Δυτική Μακεδονία απολιγνιτοποίηση και χρηματοδοτήσεις βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο, μετά την παρέμβαση του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Μανιάτη. Τα στοιχεία των Επιστημονικών Επιμελητηρίων αναδεικνύουν χαμηλή απορρόφηση πόρων και εντείνουν τα ερωτήματα για την πραγματική ταχύτητα της μετάβασης.
Δυτική Μακεδονία απολιγνιτοποίηση και χρηματοδοτήσεις επανέρχονται στο προσκήνιο, καθώς η χαμηλή απορρόφηση πόρων δημιουργεί κενό ανάμεσα στις εξαγγελίες και την πραγματική οικονομία της περιοχής. Η συζήτηση δεν είναι μόνο πολιτική, αλλά αφορά άμεσα την αναπτυξιακή προοπτική μιας ολόκληρης ενεργειακής περιφέρειας.
Πού «σκοντάφτουν» τα κονδύλια για τη Δυτική Μακεδονία απολιγνιτοποίηση;
Σύμφωνα με τα Επιστημονικά Επιμελητήρια, από τα 1,61 δισ. ευρώ δημόσιας χρηματοδότησης για τη Δίκαιη Μετάβαση, μόλις 150 εκατ. ευρώ έχουν μετατραπεί σε δαπάνες προς πιστοποίηση, δηλαδή περίπου 9,36%. Ο Γιάννης Μανιάτης ζητά από την κυβέρνηση να εξηγήσει τι έχει συμβεί με τα ποσά που υποσχέθηκε για να στηριχθεί η διακοπή της λιγνιτικής παραγωγής.
Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ υπενθυμίζει ότι από τα 7,5 δισ. ευρώ που είχαν παρουσιαστεί ως συνολικό πακέτο για την επόμενη μέρα της περιοχής, έχουν δρομολογηθεί μόλις 1,96 δισ. ευρώ σε δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις. Το χάσμα αυτό, όπως επισημαίνει, αναδείχθηκε ήδη από απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχετική ερώτησή του.
Πώς επηρεάζει η βραδεία μετάβαση την τοπική οικονομία;
Η επιστολή των Επιμελητηρίων προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς περιγράφει μια περιοχή σε βαθιά δομική αλλαγή, με μείωση και γήρανση πληθυσμού, συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού και υποχώρηση της παραγωγικής βάσης. Η εικόνα αυτή συνδέεται με την ταχεία απολιγνιτοποίηση χωρίς αντίστοιχα γρήγορη εγκατάσταση νέων δραστηριοτήτων.
Ο Μανιάτης υπογραμμίζει ότι η μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή υλοποιείται με υψηλό κοινωνικό κόστος και χωρίς επαρκή αναπτυξιακή αντιστάθμιση. Κάνει λόγο για καθυστερήσεις, αποσπασματικές κινήσεις και επικοινωνιακή διαχείριση, ζητώντας συγκεκριμένο σχέδιο, σαφείς χρηματοδοτήσεις και επενδύσεις με πραγματικό αντίκρισμα στην απασχόληση.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις της Δυτικής Μακεδονίας, η αργή αξιοποίηση των πόρων σημαίνει ότι η απώλεια των λιγνιτικών θέσεων εργασίας δεν αντισταθμίζεται έγκαιρα από νέες επενδύσεις σε παραγωγικές δραστηριότητες. Αυτό αυξάνει την εξάρτηση από μεταβιβάσεις και περιορίζει την τοπική κατανάλωση, με έμμεσες πιέσεις σε εισοδήματα και ρευστότητα.
Σε επίπεδο ενεργειακού κόστους, η απολιγνιτοποίηση χωρίς ολοκληρωμένο αναπτυξιακό πλέγμα μπορεί να οδηγήσει σε περιοχή που πληρώνει το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος, χωρίς να απολαμβάνει αντίστοιχα οφέλη από νέες ενεργειακές επενδύσεις και θέσεις εργασίας. Η ουσία για τον πολίτη είναι αν τα εξαγγελθέντα δισ. ευρώ θα μετατραπούν σε σταθερές δουλειές, χαμηλότερο ενεργειακό βάρος και βιώσιμη τοπική οικονομία.
Σχόλιο 
: Η αντιπαράθεση για τα 7,5 δισ. ευρώ δεν είναι μόνο λογιστική, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της ενεργειακής μετάβασης: χωρίς γρήγορη και μετρήσιμη διοχέτευση των κονδυλίων στην πραγματική οικονομία, η Δυτική Μακεδονία κινδυνεύει να μείνει με κλειστά ορυχεία, αλλά χωρίς νέες επενδύσεις και σταθερά εισοδήματα. Για επενδυτές και τοπική κοινωνία, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν και πότε οι εξαγγελίες θα μετατραπούν σε ώριμα έργα, θέσεις εργασίας και σταθερότερο οικονομικό περιβάλλον.
Διαβάστε επίσης:
Κυβέρνηση θεσπίζει οριζόντια ρήτρα δίκαιης μετάβασης για Δυτική Μακεδονία
Χατζηδάκης καταθέτει οριζόντια ρήτρα δίκαιης μετάβασης για Δυτική Μακεδονία
#ΔυτικήΜακεδονία #Απολιγνιτοποίηση #ΔίκαιηΜετάβαση #ΠΑΣΟΚ #ΕυρωπαϊκήΕπιτροπή
