Το πρώιμο Αλτσχάιμερ φαίνεται ότι μπορεί να επιβραδυνθεί ουσιαστικά με τη λεκανεμάμπη, σύμφωνα με νέα «πραγματικά» κλινικά δεδομένα από τις ΗΠΑ. Πάνω από 8 στους 10 ασθενείς έμειναν σταθεροί ή βελτιώθηκαν μετά από περίπου 17 μήνες θεραπείας.
Το πρώιμο Αλτσχάιμερ φαίνεται ότι μπορεί να επιβραδυνθεί ουσιαστικά με τη λεκανεμάμπη, σύμφωνα με νέα «πραγματικά» κλινικά δεδομένα από τις ΗΠΑ. Πάνω από 8 στους 10 ασθενείς έμειναν κλινικά σταθεροί ή παρουσίασαν βελτίωση μετά από περίπου 17 μήνες θεραπείας.
Τι δείχνουν τα νέα στοιχεία για το πρώιμο Αλτσχάιμερ;
Τα δεδομένα προέρχονται από την ενδιάμεση ανάλυση της μελέτης LEADER, η οποία παρακολουθεί ασθενείς με πρώιμο Αλτσχάιμερ που λαμβάνουν λεκανεμάμπη στην καθημερινή κλινική πράξη. Η λεκανεμάμπη είναι μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει το β-αμυλοειδές, την πρωτεΐνη που σχηματίζει τις χαρακτηριστικές πλάκες στον εγκέφαλο των ασθενών με Αλτσχάιμερ.
Στη μελέτη εντάχθηκαν 432 ασθενείς που είχαν λάβει τουλάχιστον 7 ενδοφλέβιες εγχύσεις έως τον Μάιο του 2026. Η μέση ηλικία ήταν 74 ετών και περίπου οι μισοί ήταν γυναίκες. Στην έναρξη, το 63,9% είχε ήπια γνωστική διαταραχή λόγω Αλτσχάιμερ και το 36,1% ήπια άνοια.
Η μέση διάρκεια θεραπείας ήταν 520 ημέρες, δηλαδή περίπου 26 δόσεις. Μετά από μέση παρακολούθηση 17 μηνών, το 75,9% των 427 ασθενών που αξιολογήθηκαν παρέμεινε σταθερό, ενώ 6,6% παρουσίασε βελτίωση, περνώντας από ήπια άνοια πίσω σε στάδιο ήπιας γνωστικής διαταραχής.
Πόσο σταθεροποιεί τη νόσο και πόσο ασφαλής είναι η θεραπεία;
Συνολικά, μόνο το 17,6% των ασθενών εμφάνισε επιδείνωση της νόσου στο διάστημα των 17 μηνών. Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι περίπου το 88% θα παραμένει σε πρώιμα στάδια της νόσου ακόμη και μετά από 30 μήνες θεραπείας, εφόσον συνεχίσει τη λεκανεμάμπη.
Ένα σημαντικό εύρημα είναι ότι τα αποτελέσματα φαίνεται να είναι παρόμοια σε άνδρες και γυναίκες, σε διαφορετικές εθνικές ομάδες και ανεξάρτητα από την παρουσία του γονιδίου κινδύνου APOE-ε4. Περισσότερο από 81% των φορέων του γονιδίου αυτού έμειναν σταθεροί ή βελτιώθηκαν, κάτι που δείχνει ότι η γενετική προδιάθεση δεν «ακυρώνει» το όφελος.
Σε ό,τι αφορά την ασφάλεια, το 86,6% των ασθενών συνέχιζε τη θεραπεία την ώρα της ανάλυσης. Το 13,4% τη διέκοψε, κυρίως λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών, ευρημάτων στις απεικονιστικές εξετάσεις που σχετίζονται με το αμυλοειδές (ARIA), αντιδράσεων κατά την έγχυση, αίσθησης ανεπαρκούς αποτελεσματικότητας ή προσωπικής επιλογής.
Οι περισσότερες περιπτώσεις ARIA ήταν ήπιες και χωρίς συμπτώματα, σε γραμμή με όσα είχαν ήδη καταγραφεί στις κλασικές κλινικές δοκιμές. Οι ειδικοί υπογραμμίζουν όμως ότι απαιτείται στενή παρακολούθηση των ασθενών με μαγνητικές τομογραφίες και κλινικό έλεγχο.
Τι σημαίνει αυτό για εσάς
Για τις ελληνικές οικογένειες που ζουν με πρώιμο Αλτσχάιμερ, τα νέα αυτά δεδομένα δείχνουν ότι βρισκόμαστε σε εποχή όπου η νόσος μπορεί να επιβραδυνθεί, ειδικά αν διαγνωστεί νωρίς. Η λεκανεμάμπη δεν «θεραπεύει» το Αλτσχάιμερ, αλλά μπορεί να κρατήσει τον ασθενή λειτουργικό για περισσότερο χρόνο.
Αυτό κάνει ακόμη πιο κρίσιμη την έγκαιρη αναζήτηση βοήθειας όταν εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια: επαναλαμβανόμενη λήθη πρόσφατων γεγονότων, δυσκολία στην οργάνωση, αλλαγές στη συμπεριφορά ή στην κρίση. Η επικοινωνία με νευρολόγο και εξειδικευμένα ιατρεία μνήμης είναι το πρώτο βήμα.
Η λεκανεμάμπη προς το παρόν δεν είναι ευρέως διαθέσιμη στην Ελλάδα, ούτε έχει ξεκαθαριστεί το πώς και αν θα αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ. Ωστόσο, τα θετικά διεθνή δεδομένα θα επηρεάσουν τις αποφάσεις των ρυθμιστικών αρχών και του ΕΣΥ για το αν και πότε θα ενταχθεί σε οργανωμένα προγράμματα για το πρώιμο Αλτσχάιμερ.
Μέχρι τότε, η σωστή ρύθμιση των παραγόντων κινδύνου (πίεση, ζάχαρο, χοληστερίνη), η άσκηση, η πνευματική δραστηριότητα και η υποστήριξη του φροντιστή παραμένουν βασικά «θεμέλια» για την καθυστέρηση της εξέλιξης της νόσου.
Σχόλιο 
: Τα δεδομένα για τη λεκανεμάμπη ανοίγουν μια νέα, αλλά δαπανηρή και οργανωτικά απαιτητική, εποχή για το ΕΣΥ: χρειάζονται κέντρα μνήμης με πρόσβαση σε βιοδείκτες, μαγνητικές υψηλής ποιότητας και συστηματική παρακολούθηση. Αν δεν σχεδιαστεί έγκαιρα πλαίσιο αποζημίωσης και υποδομών, ο κίνδυνος είναι η πρόσβαση σε θεραπείες για πρώιμο Αλτσχάιμερ να μείνει προνόμιο λίγων και μόνο του ιδιωτικού τομέα.
Πηγή: iatronet.gr
#Αλτσχάιμερ #Άνοια #Νευρολογία #Φάρμακα #Εγκέφαλος
