Η ελληνική οικονομία εμφανίζει μια εντυπωσιακά διπλή εικόνα, με ανάπτυξη 2%, ισχυρό επενδυτικό κύμα και δημόσιο χρέος σε σταθερή πτωτική τροχιά, αλλά με την ακρίβεια να ροκανίζει την αγοραστική δύναμη. Τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ φωτίζουν μια χώρα που επενδύει και παράγει περισσότερο, χωρίς όμως να πείθει ακόμη τα νοικοκυριά ότι η ευημερία είναι χειροπιαστή.
Η ελληνική οικονομία εμφανίζει μια εντυπωσιακά διπλή εικόνα, με ρυθμό ανάπτυξης 2% στο πρώτο τρίμηνο του 2026 και σημαντική μείωση του δημόσιου χρέους, την ώρα που ο πληθωρισμός επανέρχεται πάνω από το 4% και η κατανάλωση «φρενάρει». Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει μια οικονομία που στηρίζεται όλο και περισσότερο στις επενδύσεις, τη βιομηχανία και τις κατασκευές, ενώ τα νοικοκυριά βλέπουν την καθημερινή τους δαπάνη να πιέζεται από τις τιμές.
Ελληνική οικονομία: τι κρύβει η ανάπτυξη 2%;
Ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ στο 2% ετησίως, με μόλις 0,2% τριμηνιαία άνοδο, δείχνει μια οικονομία που δεν «τρέχει», αλλά αντέχει. Ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου αυξήθηκε κατά 10,4%, επιβεβαιώνοντας ότι η αναπτυξιακή μηχανή μετατοπίζεται από την κατανάλωση στην επένδυση, με τη βιομηχανία, την ενέργεια και τις κατασκευές να καταγράφουν αύξηση παραγωγής 5,1%.
Η κατανάλωση, αντιθέτως, κινείται σε χαμηλότερη ταχύτητα, με τελική δαπάνη στο +1,3% και τα νοικοκυριά μόλις στο +1,1%. Παρά τη θετική συμβολή των εξαγωγών, που αυξήθηκαν κατά 2,1% έναντι 0,5% των εισαγωγών, το εξωτερικό ισοζύγιο παραμένει βαθιά αρνητικό στα 6,67 δισ. ευρώ, υπογραμμίζοντας το διαρθρωτικό έλλειμμα παραγωγικής βάσης.
Κατασκευές, βιομηχανία και λιανεμπόριο: τρεις διαφορετικοί κόσμοι
Οι κατασκευές εξελίσσονται σε έναν από τους ισχυρότερους βραχίονες της ανάκαμψης, με άνοδο παραγωγής 16,5% και εκρηκτική αύξηση οικοδομικών αδειών, επιφάνειας και όγκου νέων οικοδομών. Η εικόνα αυτή παραπέμπει σε κύμα επενδύσεων σε ακίνητα και υποδομές, με τα έργα πολιτικού μηχανικού να επιστρέφουν σε θετικό έδαφος μετά από μια δύσκολη χρονιά.
Στη βιομηχανία, ο κύκλος εργασιών «πετάει» με +14,1%, αλλά κυρίως λόγω ενέργειας, όπου ο τζίρος αυξήθηκε κατά 78,1%, αντανακλώντας σε μεγάλο βαθμό ακριβότερες τιμές. Ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής κινείται σαφώς χαμηλότερα, στο +3,9%, με την ενέργεια στο +12,6% και τα κεφαλαιουχικά αγαθά στο +6,2%, ενώ ο βιομηχανικός τζίρος στο εξωτερικό (+26,3%) υπερβαίνει κατά πολύ την εγχώρια αγορά.
Ακρίβεια, μισθοί και αγορά εργασίας: η πίεση στο πορτοφόλι
Ο πληθωρισμός επιστρέφει σε δυσάρεστα υψηλά επίπεδα, με τον εθνικό δείκτη στο 4,4% και τον εναρμονισμένο στο 3,9%, ενώ ο πυρήνας κινείται στο 3,2%. Την ίδια ώρα, οι αμοιβές ανά μισθωτό αυξήθηκαν κατά 3% στο πρώτο τρίμηνο, λιγότερο από τον πληθωρισμό, γεγονός που σημαίνει ότι η πραγματική αγοραστική δύναμη υποχωρεί παρά τη βελτίωση της παραγωγικότητας και τη συγκρατημένη άνοδο του μοναδιαίου κόστους εργασίας (1,4%).
