Οι παραιτήσεις ΣΥΡΙΖΑ από την Πολιτική Γραμματεία και την Κεντρική Επιτροπή φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την εσωκομματική κρίση. Η αποχώρηση της αν. γραμματέως και πέντε μελών του οργάνου μετατρέπει τη θεσμική διαφωνία σε ανοιχτή πολιτική ρήξη.
Οι παραιτήσεις ΣΥΡΙΖΑ από την Πολιτική Γραμματεία και την Κεντρική Επιτροπή, με αιχμή την αποχώρηση της αν. γραμματέως Αναστασίας Σαπουνά και πέντε ακόμη στελεχών, σηματοδοτούν κλιμάκωση της εσωστρέφειας. Η κίνηση καταγράφεται ως θεσμική αμφισβήτηση του τρόπου λήψης και τήρησης των συλλογικών αποφάσεων.
Πώς οι παραιτήσεις ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπουν τη διαφωνία σε θεσμική κρίση;
Οι παραιτηθέντες καταγγέλλουν ότι «μειοψηφία» στο κόμμα «ερμηνεύοντας κατά το δοκούν το καταστατικό» επιδιώκει να «καταστρατηγήσει τις δημοκρατικά ειλημμένες αποφάσεις», φωτογραφίζοντας την ανατροπή της απόφασης της 6ης Ιουνίου. Με αυτόν τον τρόπο η εσωκομματική διαφωνία παύει να εμφανίζεται ως απλή πολιτική γραμμή και αναβαθμίζεται σε ζήτημα εσωτερικής δημοκρατίας.
Η επιστολή παραιτήσεως μιλά για «νέο κύκλο εσωστρέφειας και απαξίωσης» και «αντισυντροφικές συμπεριφορές», τοποθετώντας την κρίση στο επίπεδο της πολιτικής κουλτούρας του κόμματος. Όταν στελέχη πρώτης γραμμής δηλώνουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν «σ’ ένα κόμμα» με τέτοιους όρους, το μήνυμα δεν αφορά μόνο πρόσωπα, αλλά τη λειτουργία του ίδιου του οργανισμού.
Ποιο πολιτικό μήνυμα στέλνει η ομαδική αποχώρηση;
Τα παραιτηθέντα στελέχη κατηγορούν «κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ» ότι επιλέγουν «συστηματική υπονόμευση του κόμματος και της Αριστεράς», μεταφέροντας τη σύγκρουση από το εσωτερικό ακροατήριο στην ευρύτερη προοδευτική παράταξη. Η αναφορά σε «διαχείριση προσωπικών φιλοδοξιών» δείχνει ότι η αντιπαράθεση έχει πλέον σαφές προσωπικό και όχι μόνο ιδεολογικό αποτύπωμα.
Η επίκληση της «ιστορίας και των αξιών της Αριστεράς» και η προειδοποίηση ότι «όταν η Αριστερά χάνει, δεν χάνει ένα κόμμα» επιχειρούν να συνδέσουν την εσωτερική διαμάχη με το συνολικό συσχετισμό Δεξιάς – προοδευτικού χώρου. Έτσι, η παραίτηση δεν εμφανίζεται ως αποχώρηση ηττημένων, αλλά ως πολιτική καταγγελία για κίνδυνο «νέου σχίσματος» με ευρύτερες επιπτώσεις.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη που αναζητά εναλλακτική διακυβέρνηση, η εικόνα ενός κόμματος σε «νέο κύκλο εσωστρέφειας» περιορίζει την αξιοπιστία του ως δυνητικού κυβερνητικού πόλου. Όταν τα ίδια τα στελέχη μιλούν για εγκλωβισμό σε «κατακερματισμό και προσωπικές διαδρομές», το μήνυμα που φτάνει στην κοινωνία είναι ότι η προοδευτική διακυβέρνηση παραμένει περισσότερο σύνθημα παρά ρεαλιστική προοπτική.
Η αναφορά σε «μία ακόμα τετραετία ανισοτήτων, αδικίας και διαφθοράς» δείχνει πως οι παραιτηθέντες αντιλαμβάνονται ότι η εσωτερική κρίση διευκολύνει την «ανενόχλητη» πολιτική κυριαρχία της Δεξιάς. Για τον ενεργό πολίτη αυτό μεταφράζεται σε περιορισμένες δυνατότητες εναλλαγής εξουσίας, άρα και σε μικρότερη πίεση για βελτίωση πολιτικών σε εργασία, κοινωνικό κράτος και δημόσια αγαθά.
Σχόλιο 
: Η ομαδική παραίτηση από κορυφαία όργανα δεν είναι απλώς ακόμη ένα επεισόδιο εσωκομματικής έντασης, αλλά ένδειξη ότι ένα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δυσκολεύεται να λειτουργήσει με σταθερούς θεσμικούς κανόνες. Όταν το καταστατικό γίνεται αντικείμενο πολιτικής διαμάχης, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά την ίδια την ικανότητα του πολιτικού συστήματος να παράγει αξιόπιστες εναλλακτικές διακυβέρνησης.
Διαβάστε επίσης:
Κοντογεώργης δηλώνει ρεαλιστικές τις κυβερνητικές πολιτικές
Χρ. Γιαννούλης ξεκαθαρίζει την επιστροφή διαγραφέντων βουλευτών
#ΣΥΡΙΖΑ #ΠολιτικήΓραμματεία #ΚεντρικήΕπιτροπή #ΑναστασίαΣαπουνά #Εσωκομματικήκρίση
