Νέα επικίνδυνη κλιμάκωση στη μεθόριο Ισραήλ–Λιβάνου, με στοχοποίηση υποδομών και κατοικιών στον νότιο Λίβανο. Οι εντολές Καντζ στοχεύουν στη διακοπή κινήσεων της Χεζμπολάχ.
Σε μια κίνηση που αναβαθμίζει ποιοτικά την ένταση στα σύνορα Ισραήλ–Λιβάνου, ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Ισραέλ Καντζ διέταξε την Κυριακή τον στρατό να προχωρήσει στην άμεση καταστροφή «όλων των γεφυρών πάνω από τον ποταμό Λιτάνι» στον νότιο Λίβανο, επικαλούμενος τη χρήση τους για «τρομοκρατική δραστηριότητα». Παράλληλα, έδωσε εντολή για επιτάχυνση κατεδαφίσεων κατοικιών σε χωριά κοντά στα σύνορα, υιοθετώντας τακτικές που έχουν εφαρμοστεί στο παρελθόν στη Μπέιτ Χανούν και τη Ράφα στη Γάζα.
Στρατηγική αποκοπής της νότιας ζώνης του Λιβάνου
Η εντολή για καταστροφή όλων των γεφυρών στον Λιτάνι δεν είναι απλώς μια ακόμη στρατιωτική επιχείρηση, αλλά μια σαφής προσπάθεια στρατηγικής απομόνωσης της νότιας λωρίδας του Λιβάνου. Ο ποταμός Λιτάνι αποτελεί φυσικό και συγκοινωνιακό όριο, και οι γέφυρες πάνω από αυτόν είναι κρίσιμες τόσο για στρατιωτικές μετακινήσεις όσο και για την καθημερινή ζωή των αμάχων.
Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του ισραηλινού στρατού, ο στόχος είναι να εμποδιστεί η Χεζμπολάχ να μετακινεί μαχητές και οπλισμό προς τον νότο. Ο εκπρόσωπος των IDF Αβιχάι Αντραέι προανήγγειλε ήδη πλήγματα στη γέφυρα Κασμίγια, κατά μήκος της παραλιακής οδού, μια από τις βασικές αρτηρίες της περιοχής. Παράλληλα, ο στρατός δηλώνει ότι «σπρώχνει» τον λιβανικό πληθυσμό προς βορρά, προειδοποιώντας τους αμάχους να αποφεύγουν κάθε κίνηση προς τις νότιες περιοχές.
Ανθρωπιστικές επιπτώσεις και περιφερειακό ρίσκο
Η στοχοποίηση γεφυρών και κατοικιών εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις ανθρωπιστικές συνέπειες και τη συμβατότητα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Η καταστροφή βασικών υποδομών, όπως γέφυρες και δρόμοι, δυσχεραίνει την πρόσβαση σε τρόφιμα, ιατρική φροντίδα και ασφαλή διαφυγή για τους αμάχους, ενώ οι κατεδαφίσεις σπιτιών σε μεθοριακά χωριά εντείνουν τον εκτοπισμό πληθυσμών.
Ο Καντζ δικαιολογεί τις κινήσεις αυτές ως αναγκαίο μέτρο για την προστασία των ισραηλινών κοινοτήτων και την αποτροπή επαναφοράς της «πραγματικότητας προ της 7ης Οκτωβρίου», παραπέμποντας στο καθεστώς αυξημένης απειλής που επικρατεί μετά τις επιθέσεις εκείνης της περιόδου. Ωστόσο, η επιλογή τακτικών που θυμίζουν τις πιο σκληρές φάσεις των επιχειρήσεων στη Γάζα ενδέχεται να οδηγήσει σε περαιτέρω διεθνή κριτική και να οξύνει την εικόνα μιας σύγκρουσης χωρίς σαφή γραμμή αποκλιμάκωσης.
Πολιτικοστρατιωτικοί υπολογισμοί και επόμενες κινήσεις
Σε επίπεδο περιφερειακής ασφάλειας, η απόφαση του Τελ Αβίβ αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης ανάφλεξης, καθώς ο Λίβανος βρίσκεται ήδη σε εύθραυστη πολιτική και οικονομική κατάσταση. Η περαιτέρω αποσταθεροποίηση του νότιου Λιβάνου, με μαζικούς εκτοπισμούς και καταστροφή υποδομών, μπορεί να ενισχύσει τον ρόλο της Χεζμπολάχ ως κυρίαρχου στρατιωτικού και πολιτικού παράγοντα, αντί να τον αποδυναμώσει.
Την ίδια στιγμή, η στοχοποίηση γεφυρών όπως η Κασμίγια στέλνει μήνυμα αποφασιστικότητας προς τη Χεζμπολάχ, αλλά και προς τις διεθνείς δυνάμεις που επιδιώκουν να διατηρήσουν κάποιο πλαίσιο αποτροπής στην περιοχή. Η επόμενη περίοδος θα κριθεί από το κατά πόσον αυτές οι επιχειρήσεις θα παραμείνουν «χειρουργικές» ή θα εξελιχθούν σε ευρείας κλίμακας εκστρατεία με σημαντικό κόστος σε ανθρώπινες ζωές και περαιτέρω διεθνή απομόνωση.
Σχόλιο 
: Η εντολή Καντζ σηματοδοτεί μετατόπιση από την τακτική των στοχευμένων πληγμάτων σε μια λογική δομικής αποδόμησης του νότιου Λιβάνου, με υψηλό ανθρωπιστικό και γεωπολιτικό ρίσκο. Η καταστροφή κρίσιμων υποδομών σπανίως φέρνει την επιδιωκόμενη ασφάλεια· συχνά παράγει παρατεταμένη αστάθεια, ενισχύει ριζοσπαστικοποίηση και δυσκολεύει κάθε μελλοντική διπλωματική εκτόνωση.
#Ισραήλ #Λίβανος #Χεζμπολάχ #ΜέσηΑνατολή #Πόλεμος
