Η προστασία καταναλωτών μετατρέπεται σε νέο πεδίο μετωπικής σύγκρουσης κυβέρνησης – ΠΑΣΟΚ στη Βουλή. Ο Γιώργος Νικητιάδης απορρίπτει τον ρόλο «κομπάρσου» και θέτει ζήτημα αξιοπιστίας για τις ρυθμίσεις σε ακρίβεια και επιτόκια.
Η προστασία καταναλωτών βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής που άσκησε το ΠΑΣΟΚ στο νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης για την ακρίβεια. Από το βήμα της Βουλής, ο Γιώργος Νικητιάδης μίλησε για «σόου» της κυβέρνησης και κατηγόρησε το Μέγαρο Μαξίμου για απόσταση ανάμεσα στις εξαγγελίες και τις πραγματικές ρυθμίσεις.
Πώς αμφισβητεί το ΠΑΣΟΚ την κυβερνητική προστασία καταναλωτών;
Ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ ξεκαθάρισε ότι το κόμμα στηρίζει τις ευρωπαϊκές οδηγίες που ενσωματώνονται, αλλά στηλίτευσε τη μεγάλη καθυστέρηση με την οποία φθάνουν στη Βουλή. Υπενθύμισε ότι ορισμένες έπρεπε να έχουν ενσωματωθεί ήδη από το 2025 και τον Μάρτιο του 2026, δείχνοντας θεσμική ολιγωρία.
Σύνδεσε ευθέως τη χρονική στιγμή κατάθεσης του νομοσχεδίου με την αδυναμία της κυβέρνησης να παρουσιάσει συνεκτική πολιτική για την ακρίβεια, μετά τη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου. Κατηγόρησε το οικονομικό επιτελείο ότι εμφανίζει ως επιτυχία το «πάγωμα» τιμών έως τον Σεπτέμβριο και υποσχέσεις για μειώσεις σε 2.000 κωδικούς, χωρίς διαφάνεια για το ποιες είναι αυτές οι κατηγορίες προϊόντων.
Πού εστιάζει η αντιπαράθεση για τις τιμές και τα επιτόκια;
Κρίσιμο σημείο της κριτικής ήταν η νέα Αρχή που επικαλείται «εμπορικώς ευαίσθητες πληροφορίες» για να μην δώσει στοιχεία για τις μειώσεις τιμών. Ο Νικητιάδης ανέδειξε την αντίφαση με τους 907 κωδικούς νωπού μοσχαρίσιου κρέατος που φέρεται να έχουν μειώσεις, όταν στην πλατφόρμα «posokanei» δεν υπάρχει ούτε ένας σχετικός κωδικός και στα δύο μεγαλύτερα σούπερ μάρκετ εντοπίζονται μόλις 35.
Στο πεδίο της πίστωσης, κεντρική ήταν η τροπολογία του ΠΑΣΟΚ – που επανακατέθεσε μαζί με την κ. Αποστολάκη – για σύνδεση του επιτοκίου με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και χαμηλότερο πλαφόν στο συνολικό ποσό αποπληρωμής καταναλωτικών δανείων. Ο βουλευτής κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αντί να βάλει ουσιαστικό φραγμό σε καταχρηστικές πρακτικές και «ληστρικά» επιτόκια, επιτρέπει τελικό κόστος πίστωσης έως και 75% πάνω από το αρχικό κεφάλαιο.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη – καταναλωτή, η σύγκρουση αυτή αφορά άμεσα τον λογαριασμό στο σούπερ μάρκετ και το κόστος δανεισμού. Αν οι μειώσεις τιμών δεν συνοδεύονται από διαφανή στοιχεία, ο έλεγχος της ακρίβειας μένει στην πράξη στα ράφια και όχι στους θεσμούς, ενώ η προστασία καταναλωτών παραμένει περισσότερο υπόσχεση παρά εργαλείο.
Στα καταναλωτικά δάνεια, η διαφορά ανάμεσα σε ένα ανώτατο όριο 30%-50% και σε 60%-75% πάνω από το κεφάλαιο μεταφράζεται σε εκατοντάδες ή και χιλιάδες ευρώ επιπλέον επιβάρυνσης. Η επιλογή της κυβέρνησης να κινηθεί προς το ανώτερο εύρος, παρά τις προηγούμενες πρωθυπουργικές αναφορές, δείχνει ποιος τελικά αναλαμβάνει το βάρος: οι τράπεζες ή ο δανειολήπτης.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Νικητιάδη φωτίζει ένα σταθερό μοτίβο της ελληνικής διακυβέρνησης: θεσμικά εργαλεία που έρχονται καθυστερημένα, ντύνονται με επικοινωνιακές εξαγγελίες και αφήνουν γκρίζες ζώνες σε διαφάνεια και πραγματικό κόστος για τον πολίτη. Η ουσία της αντιπαράθεσης δεν είναι μόνο η ακρίβεια, αλλά το αν η Βουλή θα λειτουργήσει ως χώρος ουσιαστικού ελέγχου ή θα περιοριστεί να επικυρώνει προειλημμένες επιλογές.






