Η φονική πυρκαγιά στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα παγώνει την εντυπωσιακή αναπτυξιακή της πορεία και ανοίγει δύσκολα ερωτήματα για την ασφάλεια στην ελληνική βιομηχανία. Πίσω από την τραγωδία βρίσκεται μία από τις πιο δυναμικές ελληνικές επιχειρήσεις τροφίμων, με ισχυρή κερδοφορία και εξαγωγική παρουσία σε πάνω από 40 χώρες.
Η νυχτερινή βάρδια στο εργοστάσιο της Βιολάντα στην εθνική οδό Τρικάλων–Καρδίτσας εξελίχθηκε σε μία από τις πιο βαριές βιομηχανικές τραγωδίες των τελευταίων ετών. Η ισχυρή έκρηξη και η πυρκαγιά που ακολούθησε είχαν ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής αναφορές, τον θάνατο τεσσάρων εργαζομένων, μία αγνοούμενη και πολλούς τραυματίες, σε μια μονάδα που λειτουργούσε κανονικά με νυχτερινό προσωπικό.
Εργαζόμενοι που θα αναλάμβαναν βάρδια στις 06:00 περιέγραψαν στην τηλεόραση της ΕΡΤ το σοκ όταν, λίγες ώρες μετά την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της εταιρείας, αντίκρισαν το εργοστάσιο «κομμένο στα δύο» από τις φλόγες. Τα αίτια της πυρκαγιάς διερευνώνται από κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, με τα πρώτα στοιχεία να μιλούν για ισχυρή έκρηξη, χωρίς ακόμη ασφαλή συμπεράσματα.
Η πρώτη αντίδραση της διοίκησης
Σε αρχική ανακοίνωσή της, πριν γίνει γνωστό το πλήρες μέγεθος της τραγωδίας, η Βιολάντα έκανε λόγο για «σοβαρό περιστατικό» κατά τη διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας, με «5 αγνοούμενους εργαζόμενους». Η εταιρεία τόνισε ότι στο επίκεντρο βρίσκεται «το μόνο που μας απασχολεί είναι οι άνθρωποί μας», διαβεβαιώνοντας πως στέκεται δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων και συνεργάζεται πλήρως με τις αρχές.
Η συγκεκριμένη μονάδα δεν ήταν ένα τυχαίο εργοστάσιο του Ομίλου. Τα τελευταία χρόνια είχε αποτελέσει πεδίο σημαντικών επενδύσεων: το 2021 ολοκληρώθηκε η δεύτερη φάση τριετούς επενδυτικού προγράμματος ύψους 14 εκατ. ευρώ, με δύο νέες γραμμές παραγωγής και σύγχρονο κέντρο logistics χωρητικότητας 3.500 παλετοθέσεων, ώστε να στηριχθεί η διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Μια ιστορία εντυπωσιακής ανάπτυξης
Η Βιολάντα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ελληνικής βιομηχανίας που «μεγάλωσε» αθόρυβα. Ξεκίνησε το 1975 ως συνοικιακό αρτοποιείο στα Τρίκαλα, που ίδρυσε ο Μόδεστος Τσίνας, και το 2003 μετεξελίχθηκε, υπό τον Κωνσταντίνο Τζιωρτζιώτη, σε οργανωμένη βιομηχανική μονάδα. Η στρατηγική της ήταν σταδιακή βιομηχανοποίηση με διατήρηση του χαρακτήρα των προϊόντων, αλλά και συστηματικές επενδύσεις σε τεχνολογία και υποδομές.
Η εφαρμογή της μεθόδου Steam Free και η λειτουργία του εργοστασίου στη Λάρισα – της πρώτης μονάδας παραγωγής μπισκότων διεθνώς χωρίς καμινάδα – μείωσαν το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και βελτίωσαν την ενεργειακή αποδοτικότητα. Σήμερα ο Όμιλος διαθέτει τρία υπερσύγχρονα εργοστάσια σε Τρίκαλα και Λάρισα και δύο κέντρα διανομής σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, που τροφοδοτούν δεκάδες τοπικά δίκτυα και χιλιάδες σημεία πώλησης.
Ισχυρά οικονομικά μεγέθη και εξωστρέφεια
Το 2024 η Βιολάντα Α.Ε. κατέγραψε κύκλο εργασιών 37,58 εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 16,13% σε σχέση με το 2023. Τα μικτά κέρδη διαμορφώθηκαν σε 13,35 εκατ. ευρώ και τα EBITDA σε 5,54 εκατ. ευρώ, ενώ τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους ανήλθαν σε 3,32 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας άνοδο 51,8%. Σε επίπεδο Ομίλου, οι πωλήσεις έφτασαν τα 44,95 εκατ. ευρώ, με τη Vitafree Α.Ε. να συνεισφέρει 7,15 εκατ. ευρώ.
Η κεφαλαιακή βάση θεωρείται ιδιαίτερα ισχυρή, με ίδια κεφάλαια 35,56 εκατ. ευρώ σε επίπεδο Ομίλου και 29,17 εκατ. ευρώ στη Βιολάντα Α.Ε., στοιχείο που υποδηλώνει περιορισμένη εξάρτηση από δανεισμό. Από το 2016 έως το 2024, οι πωλήσεις εκτινάχθηκαν από περίπου 9 εκατ. ευρώ σε 38 εκατ. ευρώ, αποτυπώνοντας μια σταθερά ανοδική πορεία.
Στον πυρήνα της στρατηγικής βρίσκεται η εξωστρέφεια: το χαρτοφυλάκιο περίπου 200 προϊόντων διανέμεται σε πάνω από 6.500 σημεία πώλησης σε 40 χώρες, από τη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Βρετανία έως τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ιαπωνία, την Κίνα και την Αυστραλία.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η τραγωδία στα Τρίκαλα δεν αφορά μόνο μία επιχείρηση, αλλά συνολικά το υπόδειγμα της «νέας» ελληνικής βιομηχανίας: εξωστρεφής, κερδοφόρα, τεχνολογικά προηγμένη, αλλά εκτεθειμένη σε κινδύνους ασφάλειας που, αν δεν αντιμετωπιστούν με απόλυτη αυστηρότητα, μπορούν να ακυρώσουν σε μια νύχτα δεκαετίες δουλειάς και να κοστίσουν ανθρώπινες ζωές. Το πραγματικό στοίχημα από εδώ και πέρα είναι αν η διερεύνηση και οι θεσμικές αντιδράσεις θα οδηγήσουν σε ουσιαστική αναβάθμιση των προτύπων βιομηχανικής ασφάλειας ή θα προστεθούν σε έναν ακόμη κατάλογο «μαύρων» συμβάντων χωρίς δομική αλλαγή.







