Η παραίτηση του Κώστα Τσιάρα για μια υπόθεση ενίσχυσης 190 ευρώ σε αγρότη ανοίγει συζήτηση για το όριο της πολιτικής ευθύνης. Το Μαξίμου επιμένει ότι η υπόθεση δεν είναι μείζονος νομικής σημασίας, αλλά επέμεινε στην απομάκρυνσή του.
Η απομάκρυνση του Κώστα Τσιάρα από το κυβερνητικό σχήμα, με αφορμή την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, εξελίσσεται σε χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύγκρουσης ανάμεσα στη νομική διάσταση μιας υπόθεσης και στην πολιτική ευθύνη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, η υπόθεση αφορά προσπάθεια διευθέτησης ζητήματος ενίσχυσης ύψους μόλις 190 ευρώ για έναν αγρότη, μετά τις καταστροφές που προκάλεσε ο «Ιανός» στη Θεσσαλία.
Το περιστατικό και ο ρόλος των συνεργατών
Ο πρώην υπουργός, όπως προκύπτει, δεν είχε άμεση εμπλοκή. Η επικοινωνία έγινε από πρώην συνεργάτη του με τον περιφερειακό προϊστάμενο του ΟΠΕΚΕΠΕ στη Λάρισα. Το αίτημα αφορούσε την εξεύρεση λύσης ώστε ο συγκεκριμένος αγρότης να μη χάσει το «πρασίνισμα» για ένα αγροτεμάχιο, λόγω τεχνικών παρεμβάσεων («ράμπες») σε κανάλια μεταφοράς νερού που είχε κατασκευάσει η Περιφέρεια Θεσσαλίας μετά τις πλημμύρες.
Οι υπηρεσιακοί παράγοντες του ΟΠΕΚΕΠΕ εξέτασαν δύο εναλλακτικές: είτε να δηλώσει ο αγρότης άλλα αγροτεμάχια για «πρασίνισμα», είτε να απομακρυνθούν οι ράμπες. Τελικώς επιλέχθηκε η δεύτερη λύση, ο αγρότης συμμορφώθηκε και ο έλεγχος του ΟΠΕΚΕΠΕ τον έκρινε απολύτως εντάξει. Η οικονομική διαφορά ήταν περιορισμένη: από συνολική ενίσχυση περίπου 3.000 ευρώ, κινδύνευε να χάσει 190 ευρώ.
Το μήνυμα του Μαξίμου και οι θεσμικές προεκτάσεις
Παρά το γεγονός ότι, όπως διαρρέει το Μέγαρο Μαξίμου, η υπόθεση «δεν είναι μείζονος νομικής σημασίας» και ότι ο Κώστας Τσιάρας «έτρεξε τη μεταρρύθμιση του ΟΠΕΚΕΠΕ», ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε την αντικατάστασή του. Μάλιστα, κυβερνητικές πηγές χαρακτηρίζουν την απόφαση ως «την πιο δύσκολη» για τον πρωθυπουργό, υπογραμμίζοντας ότι δόθηκε προτεραιότητα στην έννοια της πολιτικής ευθύνης, ακόμη και για ζήτημα που εμφανίζεται ήσσονος σημασίας.
Η υπόθεση αναδεικνύει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος: πού τελειώνει η θεμιτή πολιτική διαμεσολάβηση για την επίλυση ενός δίκαιου, κατά τα φαινόμενα, αιτήματος πολίτη και πού αρχίζει η θεσμικά προβληματική παρέμβαση σε διοικητικές διαδικασίες; Επιπλέον, φωτίζει τον αυξημένο βαθμό ευθύνης που αποδίδεται πλέον στους υπουργούς όχι μόνο για τις δικές τους πράξεις, αλλά και για τις κινήσεις του στενού τους περιβάλλοντος.
Σχόλιο 
: Η παραίτηση Τσιάρα, για υπόθεση τόσο μικρής οικονομικής κλίμακας, λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό σήμα μηδενικής ανοχής σε οποιαδήποτε υπόνοια παρέμβασης, παρά ως συνέπεια μιας ουσιαστικά επιβαρυντικής νομικής κρίσης. Ωστόσο, εγκυμονεί και κινδύνους: αν κάθε επαφή πολιτικών γραφείων με τη διοίκηση ποινικοποιείται ή πολιτικά στοχοποιείται, η διαμεσολάβηση υπέρ πολιτών μπορεί να μετατραπεί σε «τοξική» πρακτική, αποξενώνοντας την πολιτική από την καθημερινότητα των πραγματικών προβλημάτων.
#Τσιάρας #ΟΠΕΚΕΠΕ #Κυβέρνηση #Πολιτική
