας και τη δημιουργία νέου ενεργειακού συστήματος.
Πώς επηρεάζει η αυξημένη προσφορά και τα Στενά του Ορμούζ την αγορά;
Στο ήδη πιεσμένο σκηνικό για το Ιράν προστίθεται και η απόφαση της συμμαχίας OPEC+ να αυξήσει τον στόχο παραγωγής κατά 188.000 βαρέλια ημερησίως τον Αύγουστο. Σύμφωνα με τραπεζική ανάλυση, αυτή η κίνηση εντάσσεται στο σχέδιο πλήρους αντιστροφής των περικοπών των προηγούμενων ετών και σημαίνει ότι από την έναρξη του πολέμου έχουν προστεθεί συνολικά 940.000 βαρέλια ημερησίως στα όρια παραγωγής, ενισχύοντας την παγκόσμια προσφορά.
Παράλληλα, αναλυτές καταγράφουν έντονη συσσώρευση φορτίων στη θάλασσα, καθώς το Ιράν έχει αποστείλει πάνω από 40 εκατ. βαρέλια από την άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ΗΠΑ, ενώ οι ρωσικές εξαγωγές κινούνται σε επίπεδα ρεκόρ. Την ίδια στιγμή, το ενδεχόμενο διαταραχών στα Στενά του Ορμούζ παραμένει, με την Τεχεράνη να προειδοποιεί ότι η σημερινή «ελεύθερη» διέλευση ισχύει μόνο για 60 ημέρες και ότι στη συνέχεια θα επιβάλει κλιμακωτά τέλη, διαφοροποιώντας το κόστος ανάλογα με το αν οι χώρες θεωρούνται «φίλες» ή όχι.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις, η αδυναμία του Ιράν να διαθέσει εύκολα το πετρέλαιό του λειτουργεί βραχυπρόθεσμα ως παράγοντας συγκράτησης των διεθνών τιμών, καθώς η αγορά βλέπει αυξημένη προσφορά από πολλαπλές πηγές. Ωστόσο, ο κίνδυνος επιβολής τελών ή περιορισμών στη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ διατηρεί μια «ασφάλιστρα κινδύνου» στις τιμές, που μπορεί να μεταφραστεί σε διακυμάνσεις στο κόστος καυσίμων και, με χρονική υστέρηση, στους λογαριασμούς ενέργειας.
Σχόλιο 
: Η σημερινή εικόνα συνδυάζει υπερπροσφορά από OPEC+, Ρωσία και ιρανικά φορτία στη θάλασσα με γεωπολιτικό ρίσκο στα Στενά του Ορμούζ, δημιουργώντας ένα εύθραυστο ισοζύγιο για τις τιμές. Αν δεν υπάρξει κλιμάκωση στις ροές του Ορμούζ, οι διεθνείς τιμές πετρελαίου έχουν περιθώριο σταθεροποίησης, κάτι που ευνοεί τους εισαγωγείς όπως η Ελλάδα και λειτουργεί ως ανάχωμα σε νέες αυξήσεις στα καύσιμα και στο ενεργειακό κόστος των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.
Διαβάστε επίσης:
Ιράν: Λαϊκό πένθος για Χαμενεΐ και σήμα ισχύος προς ΗΠΑ
Ιράν: Πέζεσκιάν καλεί σε ενότητα στην κηδεία Χαμενεΐ
#Ιράν #Κίνα #OPEC+ #Ρωσία #ΣτενάτουΟρμούζ
