Οι ρωσικές επιθέσεις στην Ουκρανία επανέφεραν με οξύ τρόπο στο προσκήνιο το κενό αεράμυνας και την εξάρτηση του Κιέβου από τη Δύση. Η κλιμάκωση με νεκρούς αμάχους στην πρωτεύουσα και τα σύνορα με τη Ρωσία μετατρέπεται σε δοκιμασία αξιοπιστίας για ΝΑΤΟ και ΕΕ.
Οι ρωσικές επιθέσεις στην Ουκρανία με νεκρούς αμάχους σε Κίεβο, Σούμι και Κριβί Ριχ υπογραμμίζουν ότι ο πόλεμος εισέρχεται σε φάση φθοράς με αυξημένο κόστος για τον άμαχο πληθυσμό. Η κήρυξη ημέρας πένθους στην ουκρανική πρωτεύουσα συνδέεται πλέον ευθέως με τη συζήτηση για την αποτελεσματικότητα της δυτικής στρατιωτικής και οικονομικής στήριξης.
Πώς οι ρωσικές επιθέσεις στην Ουκρανία αναδεικνύουν το κενό αεράμυνας;
Οι μαζικές ρίψεις 74 πυραύλων και σχεδόν 500 μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε ένα μόνο 24ωρο δείχνουν ότι η Μόσχα ποντάρει στη φθορά των ουκρανικών αποθεμάτων αντιαεροπορικών συστημάτων. Η στοχοποίηση κατοικημένων περιοχών, αλλά και ενεργειακών και στρατιωτικών υποδομών, αυξάνει την πίεση στο Κίεβο να εξασφαλίσει επιπλέον συστήματα αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς.
Η δημόσια κριτική του Βολοντίμιρ Ζελένσκι προς τους συμμάχους για καθυστερήσεις στις παραδόσεις οπλικών συστημάτων αποτελεί σαφές μήνυμα ότι η Ουκρανία θεωρεί το έλλειμμα αεράμυνας πολιτικό, όχι μόνο στρατιωτικό πρόβλημα. Ταυτόχρονα, η καταστροφή αποθηκών ανθρωπιστικής βοήθειας αποκαλύπτει τη διασύνδεση στρατιωτικής και ανθρωπιστικής ασφάλειας, με άμεσο αντίκτυπο στην ικανότητα της χώρας να στηρίξει τους εκτοπισμένους και τις ευάλωτες ομάδες.
Ποιο είναι το ευρωπαϊκό πλαίσιο κυρώσεων και ασφάλειας;
Η αντίδραση των Βρυξελλών με προαναγγελία νέου πακέτου κυρώσεων σε οντότητες που στηρίζουν το ρωσικό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα δείχνει ότι η ΕΕ επιλέγει να ενισχύσει την οικονομική πίεση αντί για άμεση στρατιωτική εμπλοκή. Ωστόσο, μετά από σχεδόν πέντε χρόνια πολέμου, η αποτελεσματικότητα των κυρώσεων εξαρτάται από τον περιορισμό των παρακαμπτήριων διαύλων μέσω τρίτων χωρών και από την αυστηρή εφαρμογή του ευρωπαϊκού καθεστώτος συμμόρφωσης.
Παράλληλα, η προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, στην οποία ο Ζελένσκι επιδιώκει συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ, μετατρέπει το ουκρανικό ζήτημα σε τεστ συνοχής της δυτικής αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Η διασύνδεση της ατζέντας ασφάλειας με την ενεργειακή πολιτική και τις αλυσίδες εφοδιασμού στην Ευρώπη σημαίνει ότι κάθε νέα ρωσική επίθεση έχει παράπλευρο οικονομικό κόστος για τα κράτη-μέλη.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η κλιμάκωση των επιθέσεων ενισχύει τη γεωπολιτική αξία της ως σταθερού διαδρόμου ενέργειας και εμπορίου σε μια αποσταθεροποιημένη ανατολική πτέρυγα της Ευρώπης. Η Αθήνα καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη στήριξη της Ουκρανίας, τη συμμόρφωση με το καθεστώς κυρώσεων και την ανάγκη προστασίας της εγχώριας οικονομίας από δευτερογενείς επιπτώσεις σε ενέργεια, ναυτιλία και εξαγωγές.
Σχόλιο
: Η νέα φάση του πολέμου επιβεβαιώνει ότι η ασφάλεια στην Ουκρανία δεν είναι αποκομμένη από τη μακροοικονομική σταθερότητα της ΕΕ και, κατ’ επέκταση, της Ελλάδας, ιδιαίτερα σε ζητήματα ενέργειας, πληθωρισμού και τραπεζικού κινδύνου. Η ελληνική πολιτεία και οι επιχειρήσεις χρειάζεται να ενσωματώσουν στο σχεδιασμό τους το ενδεχόμενο παρατεταμένου πολέμου φθοράς, με έμφαση στη διαφοροποίηση ενεργειακών πηγών, στη συμμόρφωση με τις κυρώσεις και στην αξιοποίηση της γεωγραφικής θέσης της χώρας ως ασφαλούς κόμβου μεταφορών και logistics.
Διαβάστε επίσης:
Γερμανία: Τεχνητή νοημοσύνη στα πολεμικά drones αλλάζει τον πόλεμο
Ο Ζελένσκι καλεί τους συμμάχους να εντείνουν την πίεση στη Ρωσία






