Ο πόλεμος στην Ουκρανία μπαίνει σε φάση πιο σκληρής και στοχευμένης κλιμάκωσης, με το Ντονμπάς να αναδεικνύεται σε απόλυτο στρατηγικό διακύβευμα για το Κρεμλίνο. Η Μόσχα απορρίπτει σήματα για κατάπαυση του πυρός και μεταφράζει τις ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος ως λόγο για ακόμη πιο επιθετική γραμμή.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία μπαίνει σε φάση πιο σκληρής κλιμάκωσης, με τη Μόσχα να δείχνει ότι επενδύει στον χρόνο και στην πίεση επί του Κιέβου αντί σε μια διαπραγματευτική έξοδο. Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ μιλά για ειρηνευτική συμφωνία «πιο κοντά απ’ όσο αντιλαμβάνεται ο κόσμος», οι κινήσεις του Κρεμλίνου δείχνουν στρατηγική επιμονής στο πεδίο.
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο πόλεμος στην Ουκρανία για το Ντονμπάς;
Πηγές με γνώση των διεργασιών στο Κρεμλίνο περιγράφουν έναν Βλαντίμιρ Πούτιν που έχει απορρίψει εισηγήσεις στενών συνεργατών του για κατάπαυση του πυρός στη σημερινή γραμμή του μετώπου. Η ρωσική ηγεσία δηλώνει ότι παραμένει ανοιχτή στη διπλωματία μόνο εφόσον επιτευχθούν οι στρατηγικοί της στόχοι, μιλώντας για δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» εντός της ουκρανικής επικράτειας.
Στην καρδιά της στρατηγικής βρίσκεται το Ντονμπάς, όπου η Ρωσία δεν ελέγχει ακόμη πλήρως τις περιοχές που έχει μονομερώς προσαρτήσει από το 2022. Περισσότερο από το ένα πέμπτο των εδαφών που η Μόσχα θεωρεί πλέον ρωσικά παραμένει υπό ουκρανικό έλεγχο, με τις αμυντικές γραμμές του Κιέβου να επιβραδύνουν τη ρωσική προέλαση και να ανεβάζουν το πολιτικό κόστος για τον Πούτιν.
Το Ντονμπάς ως «νίκη αρχής» και ο φαύλος κύκλος κλιμάκωσης
Σύμφωνα με πηγές που επικαλούνται διεθνή μέσα, ο Ρώσος πρόεδρος αντιμετωπίζει την πλήρη κατάληψη του Ντονμπάς ως ζήτημα αρχής και ως αναγκαία «νίκη» για να δικαιολογήσει το τεράστιο στρατιωτικό και οικονομικό κόστος ενός πολέμου που μπαίνει στο πέμπτο έτος του. Αυτό εξηγεί και την απόρριψη της πρότασης Ζελένσκι για συνάντηση και κατάπαυση του πυρός, με τη Μόσχα να επαναλαμβάνει ότι επιδιώκει την «πλήρη και οριστική απελευθέρωση» της περιοχής.
Οι ρωσικές επιθέσεις με πυραύλους και drones σε ουκρανικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Κιέβου, εντάσσονται στη λογική της στρατιωτικής και ψυχολογικής πίεσης. Στόχος, όπως εκτιμούν αναλυτές, δεν είναι μόνο οι στρατιωτικές υποδομές, αλλά και η αντοχή της ουκρανικής κοινωνίας, ώστε να αυξηθεί η εσωτερική πίεση στην πολιτική ηγεσία για παραχωρήσεις που σήμερα το Κίεβο απορρίπτει κατηγορηματικά.
Επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος, κοινωνική φθορά και διπλωματικό αδιέξοδο
Καθοριστικό ρόλο στις τελευταίες εξελίξεις έχουν οι ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε διυλιστήρια, λιμάνια και ενεργειακές υποδομές βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια. Οι επιχειρήσεις αυτές προκαλούν προβλήματα στον ενεργειακό εφοδιασμό, ελλείψεις καυσίμων και ορατή ανησυχία στη ρωσική κοινωνία, όπου για πρώτη φορά οι συνέπειες του πολέμου γίνονται αισθητές στην καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών.
