Η διαγραφή και παραίτηση του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου αποκαλύπτει βαθιά κρίση κατεύθυνσης και ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Ο ίδιος μιλά για «φοβική ηγεσία» και αδιέξοδο στρατηγικής.
Η υπόθεση της διαγραφής και παραίτησης του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από τη Βουλή εξελίσσεται σε μείζον πολιτικό επεισόδιο για το ΠΑΣΟΚ, λίγες ημέρες πριν το συνέδριό του. Ο πρώην βουλευτής, με 17 χρόνια συνεχούς κοινοβουλευτικής παρουσίας, καταγγέλλει ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης τον διέγραψε «γιατί είπε την αλήθεια», κάνοντας λόγο για «τελευταίο καταφύγιο μιας φοβικής ηγεσίας».
«Φοβική ηγεσία» και κόμμα-παρέα
Ο Κωνσταντινόπουλος περιγράφει ένα κόμμα όπου η ηγεσία περιχαρακώνεται σε κλειστό κύκλο. «Αν ο αρχηγός πιστεύει ότι το κόμμα είναι οι φίλοι του και η παρέα του που του λένε πάντα “ναι”, τότε δεν έχει μέλλον η κατάσταση», σημειώνει, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο άσκησης εξουσίας από τον Ανδρουλάκη. Υποστηρίζει ότι διαγράφηκε επειδή αμφισβήτησε δημοσίως το αφήγημα πως το ΠΑΣΟΚ μπορεί, από δημοσκοπικά επίπεδα 12%-13%, να διεκδικήσει πλειοψηφία εξουσίας, χαρακτηρίζοντας αυτόν τον στόχο εξαιρετικά δύσκολο χωρίς ευρύτερες συμμαχίες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η επιλογή του να παραδώσει την έδρα του, κίνηση που σπάνια βλέπουμε στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Ο ίδιος τη συνδέει με τον σεβασμό στους θεσμούς και στο κόμμα, απορρίπτοντας το μοντέλο του «μεταγραφόμενου» βουλευτή: «Θα ήταν λάθος να πάρω την έδρα και να τη διαπραγματεύομαι ή να πάω σε άλλο κόμμα».
Κεντροαριστερά σε κατακερματισμό, Νέα Δημοκρατία σε πλεονέκτημα
Στο πολιτικό του στίγμα, ο Κωνσταντινόπουλος αυτοτοποθετείται καθαρά στον χώρο μεταξύ Κεντροαριστεράς και Κεντροδεξιάς, υπερασπίζεται τη συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου ως «εθνικό συμφέρον» και δεν διστάζει να αναγνωρίσει ότι «η Νέα Δημοκρατία είναι ένας μεγάλος πυλώνας στη χώρα». Το πρόβλημα, όπως λέει, δεν είναι η ΝΔ αλλά ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης και η απουσία ισχυρής, σοβαρής εναλλακτικής πρότασης.
Υποστηρίζει ότι «ένα πολύ μεγάλο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Αριστεράς, του Αλέξη Τσίπρα» θα μπορούσε να συνεννοηθεί, επιμένοντας σε σχήμα δύο πόλων εξουσίας. Κατακεραυνώνει το δόγμα «πάση θυσία για την καρέκλα» και το επεκτείνει τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και γενικότερα στον τρόπο που λειτουργεί η αντιπολίτευση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Υγεία, Παιδεία και θεσμοί: προφίλ μετριοπαθούς τεχνοκράτη
Ως γιατρός και πρώην υφυπουργός ΕΣΠΑ, ο Κωνσταντινόπουλος δίνει έμφαση σε θεσμικές και τεχνοκρατικές παρεμβάσεις. Στην Υγεία αναγνωρίζει βελτιώσεις σε κτιριακές υποδομές και πρόληψη, αλλά τονίζει ότι χωρίς ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς γιατρών και νοσηλευτών «νοσοκομεία δεν υπάρχουν». Στην Παιδεία τάσσεται απερίφραστα υπέρ των μη κρατικών πανεπιστημίων, με ισχυρή δημόσια αρχή αξιολόγησης που να μπορεί να κλείνει και ιδιωτικά και δημόσια ιδρύματα που δεν ανταποκρίνονται στα στάνταρ.
Στο ζήτημα της Δικαιοσύνης επιμένει στην ανάγκη ενίσχυσης του θεσμού, απορρίπτοντας τη γενικευμένη απαξίωση. Για την τραγωδία των Τεμπών χαρακτηρίζει «τραγικό λάθος» την εκ νέου υποψηφιότητα του Κώστα Καραμανλή, επιμένοντας ότι όφειλε πρώτα να κριθεί από τη Δικαιοσύνη.
Προς το παρόν δηλώνει ότι χρειάζεται χρόνο για να αποφασίσει αν και πώς θα συνεχίσει στην πολιτική, έχοντας ήδη «επιστρέψει στην κανονικότητα της ζωής» του. Η πολιτική ουσία, όπως τη συνοψίζει ο ίδιος: «Εμένα μπορείς να με διαγράψεις, την αλήθεια κανείς».
Σχόλιο 
: Η υπόθεση Κωνσταντινόπουλου φωτίζει όχι απλώς μια προσωπική ρήξη, αλλά το στρατηγικό αδιέξοδο της σημερινής κεντροαριστεράς: αρχηγικά κόμματα χωρίς καθαρή πρόταση εξουσίας, εσωστρέφεια που μετατρέπει τα συνέδρια σε ελεγχόμενα τελετουργικά και μια Νέα Δημοκρατία που ενισχύεται όσο οι αντίπαλοί της τσακώνονται για τα εσωτερικά τους. Αν το ΠΑΣΟΚ δεν απαντήσει πειστικά στο δίλημμα «μόνοι μας και μικροί ή μαζί και διεκδικητές εξουσίας», κινδυνεύει να παγιωθεί ως κόμμα διαμαρτυρίας του κέντρου, αφήνοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη σχεδόν χωρίς σοβαρό αντίπαλο ορίζοντα τετραετίας.
#ΠΑΣΟΚ #Κωνσταντινόπουλος #Ανδρουλάκης #Κεντροαριστερά #Πολιτική
