Ο «σιωπηλός φόρος» της ακρίβειας στο εισόδημα κάθε εργαζόμενου γίνεται κεντρικός άξονας της παρέμβασης του Νίκου Ανδρουλάκη. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ συνδέει την εκτίναξη του κόστους ζωής με τη δομή της φορολογίας και δεσμεύεται για τρεις συγκεκριμένες παρεμβάσεις.
Ο «σιωπηλός φόρος» της ακρίβειας στο εισόδημα κάθε εργαζόμενου τοποθετείται από τον Νίκο Ανδρουλάκη στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης για το κόστος ζωής. Με άρθρο του, την επομένη της συζήτησης στη Βουλή, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ επιχειρεί να μετατρέψει την ακρίβεια από συγκυριακό φαινόμενο σε πεδίο συνολικής θεσμικής κριτικής.
Πώς ο σιωπηλός φόρος διαβρώνει μισθούς και μεσαία τάξη;
Ο Ανδρουλάκης αντιπαραβάλλει την κυβερνητική θέση ότι «η αύξηση μισθών εξισορροπεί την ακρίβεια» με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Μελετών της ΓΣΕΕ, σύμφωνα με τα οποία ο πραγματικός μέσος ετήσιος μισθός από το 2019 έως το 2025 αυξήθηκε μόλις κατά 0,3%. Υπογραμμίζει ότι ο μισθός παραμένει 1,3% χαμηλότερος από τα επίπεδα του 2021, επιμένοντας πως η ακρίβεια λειτουργεί ως «ένας σιωπηλός φόρος στο εισόδημα κάθε εργαζόμενου».
Περιγράφει αυτόν τον «φόρο» ως επιβάρυνση που «δεν ψηφίστηκε ποτέ στη Βουλή, αλλά πληρώνεται κάθε μέρα από τους πολίτες», μεταφέροντας τη συζήτηση από τα ονομαστικά μεγέθη στην αγοραστική δύναμη. Στο στόχαστρο μπαίνει η μεσαία τάξη και οι οικονομικά πιο αδύναμοι, για τους οποίους το δυσθεώρητο κόστος στέγασης, ενέργειας και υγείας ροκανίζει συστηματικά το οικογενειακό εισόδημα.
Ποιες πολιτικές ευθύνες και ποια αντίβαρα προτείνει ο Ανδρουλάκης;
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ καταλογίζει στην κυβέρνηση ότι επένδυσε σε επικοινωνιακές πρωτοβουλίες, από τα «καλάθια» μέχρι τις επιστολές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που «κατέληξαν επικοινωνιακές φούσκες». Επικαλείται και την πρόσφατη παραδοχή του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι η επιμονή της ακρίβειας συνδέεται με τη μεγάλη εξάρτηση από το φυσικό αέριο, για να υπογραμμίσει ότι αυτή η εξάρτηση ξεκίνησε επί ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και «γιγαντώθηκε» επί ΝΔ.
Παράλληλα, συνδέει την ακρίβεια με τη δομή των φορολογικών εσόδων, σημειώνοντας ότι για κάθε 1 ευρώ άμεσων φόρων αντιστοιχούν σχεδόν 1,6 ευρώ έμμεσων, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 0,96 ευρώ. Κατά την ανάλυσή του, τα υπερ-πλεονάσματα δεν είναι προϊόν μιας «ισχυρής ανάπτυξης», αλλά του ότι οι πολίτες πληρώνουν ακριβότερα τα ίδια προϊόντα και υπηρεσίες, ενισχύοντας τα δημόσια έσοδα μέσα από την ακρίβεια.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Οι τρεις παρεμβάσεις που προτείνει ο Ανδρουλάκης στοχεύουν σε διαφορετικά επίπεδα της καθημερινότητας του πολίτη. Η ενίσχυση της Αρχής Προστασίας Καταναλωτή, της ΔΙΜΕΑ και της Επιτροπής Ανταγωνισμού, εφόσον εφαρμοστεί, θα μπορούσε να περιορίσει πρακτικές ολιγοπωλίων και να επηρεάσει άμεσα τις τιμές στο ράφι.
Η μείωση ΦΠΑ σε βασικά αγαθά και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα, αν περάσει πράγματι στον καταναλωτή, θα ελάφρυνε το μηνιαίο καλάθι του νοικοκυριού και το κόστος μετακίνησης. Η τιμαριθμική αναπροσαρμογή της φορολογικής κλίμακας θα περιόριζε το φαινόμενο να πληρώνετε περισσότερους φόρους μόνο και μόνο επειδή αυξήθηκε ονομαστικά ο μισθός σας, ενώ η αγοραστική δύναμη μειώνεται.
Σχόλιο 
: Η ανάδειξη της ακρίβειας ως «σιωπηλού φόρου» μεταφέρει τη συζήτηση από τις εξαγγελίες για αυξήσεις μισθών στη δομή της φορολογίας και στη λειτουργία της αγοράς, πιέζοντας όλα τα κόμματα να τοποθετηθούν συγκεκριμένα για έμμεσους φόρους και ρυθμιστικούς μηχανισμούς. Η αντιπαράθεση πλέον δεν αφορά μόνο το ύψος των εισοδημάτων, αλλά το ποιος κερδίζει και ποιος πληρώνει μέσα σε ένα καθεστώς υψηλών τιμών και ισχυρών καρτέλ.
Διαβάστε επίσης:
Μητσοτάκης ανακοινώνει μείωση τιμών στα καύσιμα έως Αύγουστο
Μαρινάκης ζητά από Ανδρουλάκη πρόταση νόμου για 13η σύνταξη
#ΝίκοςΑνδρουλάκης #ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ #ακρίβεια #φορολογία #έμμεσοιφόροι
