Σαφές μήνυμα ιστορικής μνήμης και ηθικής ευθύνης απέναντι στην Αρμενία και την ίδια την ελληνική ιστορία έστειλε ο Νίκος Δένδιας. Τόνισε ότι η καθιέρωση της 24ης Απριλίου ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων αποτελεί πράξη δικαιοσύνης και αλήθειας.
Ισχυρό πολιτικό και ηθικό στίγμα για τη σημασία της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων έστειλε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, εκπροσωπώντας τον πρόεδρο της κυβέρνησης σε εκδήλωση στο Ωδείο Αθηνών. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής, με αφορμή τα 111 χρόνια από τα γεγονότα του 1915 και τα 30 χρόνια από την αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη Βουλή των Ελλήνων.
Η αναγνώριση ως πράξη δικαιοσύνης και αλήθειας
Ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η 24η Απριλίου δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη επέτειο, αλλά ημερομηνία που «ανήκει στη συλλογική μνήμη κάθε ανθρώπου που θέλει να αισθάνεται άνθρωπος». Περιέγραψε τη Γενοκτονία των Αρμενίων ως προϊόν συστηματικού, οργανωμένου κρατικού σχεδιασμού από το κίνημα των Νεοτούρκων, στο όνομα της «εθνικής καθαρότητας» και της ομοιογένειας. Τόνισε τις πορείες θανάτου, τις σφαγές και τον ξεριζωμό από τις πατρογονικές εστίες ως αποδεικτικά στοιχεία του εγκλήματος της γενοκτονίας.
Αναφερόμενος στον ρόλο της Βουλής, μνημόνευσε τον πρώην πρόεδρο της, Απόστολο Κακλαμάνη, επί των ημερών του οποίου το ελληνικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε και καθιέρωσε την 24η Απριλίου ως ημέρα μνήμης. Χαρακτήρισε την αναγνώριση «πράξη δικαιοσύνης, πράξη αρχής, πράξη αξιοπρέπειας και σεβασμού στους νεκρούς» και τη συνέδεσε με την ίδια την έννοια της «αλήθειας» στην ελληνική γλώσσα, ως άρνηση της λήθης.
Ιστορικές αναφορές, γερμανική ευθύνη και σύγχρονη διάσταση
Ο υπουργός ενέταξε τη Γενοκτονία των Αρμενίων σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, υπενθυμίζοντας προηγούμενα εγκλήματα, όπως τις σφαγές στη Ναμίμπια από τον φον Τρόθα, και τον ρόλο Γερμανών αξιωματικών στο οθωμανικό επιτελείο. Αναφέρθηκε ονομαστικά σε φον Σέλντορφ, φον ντερ Γκολτς, Λίμαν φον Σάντερς και φον Φάλκενχαϊν, σημειώνοντας ότι η σύγχρονη Γερμανία έχει αναγνωρίσει τη Γενοκτονία, εκφράζοντας εκ των υστέρων συγγνώμη για όσα ανέχθηκαν ή συνέπραξαν στελέχη της εποχής.
Παράλληλα, συνέδεσε την αποτυχία έγκαιρης καταδίκης της Γενοκτονίας των Αρμενίων με τη «συνέχιση της αθλιότητας» άλλων γενοκτονιών, όπως το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και η Ρουάντα. Επισήμανε ότι το ανθρώπινο γένος δεν διδάχθηκε επαρκώς, αναδεικνύοντας την ανάγκη διαρκούς επαγρύπνησης.
Ελληνοαρμενικοί δεσμοί και πολιτικό μήνυμα στήριξης
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Νίκος Δένδιας στους ιστορικούς δεσμούς Ελλάδας – Αρμενίας. Θύμισε ότι η Ελλάδα υποδέχθηκε δεκάδες χιλιάδες Αρμένιους πρόσφυγες μετά τη Γενοκτονία και τη Μικρασιατική Καταστροφή, με την αρμενική κοινότητα να «μεγαλώνει, να ανθίζει και να μεγαλουργεί» στη χώρα. Περιέγραψε τον αρμενικό λαό ως έναν λαό με βαθιά ιστορία, ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα και πρώιμη υιοθέτηση του Χριστιανισμού, που συμπορεύτηκε με τους Έλληνες.
Στο πολιτικό σκέλος, επανέλαβε ότι «η Ελλάδα στέκεται και θα στέκεται πάντοτε δίπλα στην Αρμενία», με σεβασμό, αλληλεγγύη και ιστορική συνείδηση, εκφράζοντας την επιθυμία η φίλη Αρμενία να συμμεριστεί το μέλλον της ευρωπαϊκής Ελλάδας. Η ευρεία θεσμική παρουσία στην εκδήλωση –από τη Βουλή, την Περιφέρεια, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τις Ένοπλες Δυνάμεις και την Εκκλησία– υπογράμμισε ότι η στάση αυτή αποτελεί διακομματική και διαχρονική επιλογή της ελληνικής πολιτείας.
Σχόλιο
: Η ομιλία Δένδια δεν είναι τυπική παρουσία σε επετειακή εκδήλωση, αλλά επαναβεβαίωση μιας στρατηγικής ταύτισης Ελλάδας – Αρμενίας γύρω από την ιστορική μνήμη και το διεθνές δίκαιο. Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων στον Καύκασο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η ανάδειξη της Γενοκτονίας των Αρμενίων ως ζητήματος αρχής λειτουργεί ταυτόχρονα ως μήνυμα προς την Τουρκία και ως εργαλείο ήπιας ισχύος της ελληνικής διπλωματίας.