Στο λιανεμπόριο, η απόκλιση μεταξύ τζίρου και όγκου πωλήσεων είναι αποκαλυπτική: +4% σε αξία, -0,1% σε όγκο, δηλαδή οι καταναλωτές πληρώνουν περισσότερα για την ίδια ή και μικρότερη ποσότητα προϊόντων. Η αγορά εργασίας δίνει επίσης μικτή εικόνα, με τους απασχολούμενους να αυξάνονται κατά 1,3% (4,27 εκατ.) αλλά και τους ανέργους να ενισχύονται κατά 4,2% (508.400), ανεβάζοντας την ανεργία στο 10,6% λόγω διεύρυνσης του εργατικού δυναμικού.
Χρέος σε πτώση, έλλειμμα σε άνοδο: το δημοσιονομικό σταυρόλεξο
Το δημόσιο χρέος υποχώρησε στα 360,1 δισ. ευρώ στο τέλος Μαρτίου, μειωμένο κατά 6,2 δισ. σε ετήσια βάση, συνεχίζοντας την καθοδική πορεία του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, που είχε ήδη φτάσει στο 146,1% στο τέλος του 2025 από 209,4% το 2020. Η δομή του χρέους παραμένει ευνοϊκή, με 70,5% σε μακροπρόθεσμα δάνεια, μειώνοντας τον άμεσο κίνδυνο αναχρηματοδότησης.
Ωστόσο, η δημοσιονομική εικόνα θολώνει, καθώς το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης αυξήθηκε στα 1,29 δισ. ευρώ από 785 εκατ., με το πρωτογενές πλεόνασμα να περιορίζεται στα 642 εκατ. ευρώ. Τα έσοδα αυξήθηκαν μεν κατά 7,6%, αλλά οι δαπάνες έτρεξαν ταχύτερα (+9,4%), με τις πρωτογενείς δαπάνες στο +9,9% και τις κοινωνικές παροχές να φτάνουν τα 12,42 δισ. ευρώ.
SBC Red Line
Η «ιστορία επιτυχίας» της ελληνικής οικονομίας στηρίζεται πλέον σε σκληρούς δείκτες – επενδύσεις, βιομηχανία, εξαγωγές, χρέος – αλλά όχι ακόμη στο πορτοφόλι του μέσου πολίτη. Όσο ο πληθωρισμός τρέχει ταχύτερα από τους μισθούς, η πολιτική και οικονομική φθορά θα συσσωρεύεται σιωπηλά.
Για τις επιχειρήσεις, το μήνυμα είναι διπλό: από τη μία, ένα περιβάλλον υψηλών επενδύσεων και έργων υποδομής δημιουργεί ευκαιρίες, από την άλλη, η ασθενική κατανάλωση και το αυξημένο κόστος ενέργειας περιορίζουν τα περιθώρια κέρδους. Οι εταιρείες που θα αντέξουν θα είναι όσες επενδύσουν σε παραγωγικότητα και εξωστρέφεια, όχι όσες βασίζονται στο «εύκολο» margin της ακρίβειας.
Η μεγάλη εικόνα δείχνει μια ελληνική οικονομία που απομακρύνεται από τον κίνδυνο χρέους, αλλά πλησιάζει σε ένα νέο δίλημμα: πόση δημοσιονομική χαλάρωση αντέχει, χωρίς να χάσει την αξιοπιστία της. Το επόμενο στοίχημα θα είναι αν η ανάπτυξη από επενδύσεις θα μεταφραστεί σε ουσιαστική άνοδο μισθών και παραγωγικότητας πριν εξαντληθεί η κοινωνική ανοχή στην ακρίβεια.
Διαβάστε επίσης:
Ξένα κεφάλαια 12,4 δισ. αλλάζουν τους κανόνες στα ελληνικά ακίνητα
Ενεργειακό ράλι, γεωπολιτική ένταση και ο πιο δύσκολος χειμώνας
#ελληνικήοικονομία #ΑΕΠ #επενδύσεις #κατασκευές #βιομηχανία #πληθωρισμός #ακρίβεια #αγοράεργασίας #δημόσιοχρέος #δημοσιονομικόέλλειμμα #λιανεμπόριο #εξαγωγές #μισθοί #ανεργία #κατανάλωση
