Ισχυρό ευρωπαϊκό μήνυμα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην απονομή του Βραβείου Καρλομάγνου στον Μάριο Ντράγκι στο Άαχεν.
Με έναν ιδιαίτερα πολιτικό και ταυτόχρονα προσωπικό λόγο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τίμησε στο Άαχεν τον Μάριο Ντράγκι κατά την απονομή του Βραβείου Καρλομάγνου, αναδεικνύοντας τόσο τον ρόλο του πρώην προέδρου της ΕΚΤ στη διάσωση του ευρώ όσο και τη σημερινή πρόκληση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Ο πρωθυπουργός υπενθύμισε ότι «καμία χώρα δεν υπέφερε περισσότερο από την Ελλάδα» στη διάρκεια της κρίσης της Ευρωζώνης και ευχαρίστησε τον Ντράγκι γιατί «πίστεψε στην επιμονή μας» όταν πολλοί θεωρούσαν πως η Ελλάδα δεν μπορούσε να μεταρρυθμιστεί.
Η μνήμη της κρίσης και η συμβολή Ντράγκι
Ο Μητσοτάκης τοποθέτησε την παρέμβαση Ντράγκι το 2012 –το ιστορικό «whatever it takes»– ως καμπή για το κοινό νόμισμα, σε μια περίοδο που οι αγορές αμφισβητούσαν ανοιχτά τη βιωσιμότητα του ευρώ και η πιθανότητα κατακερματισμού της Ευρωζώνης είχε γίνει απτή. Στο πλαίσιο αυτό, ανέδειξε πως η Ελλάδα δεν οφείλει μόνο σε όσους έσωσαν το ευρώ, αλλά και σε όσους αγωνίστηκαν να πείσουν ότι η Ένωση είναι τόσο ισχυρή όσο ο πιο αδύναμος κρίκος της. Η διαδρομή από «σύμβολο της κρίσης» έως την ελληνική προεδρία του Eurogroup παρουσιάστηκε ως απόδειξη ότι ο ελληνικός λαός δικαίωσε την εμπιστοσύνη της Ευρώπης.
Νέα ευρωπαϊκή απειλή: ανταγωνιστικότητα και στρατηγική αυτονομία
Μεταφέροντας τη συζήτηση στο σήμερα, ο πρωθυπουργός υιοθέτησε την κεντρική προειδοποίηση της πρόσφατης «έκθεσης Ντράγκι»: ο κίνδυνος πλέον δεν είναι μια αιφνίδια νομισματική κατάρρευση, αλλά η αργή διάβρωση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Επισήμανε το διευρυνόμενο χάσμα σε παραγωγικότητα και καινοτομία, τον κατακερματισμό κεφαλαιαγορών και ενέργειας, την αδυναμία κλιμάκωσης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και την εξάρτηση από τρίτους σε κρίσιμες τεχνολογίες, ενέργεια, άμυνα και εφοδιαστικές αλυσίδες.
Ο Μητσοτάκης πρότεινε μια νέα ανάγνωση του «ό,τι χρειαστεί»: ανάκτηση ανταγωνιστικότητας, ενίσχυση ασφάλειας με την ευρεία έννοια και οικοδόμηση πραγματικής στρατηγικής αυτονομίας. Υπογράμμισε ότι η αυτονομία δεν ταυτίζεται με απομόνωση ή αντιαμερικανισμό, αλλά με την ικανότητα της Ευρώπης να λαμβάνει κυρίαρχες αποφάσεις σε τεχνολογία, άμυνα και ενέργεια. Συνέδεσε την ασφάλεια με τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ανάγκη η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής της ΕΕ να γίνει επιχειρησιακά αξιόπιστη, φέρνοντας ως παράδειγμα τη στήριξη προς την Κύπρο στην Ανατολική Μεσόγειο.
Χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής ατζέντας και πολιτικό μήνυμα
Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η φιλόδοξη ευρωπαϊκή ατζέντα απαιτεί αντίστοιχα φιλόδοξη χρηματοδότηση: ολοκλήρωση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, κινητοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων αλλά και ενισχυμένο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού σε τομείς όπως η ενέργεια και η άμυνα, υποστηρίζοντας ότι «τα κοινά αγαθά δικαιολογούν κοινά εργαλεία». Το κλείσιμό του συνδύασε εγκώμιο στον Ντράγκι με προειδοποίηση: η ενότητα και η ισχύς της Ευρώπης δεν είναι δεδομένες και η παρακμή δεν είναι μοιραία, εφόσον υπάρξει έγκαιρο πολιτικό θάρρος.
Σχόλιο 
: Η ομιλία Μητσοτάκη αξιοποιεί το κύρος Ντράγκι για να επανατοποθετήσει την Ελλάδα ως υπεύθυνο, μεταρρυθμισμένο παίκτη στον ευρωπαϊκό διάλογο για ανταγωνιστικότητα, άμυνα και κοινή χρηματοδότηση, προωθώντας εμμέσως μια πιο φεντεραλιστική, οικονομικά φιλόδοξη Ευρώπη όπου η περιφέρεια δεν είναι πλέον ο «αδύναμος κρίκος», αλλά μέρος της λύσης.
#Μητσοτάκης #Ντράγκι #Ευρώπη #ΒραβείοΚαρλομάγνου
