Η γαλλογερμανική συνεργασία επανέρχεται στο επίκεντρο με τις κυβερνήσεις Παρισιού και Βερολίνου να επιχειρούν επανεκκίνηση σε άμυνα, ενέργεια και βιομηχανία. Οι διήμερες επαφές Μακρόν–Μερτς στη Ρηνανία σηματοδοτούν προσπάθεια ανάκτησης ηγετικού ρόλου στην ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία.
Η γαλλογερμανική συνεργασία αποκτά νέα βαρύτητα, καθώς Παρίσι και Βερολίνο επιχειρούν να ανασχεδιάσουν την κοινή τους γραμμή σε άμυνα, βιομηχανία και ενεργειακή πολιτική. Οι συνομιλίες Μακρόν–Μερτς στο πλαίσιο κοινής συνεδρίασης υπουργικών συμβουλίων στη δυτική Γερμανία στοχεύουν σε συντονισμό για Ουκρανία, τεχνητή νοημοσύνη και ευρωπαϊκή βιομηχανική στρατηγική.
Πώς αναδιατάσσεται η γαλλογερμανική συνεργασία στην ευρωπαϊκή ασφάλεια;
Η ατζέντα των συνομιλιών δίνει προτεραιότητα στην ευρωπαϊκή άμυνα, μετά την κατάρρευση του προγράμματος FCAS, που είχε παρουσιαστεί ως εμβληματικό πρότζεκτ κοινής αεροπορικής ισχύος. Η σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στις βιομηχανίες των δύο χωρών για τον έλεγχο της τεχνολογίας και τη μοιρασιά της παραγωγής αποκάλυψε τα όρια της πολιτικής βούλησης όταν έρχεται αντιμέτωπη με εθνικούς βιομηχανικούς πρωταθλητές.
Η επιλογή να ξεκινήσει η ημέρα στο Συμβούλιο Άμυνας και Ασφάλειας σε αεροπορική βάση υπογραμμίζει ότι η Ουκρανία και η ανασυγκρότηση της ευρωπαϊκής αμυντικής ικανότητας είναι πλέον κεντρικός πυλώνας της διμερούς σχέσης. Για τη Γερμανία, η «στροφή εποχής» που εξαγγέλθηκε μετά τη ρωσική εισβολή παραμένει ημιτελής, ενώ η Γαλλία επιδιώκει να κατοχυρώσει ρόλο πυρήνα στην ευρωπαϊκή πυρηνική και συμβατική αποτροπή.
Μπορεί ο νέος γαλλογερμανικός άξονας να στηρίξει την ευρωπαϊκή βιομηχανία;
Πέρα από την ασφάλεια, οι δύο κυβερνήσεις επιχειρούν να χαράξουν κοινή γραμμή σε βιομηχανική πολιτική, ενέργεια και τεχνητή νοημοσύνη, με στόχο να περιοριστεί το χάσμα ανταγωνιστικότητας έναντι ΗΠΑ και Κίνας. Η συζήτηση αφορά τόσο την ευρωπαϊκή απάντηση στα αμερικανικά βιομηχανικά κίνητρα όσο και τον τρόπο χρηματοδότησης μεγάλων έργων σε πράσινη μετάβαση και ψηφιακή υποδομή.
Η ενεργειακή διάσταση παραμένει ευαίσθητη, με τη Γαλλία να επενδύει στην πυρηνική ενέργεια και τη Γερμανία να έχει επιλέξει πλήρη απεξάρτηση από τα πυρηνικά, γεγονός που δυσκολεύει τον σχεδιασμό κοινής, μακροπρόθεσμης πολιτικής. Ωστόσο, η ανάγκη για σταθερό ενεργειακό κόστος για τη βαριά βιομηχανία και για ενίσχυση της εφοδιαστικής ασφάλειας ωθεί τις δύο πλευρές σε πρακτικούς συμβιβασμούς.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η αναζωογόνηση της γαλλογερμανικής σχέσης σε άμυνα και βιομηχανία δημιουργεί τόσο κινδύνους περιθωριοποίησης όσο και ευκαιρίες ένταξης σε νέες ευρωπαϊκές αλυσίδες αξίας. Η διαμόρφωση κοινών ευρωπαϊκών προγραμμάτων αμυντικού εξοπλισμού και τεχνολογίας θα επηρεάσει άμεσα τις δυνατότητες συμμετοχής της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας και την πρόσβαση σε κοινοτικούς πόρους.
Σχόλιο 
: Η Αθήνα οφείλει να τοποθετηθεί έγκαιρα στον νέο χάρτη της ευρωπαϊκής άμυνας και βιομηχανίας, αξιοποιώντας τις ήδη στενές σχέσεις με τη Γαλλία αλλά και τη βελτιωμένη συνεργασία με τη Γερμανία. Η στοχευμένη συμμετοχή σε κοινά προγράμματα και η ενίσχυση της εγχώριας τεχνολογικής βάσης μπορούν να μετατρέψουν τη γαλλογερμανική επανεκκίνηση σε μοχλό προστιθέμενης αξίας για την ελληνική οικονομία και τις εξαγωγές υψηλής τεχνολογίας.
Διαβάστε επίσης:
Γαλλία: Η AXA αποεπενδύει από την Ardian αλλά μένει πελάτης
Οι επενδυτές γυρίζουν στην Ευρώπη και βάζουν μπροστά τις τράπεζες
#Γαλλία #Γερμανία #ΕυρωπαϊκήΈνωση #Άμυνα #Βιομηχανικήπολιτική
