Ο διοικητής της Fed Στίβεν Μίραν προειδοποιεί ότι η τρέχουσα νομισματική πολιτική φρενάρει την αγορά εργασίας και ζητά μειώσεις επιτοκίων. Τάσσεται υπέρ λιγότερης «καθοδήγησης» ώστε η Fed να κινείται πιο ευέλικτα.
Κριτική στην τρέχουσα στάση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ άσκησε ο διοικητής της Fed Στίβεν Μίραν, υποστηρίζοντας ότι η νομισματική πολιτική «κρατά πίσω» την αγορά εργασίας. Μιλώντας στο Fox Business, ο Μίραν εκτίμησε ότι οι συνθήκες δεν δικαιολογούν πλέον τόσο περιοριστική στάση και άφησε σαφώς να εννοηθεί πως απαιτείται στροφή.
Αίτημα για μειώσεις επιτοκίων και μεγαλύτερη ευελιξία
Ο Μίραν δήλωσε ότι θα ήταν «κατάλληλο να μειωθούν τα επιτόκια», επισημαίνοντας πως ούτε η αγορά εργασίας ούτε οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό δείχνουν τάσεις επανεπιτάχυνσης των τιμών. Με άλλα λόγια, κατά την άποψή του, ο κίνδυνος υπερβολικής σύσφιγξης είναι πλέον μεγαλύτερος από τον κίνδυνο αναζωπύρωσης του πληθωρισμού.
Παράλληλα, άσκησε κριτική στη χρήση εκτεταμένης «forward guidance» – των προαναγγελιών δηλαδή για τις μελλοντικές κινήσεις της Fed. Υποστήριξε πως η κεντρική τράπεζα θα πρέπει να δίνει λιγότερη καθοδήγηση στις αγορές, ώστε η πολιτική της να είναι «πιο ευέλικτη» και να προσαρμόζεται γρηγορότερα στα εισερχόμενα μακροοικονομικά δεδομένα. Η τοποθέτηση αυτή συνδέεται με μια ευρύτερη συζήτηση στους κόλπους των κεντρικών τραπεζών για το αν η υπερβολική διαφάνεια δεσμεύει τα χέρια τους.
Συνέχεια Πάουελ και ενότητα στη Fed
Σχολιάζοντας την απόφαση του απερχόμενου προέδρου της Fed, Τζερόμ Πάουελ, να παραμείνει ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, ο Μίραν τόνισε ότι είναι κρίσιμο να μην υπάρξει «καμία διαίρεση αρμοδιοτήτων». Η αναφορά αυτή δείχνει την ευαισθησία γύρω από την ενιαία γραμμή της κεντρικής τράπεζας, σε μια περίοδο που οι αγορές αναζητούν ξεκάθαρα σήματα για την πορεία των αμερικανικών επιτοκίων.
Για τις διεθνείς αγορές και οικονομίες όπως η ελληνική, μια στροφή της Fed προς μειώσεις επιτοκίων θα μπορούσε να επηρεάσει το δολάριο, τις αποδόσεις των ομολόγων και γενικότερα τις παγκόσμιες ροές κεφαλαίων, με έμμεσες επιδράσεις και στο κόστος δανεισμού κρατών και επιχειρήσεων.
Σχόλιο
: Η δημόσια διαφοροποίηση του Μίραν ενισχύει την πίεση για χαλάρωση, αλλά αναδεικνύει και το εσωτερικό δίλημμα της Fed: να συνεχίσει τη «σκληρή» γραμμή για να διασφαλίσει την αξιοπιστία της στη μάχη κατά του πληθωρισμού ή να κινηθεί γρηγορότερα προς μειώσεις, ρισκάροντας όμως να κατηγορηθεί ότι υποκύπτει σε πιέσεις της αγοράς. Για επενδυτές και κυβερνήσεις, το μήνυμα είναι ότι η επόμενη φάση νομισματικής πολιτικής θα είναι περισσότερο αβέβαιη και δεδομενοκεντρική.






