Σοβαρές νομικές ευθύνες αποδίδονται στην OpenAI και τον Σαμ Άλτμαν για τον ρόλο του ChatGPT σε μαζική δολοφονία στον Καναδά. Οι οικογένειες θυμάτων ανοίγουν νέο μέτωπο στη διεθνή συζήτηση για την ευθύνη των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης.
Νέο, ιδιαίτερα φορτισμένο νομικό και πολιτικό μέτωπο ανοίγει γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, καθώς επτά οικογένειες θυμάτων της μαζικής δολοφονίας στην πόλη Tumbler Ridge του Καναδά κατέθεσαν αγωγές κατά της OpenAI Inc. και του διευθύνοντος συμβούλου της, Σαμ Άλτμαν. Οι αγωγές υποβλήθηκαν στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Βόρειας Περιφέρειας της Καλιφόρνιας, στο Σαν Φρανσίσκο.
Κατηγορίες για αμέλεια και ελαττωματικό προϊόν
Οι οικογένειες επικαλούνται προσωπική βλάβη και ευθύνη προϊόντος, υποστηρίζοντας ότι η OpenAI επέδειξε αμέλεια, καθώς δεν ενημέρωσε τις αρχές για τον δράστη, Jesse Van Rootselaar. Σύμφωνα με τις αγωγές, ο Van Rootselaar χρησιμοποίησε το ChatGPT για να σχεδιάσει τη μαζική επίθεση της 10ης Φεβρουαρίου 2026, στην οποία σκοτώθηκαν εννέα άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος.
Η εταιρεία φέρεται να εντόπισε ύποπτη δραστηριότητα, να «μαρκάρισε» τον λογαριασμό του και στη συνέχεια να τον έκλεισε, χωρίς όμως να ειδοποιήσει τις αρμόδιες αρχές για τον εν εξελίξει σχεδιασμό της επίθεσης. Αυτό το κενό, κατά τους ενάγοντες, συνιστά κρίσιμη παράλειψη, δεδομένου ότι η ίδια η πλατφόρμα της OpenAI φέρεται να χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο προετοιμασίας της επίθεσης.
Πίεση για ρύθμιση και προηγούμενες κινήσεις στον Καναδά
Μετά τη σφαγή, οι καναδικές αρχές κάλεσαν επισήμως την OpenAI να παράσχει πληροφορίες για τη δραστηριότητα του Van Rootselaar στο ChatGPT, ενώ ήδη προηγουμένως οικογένειες θυμάτων είχαν κινηθεί νομικά κατά της εταιρείας στην Βρετανική Κολομβία. Το νέο πακέτο αγωγών στις ΗΠΑ κλιμακώνει την υπόθεση, εντάσσοντάς την στο ευρύτερο debate για το αν και σε ποιο βαθμό οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης φέρουν υποχρέωση προληπτικής ενημέρωσης των αρχών όταν εντοπίζουν ενδείξεις σοβαρής εγκληματικής πρόθεσης.
Σε διεθνές επίπεδο, η υπόθεση αναμένεται να επηρεάσει τη διαμόρφωση πλαισίων ευθύνης και συμμόρφωσης για τα συστήματα AI, ιδίως ως προς τα όρια της ιδιωτικότητας, της εποπτείας περιεχομένου και της υποχρέωσης αναφοράς στις διωκτικές αρχές.
Σχόλιο
: Η υπόθεση λειτουργεί ως crash test για το πώς η δικαιοσύνη θα οριοθετήσει την ευθύνη των εταιρειών AI μεταξύ τεχνολογικής ουδετερότητας και υποχρέωσης ενεργητικής πρόληψης, με πιθανές συνέπειες για όλο το οικοσύστημα ψηφιακών πλατφορμών.






