Μαρία Ζαχάροβα ανεβάζει τους τόνους κατηγορώντας τη Δύση ότι «σβήνει την Ουκρανία από τον χάρτη» μέσω του πολέμου με τη Ρωσία. Η ρητορική της εκπροσώπου του ρωσικού ΥΠΕΞ αναδεικνύει πώς η Μόσχα πλαισιώνει τη σύγκρουση ως υπαρξιακή διαμάχη με τη Δύση και όχι μόνο ως πόλεμο με το Κίεβο.
Μαρία Ζαχάροβα ανεβάζει τους τόνους κατηγορώντας τη Δύση ότι «σβήνει την Ουκρανία από τον χάρτη» μέσω της χρήσης της ως πεδίου πολέμου κατά της Ρωσίας. Η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών υποστήριξε ότι ο στόχος είναι να εξαφανιστούν οι σλαβικοί λαοί που υπήρξαν ιστορικά «αδελφικοί» με Ρώσους, Λευκορώσους και Μολδαβούς.
Πώς η Μαρία Ζαχάροβα αναδιαμορφώνει το αφήγημα για την Ουκρανία;
Η Ζαχάροβα υποστήριξε ότι οι δυτικές χώρες «σβήνουν την Ουκρανία από το πρόσωπο της γης» χρησιμοποιώντας την ως εργαλείο πολέμου κατά της Ρωσίας. Με τη φράση ότι δημιουργείται «αιώνια, χάσκουσα πληγή», επιχειρεί να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως μακροχρόνιο τραύμα στον σλαβικό χώρο, με τη Δύση στη θέση του βασικού υπαίτιου.
Η αναφορά της σε Ρώσους, Λευκορώσους, Μολδαβούς και «όλους τους άλλους» στοχεύει στη διαμόρφωση εικόνας συλλογικής θυματοποίησης απέναντι στη Δύση. Έτσι, το Κίεβο εμφανίζεται όχι ως αυτόνομος δρών, αλλά ως εργαλείο σε μια ευρύτερη αντιπαράθεση, στοιχείο που ευνοεί τη ρωσική διπλωματική γραμμή περί «πολέμου δι’ αντιπροσώπων».
Ποιο είναι το βαθύτερο πολιτικό μήνυμα της ρωσικής ρητορικής;
Η τοποθέτηση της Ζαχάροβα εντάσσεται σε μια σταθερή ρωσική στρατηγική πλαισίωσης της σύγκρουσης ως αγώνα επιβίωσης του ρωσικού και ευρύτερου σλαβικού κόσμου. Η επίκληση «αδελφικών λαών» που υποφέρουν, επιδιώκει να υπογραμμίσει ότι ο πόλεμος δεν είναι απλώς εδαφική διαμάχη, αλλά πλήγμα σε μια ιστορική, πολιτισμική ενότητα.
Παράλληλα, η εικόνα της «αιώνιας πληγής» λειτουργεί ως προειδοποίηση ότι η σύγκρουση μπορεί να παραταθεί και να δυσχεράνει κάθε μελλοντική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας. Η ρητορική αυτή περιορίζει τα περιθώρια συμβιβασμού, καθώς παρουσιάζει τις επιλογές της Δύσης ως υπαρξιακή απειλή και όχι ως διαπραγματεύσιμη πολιτική διαφωνία.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η σκλήρυνση της ρωσικής ρητορικής μέσω προσώπων όπως η Μαρία Ζαχάροβα δυσχεραίνει περαιτέρω τις γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στη Μόσχα και τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Αθήνα, ως χώρα που στηρίζει τις ευρωπαϊκές κυρώσεις αλλά διατηρεί ιστορικά δίαυλους με τη Ρωσία, καλείται να κινηθεί σε ακόμη πιο λεπτές ισορροπίες.
Σχόλιο
: Η ένταση της ρητορικής από τη Μόσχα σημαίνει ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί να επενδύσει περισσότερο στη διπλωματική της αξιοπιστία εντός Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα θα διαχειρίζεται προσεκτικά την εικόνα της στις ρωσικές δηλώσεις. Σε ένα περιβάλλον όπου ο λόγος γίνεται ολοένα πιο απόλυτος, η ελληνική εξωτερική πολιτική θα κριθεί από την ικανότητά της να παραμένει σταθερή στις συμμαχίες της χωρίς να κλείνει οριστικά τις πόρτες του διαλόγου.
Διαβάστε επίσης:
Ρωσία: Πούτιν και Πασινιάν συζητούν για ευρασιατική ένωση
Ουκρανία πλήττει ρωσικό τερματικό και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις






