Οι αμυντικές δαπάνες ΝΑΤΟ βρίσκονται στο επίκεντρο της συνόδου κορυφής στην Άγκυρα, όπου οι 32 σύμμαχοι επαναξιολογούν τις δεσμεύσεις τους. Η συζήτηση διασταυρώνεται με νέες εξοπλιστικές συμφωνίες και την πίεση των ΗΠΑ για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συμβολή.
Οι αμυντικές δαπάνες ΝΑΤΟ αναβαθμίζονται σε κεντρικό κριτήριο αξιοπιστίας της Συμμαχίας, καθώς οι ηγέτες συνεδριάζουν στην Άγκυρα με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία και την εύθραυστη ισορροπία ΗΠΑ–Ευρώπης. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο τον στόχο του 2% του ΑΕΠ, αλλά μια επιθετική κλιμάκωση επενδύσεων στην άμυνα και στις νέες τεχνολογίες επιτήρησης.
Πώς αλλάζει ο χάρτης στις αμυντικές δαπάνες ΝΑΤΟ;
Η Συμμαχία μετακινείται από τον παλιό κανόνα του 2% σε μια λογική σταδιακής προσέγγισης του 3,5% έως το 2035, με ορισμένα κράτη να συζητούν de facto επίπεδα κοντά στο 5% σε βάθος χρόνου. Αυτό συνιστά ιστορική μετατόπιση για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, οι οποίες μετά την κρίση χρέους είχαν δομήσει τη δημοσιονομική τους πολιτική πάνω στη συγκράτηση των στρατιωτικών δαπανών.
Η Γερμανία δηλώνει ότι βρίσκεται σε τροχιά επίτευξης του νέου στόχου πριν από το 2035, αξιοποιώντας το ειδικό ταμείο 100 δισ. € και την επαναπροσαρμογή του προϋπολογισμού της. Παράλληλα, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ εμφανίζεται αισιόδοξος ότι η Ευρώπη και ο Καναδάς θα πλησιάσουν σε σχετική ισορροπία με τις ΗΠΑ, με επιπλέον επενδύσεις άνω των 250 δισ. € την διετία 2025–2026.
Ποιες είναι οι επιπτώσεις των νέων εξοπλιστικών και των drones;
Στην Άγκυρα, οι σύμμαχοι κλειδώνουν συμφωνίες για την απόκτηση έως και πέντε μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιτήρησης MQ-4C Triton, με συμμετοχή χωρών όπως η Νορβηγία, η Φινλανδία, η Γερμανία και η Δανία. Τα συστήματα αυτά, με αυτονομία πτήσης περίπου 30 ωρών και κάλυψη εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενισχύουν δραστικά τις δυνατότητες πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης της Συμμαχίας.
Παράλληλα, ανακοινώνεται επενδυτικό πακέτο περίπου 35 δισ. € για την ενίσχυση της αντιαεροπορικής και αντι-drone άμυνας, αντανακλώντας τα διδάγματα από το ουκρανικό μέτωπο. Η αναβάθμιση αυτών των ικανοτήτων δημιουργεί νέο κύμα ζήτησης για την αμυντική βιομηχανία της Ευρώπης και των ΗΠΑ, αλλά και συζήτηση για τον δημοσιονομικό χώρο και την ιεράρχηση δαπανών σε κοινωνικό κράτος και πράσινη μετάβαση.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η κλιμάκωση στις αμυντικές δαπάνες ΝΑΤΟ λειτουργεί διττά: αφενός ενισχύει το αφήγημα περί ανάγκης υψηλών στρατιωτικών προϋπολογισμών λόγω Τουρκίας, αφετέρου σφίγγει τον δημοσιονομικό κορσέ σε μια περίοδο που απαιτούνται πόροι για επενδύσεις και κοινωνική πολιτική. Η στροφή της Συμμαχίας σε drones και αντιαεροπορικά συστήματα δημιουργεί πίεση για περαιτέρω εκσυγχρονισμό του ελληνικού δόγματος άμυνας, με πιθανές νέες προμήθειες και αναβαθμίσεις υφιστάμενων συστημάτων.
Σχόλιο 
: Η Αθήνα, ήδη μεταξύ των χωρών με τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην αξιοποίηση της γεωπολιτικής της θέσης εντός ΝΑΤΟ και στη διατήρηση της δημοσιονομικής αξιοπιστίας της. Η επόμενη φάση θα κριθεί από το κατά πόσο οι πρόσθετοι πόροι για άμυνα θα συνδεθούν με βιομηχανική συμμετοχή, μεταφορά τεχνογνωσίας και στήριξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, ώστε η ασφάλεια να μεταφραστεί και σε πραγματική αναπτυξιακή προστιθέμενη αξία.
Διαβάστε επίσης:
Ρωσία κατηγορεί τις βαλτικές χώρες ότι σχεδιάζουν απελάσεις
Μαρινάκης καταγγέλλει «φιδέμπορους» και υπερασπίζεται κυβερνητικό έργο
#ΝΑΤΟ #αμυντικέςδαπάνες #Τουρκία #Γεωπολιτική #Ελληνικήοικονομία
