Με ένα εκτενές μανιφέστο, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί θεσμική επάνοδο, προτείνοντας νέο προοδευτικό φορέα στα αριστερά του Κέντρου. Το κείμενο συνδυάζει ιδεολογική τοποθέτηση, σκληρή κριτική στη Νέα Δημοκρατία και συγκεκριμένες πολιτικές δεσμεύσεις.
Το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της επιστροφής του στην κεντρική πολιτική σκηνή παρουσίασε ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μέσω ενός εκτενούς «Μανιφέστου» που φέρει τη σφραγίδα του Ινστιτούτου του. Το κείμενο αυτοπροσδιορίζεται ως πεδίο σύγκλισης τριών ρευμάτων της σύγχρονης Αριστεράς – Σοσιαλδημοκρατίας, Ριζοσπαστικής Αριστεράς και Πολιτικής Οικολογίας – επιχειρώντας να ορίσει το δυνητικό ακροατήριο ενός νέου προοδευτικού χώρου.
Νέος φορέας στα αριστερά του Κέντρου
Ο Τσίπρας περιγράφει ως κεντρική επιδίωξη «τη συλλογική ανανέωση του πολιτικού λόγου» και τη συγκρότηση ενός συνεκτικού πλαισίου αρχών που θα αντιπαρατεθεί στην «κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς». Η στόχευση σε «πειστική εναλλακτική πρόταση» ανεβάζει τον πήχη ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης, στην οποία έχει ήδη δηλώσει παρών.
Το Μανιφέστο προωθεί τη «συμπαράταξη» των τριών ρευμάτων της Αριστεράς σε μία ενιαία παράταξη, επιλογή που de facto τοποθετεί απέναντι το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και τη Νέα Αριστερά. Ο πρώην πρωθυπουργός υιοθετεί ρητά την ταυτότητα της «κυβερνώσας Αριστεράς», επιχειρώντας rebranding χωρίς μετατόπιση προς το Κέντρο, κάτι που οριοθετεί πιο αυστηρά τη σχέση του με τους κεντρώους ψηφοφόρους.
Σκληρή κριτική στη ΝΔ και προτεραιότητα στην εργασία
Κεντρικός άξονας είναι η έννοια της «επαναστατικής αλλαγής» μέσω πολιτικών αναδιανομής υπέρ μη ευνοημένων και μεσαίων στρωμάτων, σε αντιδιαστολή με το σύνθημα «πολιτική αλλαγή» του ΠΑΣΟΚ. Το κείμενο εξαπολύει σφοδρή κριτική στην επταετή διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και προσωπικά στην περίοδο Κυριάκου Μητσοτάκη, κατηγορώντας την για διεύρυνση ανισοτήτων, παραγωγική αποδιάρθρωση και υποβάθμιση της εργασίας προς όφελος των επιχειρηματικών κερδών.
Στο επίκεντρο τίθεται το «πρεκαριάτο», η γενιά εργαζομένων σε καθεστώς επισφάλειας, που χαρακτηρίζεται ως «νέο σύγχρονο προλεταριάτο». Προτείνονται μέτρα όπως 35ωρο χωρίς μείωση μισθών, πλήρης επαναφορά συλλογικών συμβάσεων, εντατικοί έλεγχοι στην αγορά εργασίας, κατοχύρωση δικαιωμάτων στις πλατφόρμες και ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.
Τέσσερις πυλώνες προοδευτικής διακυβέρνησης
Το προγραμματικό πλαίσιο δομείται σε τέσσερις πυλώνες: δημοκρατική διακυβέρνηση και κράτος δικαίου, κοινωνική δικαιοσύνη και νέο παραγωγικό μοντέλο, πράσινη και ψηφιακή μετάβαση με κοινωνικό όφελος, και καθολικό κοινωνικό κράτος με έμφαση σε υγεία και εκπαίδευση. Προκρίνονται η αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, ισχυροί ελεγκτικοί θεσμοί, πλουραλισμός στην ενημέρωση, πολιτικές στέγασης, έλεγχος ολιγοπωλίων και κίνητρα για υγιή επιχειρηματικότητα, ιδίως για ΜμΕ και νεοφυείς επιχειρήσεις.
Παράλληλα, προτάσσεται ενεργειακή μετάβαση που μειώνει το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, συμμετοχή τοπικών κοινωνιών στις ΑΠΕ, βιώσιμες πόλεις και προστασία από κλιματικούς κινδύνους. Στον τέταρτο πυλώνα κυριαρχούν η ενίσχυση του ΕΣΥ, η πρωτοβάθμια φροντίδα, η στήριξη δημόσιων πανεπιστημίων και η ουσιαστική χρηματοδότηση της εκπαίδευσης.
Τη συντακτική ομάδα του κειμένου συγκροτεί ένα μωσαϊκό πανεπιστημιακών, επιστημόνων και στελεχών του Ινστιτούτου, στοιχείο που επιχειρεί να προσδώσει τεχνοκρατική και διακομματική υπέρβαση στο εγχείρημα.
Σχόλιο 
: Το Μανιφέστο λειτουργεί ως προεκλογικό ιδρυτικό κείμενο ενός υπό διαμόρφωση φορέα: σαφές αριστερό στίγμα, πλήρες κοινωνικοοικονομικό πρόγραμμα και μετωπική σύγκρουση με την επταετία Μητσοτάκη, αλλά και υπόγεια διεκδίκηση της ηγεμονίας στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο απέναντι σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτή η ιδεολογική αρχιτεκτονική θα μεταφραστεί σε οργανωτική συγκρότηση, πρόσωπα και εκλογική δυναμική ή θα μείνει στο επίπεδο ενός ακόμη θεωρητικού κειμένου.
#Τσίπρας #Μανιφέστο #Πολιτική #Αριστερά
