Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ οδεύει σε ήπιο φινάλε, με κεντρικό άξονα την ομόφωνη δέσμευση για μη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Παρά τις αιχμές, η ηγεσία επιδιώκει εικόνα ενότητας και πολιτικής αυτονομίας.
Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί στο συνέδριό του στο Τάε Κβον Ντο να κλείσει έναν κύκλο εσωστρέφειας, μετατρέποντας την ένταση των προηγούμενων εβδομάδων σε θεσμική δέσμευση: καθαρό «όχι» σε μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Η υιοθέτηση του «ψηφίσματος Δούκα» στην κεντρική πολιτική απόφαση λειτούργησε ως βαλβίδα εκτόνωσης, διαμορφώνοντας κοινό τόπο ανάμεσα στην ηγεσία Ανδρουλάκη και τους εσωκομματικούς του επικριτές.
Το «ψήφισμα Δούκα» και η γραμμή της αυτονομίας
Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, μετά από μήνες πίεσης για ρητή και γραπτή δέσμευση, είδε την πρότασή του να ενσωματώνεται στο κείμενο της διακήρυξης. Με αιχμηρή αλλά ενωτική ομιλία, σημείωσε ότι «η στρατηγική μας είναι πια εντός πραγματικότητας», χαιρετίζοντας τη διατύπωση που αποκλείει συνεργασία με όσους «οργάνωσαν την ηθική και πολιτική εξόντωση» του Νίκου Ανδρουλάκη. Πληροφορίες θέλουν μάλιστα την προεδρική πλευρά να εξετάζει τη συμμετοχή του στη νέα Κεντρική Επιτροπή ως αριστίνδην μέλους, κίνηση με σαφές μήνυμα συνύπαρξης.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Παύλος Γερουλάνος απέρριψε κάθε «κυβερνητικό συμβιβασμό» με τη ΝΔ, τονίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ «είναι η λύση, όχι συμπλήρωμα». Η γραμμή της πολιτικής αυτονομίας ενισχύθηκε και από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος ζήτησε από το κόμμα να απευθυνθεί ταυτόχρονα σε ψηφοφόρους της ΝΔ και των εκδοχών του ΣΥΡΙΖΑ, παραμένοντας όμως αυτόνομος πόλος εξουσίας.
Ενότητα με όρους, όχι σιωπή
Παρά την αποκλιμάκωση, οι εσωτερικές αντιθέσεις δεν εξαφανίζονται, αλλά επιχειρείται να μπουν σε θεσμικό πλαίσιο. Η Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία ανακοίνωσε υποψηφιότητα για την Κεντρική Επιτροπή και μελλοντικά για τη Βουλή στον Νότιο Τομέα, προειδοποίησε κατά των «σκιμαχιών» και των προσωπικών αφηγημάτων, θέτοντας ζήτημα λειτουργίας οργάνων και εσωκομματικής δημοκρατίας. Ταυτόχρονα, ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι «αυτόνομο και ενιαίο, ανοιχτό σε συνεργασίες στην κοινωνία και τη Βουλή», αλλά χωρίς σενάρια συμπόρευσης με τη Νέα Δημοκρατία.
Η Μιλένα Αποστολάκη μίλησε για «νέο συμβόλαιο αλήθειας» με την κοινωνία και στόχο την πολιτική ηγεμονία στον δημοκρατικό χώρο, υπογραμμίζοντας ότι η ενότητα δεν ταυτίζεται με σιωπή, αλλά με κοινή κατεύθυνση. Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης έθεσε ως κεντρικό ζητούμενο καθαρή διαχωριστική γραμμή με τη Δεξιά ακόμη και στην αυτοδιοίκηση και επιτέθηκε στην αντίληψη του «κόμματος των 2 ευρώ», ζητώντας ουσιαστική κομματική βάση και επανίδρυση της νεολαίας.
Στρατηγική τοποθέτηση στον προοδευτικό χώρο
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η τοποθέτηση του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος κατηγόρησε την «παραδοσιακή αριστερά» ότι «ξέπλυνε τη Δεξιά για να χτυπήσει το ΠΑΣΟΚ», αλλά ταυτόχρονα πρότεινε ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων σε νέα, ειλικρινή βάση. Κατέθεσε «Βίβλο Δημοκρατικών Μεταρρυθμίσεων» και συνέδεσε τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ με την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση, επιμένοντας στην ανάγκη θεσμικής αναστήλωσης και ουσιαστικής δημοκρατικής ασφάλειας, απέναντι σε αυτό που περιέγραψε ως «σταθερότητα της αδικίας» της ΝΔ.
Στο κέντρο όλων των παρεμβάσεων βρίσκεται η αγωνία για τη «δημοσκοπική βελόνα» και την επανασύνδεση με την κοινωνική πλειοψηφία. Το συνέδριο επιδιώκει να κλείσει χωρίς ρήξεις, αλλά με καθαρό ιδεολογικό στίγμα: αυτόνομο, προοδευτικό ΠΑΣΟΚ, με σκληρή άρνηση κυβερνητικής συμπόρευσης με τη Νέα Δημοκρατία και ανοιχτό μέτωπο τόσο προς την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και προς τις αντιφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Σχόλιο 
: Το συνέδριο λειτουργεί ως κρίσιμο «reset»: κλείνει την εκκρεμότητα της συνεργασίας με τη ΝΔ, αλλά αφήνει ανοιχτό το σκληρό ερώτημα αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί να μετατρέψει τη θεσμική του αυτονομία σε πραγματική εκλογική δυναμική, σε ένα κατακερματισμένο προοδευτικό τοπίο.
#ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλάκης #Δούκας #ΝΔ #Πολιτική