Παρά τη διατήρηση υψηλής δημοτικότητας για τον Πούτιν, δημοσκοπήσεις δείχνουν τη χαμηλότερη υποστήριξη από την έναρξη της εισβολής το 2022. Ωστόσο, αντί να λειτουργούν ως κίνητρο για αναζήτηση συμβιβασμού, οι επιθέσεις αυτές φαίνεται να ενισχύουν την πεποίθησή του ότι μια πιο σκληρή απάντηση είναι αναγκαία, καθώς θεωρεί ότι κάθε ένδειξη υποχώρησης θα εκληφθεί ως αδυναμία τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς.
Την ίδια στιγμή, δυτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η πλήρης κατάληψη του Ντονμπάς θα απαιτούσε νέα μεγάλης κλίμακας επιστράτευση, ένα πολιτικά ευαίσθητο βήμα που η Μόσχα αποφεύγει μετά τη μερική επιστράτευση του 2022. Παρά τη σταδιακή ρωσική προέλαση σε περιοχές όπως η Κοστιαντινίβκα, ο πόλεμος παραμένει πόλεμος φθοράς με αργούς ρυθμούς και τεράστιες απώλειες, με διεθνείς εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για περίπου δύο εκατομμύρια νεκρούς, τραυματίες και αγνοούμενους και από τις δύο πλευρές.
SBC Red Line
Η ρητορική περί «ζώνης ασφαλείας» και «απελευθέρωσης» στο Ντονμπάς κρύβει μια απλή πραγματικότητα: όσο ο πόλεμος στην Ουκρανία παραμένει ο βασικός μηχανισμός διαμόρφωσης ισορροπιών, η στρατιωτική λογική θα υπερισχύει της διπλωματίας. Αυτό σημαίνει ότι οι πραγματικές γραμμές άμυνας δεν είναι μόνο στο μέτωπο, αλλά και στην αντοχή κοινωνιών και οικονομιών.
Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, η παράταση της σύγκρουσης μεταφράζεται σε μόνιμη γεωπολιτική αβεβαιότητα, ενεργειακές πιέσεις και αυξημένες αμυντικές δαπάνες. Για επιχειρήσεις και επενδυτές, το μήνυμα είναι ότι ο παράγοντας «πολεμικός κίνδυνος» στην ήπειρο δεν είναι παροδικός, αλλά δομικό στοιχείο του νέου περιβάλλοντος.
Η μεγάλη εικόνα είναι ότι η μάχη για το Ντονμπάς αφορά πλέον το αν η αλλαγή συνόρων με στρατιωτικά μέσα μπορεί να γίνει ανεκτή στην Ευρώπη. Αν αυτή η γραμμή υποχωρήσει, το στοίχημα δεν θα είναι μόνο η Ουκρανία, αλλά η αρχιτεκτονική ασφάλειας της ηπείρου και η αξιοπιστία των κανόνων που τη στήριξαν τις τελευταίες δεκαετίες.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ: Άδεια παραγωγής Patriot στην Ουκρανία αλλάζει τις ισορροπίες
Ουκρανία: Ο Ζελένσκι ανακοινώνει πλήγμα σε διυλιστήριο Σιβηρίας
#Ουκρανία #Ρωσία #Ντονμπάς #ΒλαντίμιρΠούτιν #ΒολοντίμιρΖελένσκι #γεωπολιτική #πόλεμος #Ευρώπη #ενεργειακήασφάλεια #κλιμάκωση #ζώνηασφαλείας #διπλωματία #στρατιωτικέςεπιχειρήσεις #κοινωνικέςεπιπτώσεις #ασφάλειαΕυρώπης
