Η Μόσχα δοκίμασε τα όρια της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας με έναν από τους πιο μαζικούς νυχτερινούς βομβαρδισμούς μέσω μη επανδρωμένων. Το Κίεβο απάντησε με πολυεπίπεδη άμυνα, αλλά οι φθορές σε υποδομές και αποθέματα παραμένουν ζητούμενο.
Η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία ανακοίνωσε ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας σημειώθηκε μία από τις πιο πυκνές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη από την αρχή του πολέμου. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, η Ρωσία εξαπέλυσε 154 επιθετικά μη επανδρωμένα τύπου Shahed, μαζί με άλλα μοντέλα και δολώματα, καθώς και έναν βαλλιστικό πύραυλο Iskander-M από την περιοχή του Ροστόφ.
Πολυεπίπεδη επίθεση από ρωσικά εδάφη
Τα μη επανδρωμένα εκτοξεύθηκαν από πολλαπλές ρωσικές τοποθεσίες, όπως το Κουρσκ, το Σατάλοβο, το Όρελ, το Μπριάνσκ, το Μιλερόβο και το Πριμόρσκο-Αχτάρσκ. Το εύρος αυτό δείχνει μια συνειδητή προσπάθεια διάχυσης των σημείων εκτόξευσης ώστε να δυσκολευτεί η προληπτική στοχοποίησή τους από την Ουκρανία και τους συμμάχους της.
Στην επίθεση χρησιμοποιήθηκαν επιθετικά Shahed, συμπεριλαμβανομένων ταχύτερων εκδόσεων με κινητήρα τζετ, καθώς και άλλα μη επανδρωμένα τύπου Geran/Italmas και ειδικά «δολώματα» που αποσκοπούν στο να κορέσουν τα ραντάρ και τα αντιαεροπορικά συστήματα. Η προσθήκη βαλλιστικού πυραύλου Iskander-M αναβαθμίζει το επιχειρησιακό ρίσκο για την Ουκρανία, καθώς η ταχύτητα και η τροχιά του δυσκολεύουν την αναχαίτιση.
Κορεσμός της ουκρανικής άμυνας και επιχειρησιακή φθορά
Το Κίεβο αναφέρει ότι 131 από τα 154 μη επανδρωμένα καταρρίφθηκαν ή «καταπνίγηκαν» μέσω παρεμβολών και άλλων μέσων ηλεκτρονικού πολέμου. Παρά τη σχετική επιτυχία, καταγράφηκαν πλήγματα σε τουλάχιστον 20 σημεία, με συνδυασμό άμεσων προσβολών και ζημιών από θραύσματα σε άλλες 6 περιοχές.
Η ουκρανική αντιαεροπορική άμυνα λειτούργησε σε όλα τα επίπεδα: αεροπορία, αντιαεροπορικοί πύραυλοι, μονάδες ηλεκτρονικού πολέμου, μη επανδρωμένα αναχαίτισης και κινητές ομάδες πυρός. Ωστόσο, κάθε νυχτερινός κορεσμός με δεκάδες ή εκατοντάδες στόχους «καίει» πολύτιμους αντιαεροπορικούς πυραύλους, πυρομαχικά και τεχνικούς πόρους, σε μια περίοδο όπου η Δύση δυσκολεύεται να διατηρήσει σταθερούς ρυθμούς επανεφοδιασμού.
Η στρατηγική της φθοράς και το ενεργειακό/βιομηχανικό διακύβευμα
Η επιλογή μαζικών επιθέσεων με μη επανδρωμένα υπηρετεί μια στρατηγική φθοράς: χαμηλότερο κόστος για τη Ρωσία ανά εκτόξευση, υψηλότερο κόστος για την Ουκρανία ανά αναχαίτιση. Στο στόχαστρο βρίσκονται όχι μόνο στρατιωτικοί στόχοι, αλλά και υποδομές ενέργειας, μεταφορών και βιομηχανίας, κρίσιμες για τη διατήρηση της πολεμικής παραγωγής.
Ακόμη και όταν η πλειονότητα των μη επανδρωμένων καταρρίπτεται, τα λίγα που διαπερνούν την άμυνα αρκούν για να προκαλέσουν διακοπές ρεύματος, ζημιές σε αποθήκες καυσίμων ή γραμμές ανεφοδιασμού. Σε βάθος χρόνου, η συστηματική στοχοποίηση τέτοιων υποδομών πιέζει την ουκρανική οικονομία και αυξάνει την εξάρτηση από εξωτερική χρηματοδότηση και τεχνική βοήθεια.
Πολιτικό μήνυμα προς Δύση και Κίεβο
Οι μαζικές νυχτερινές επιθέσεις λειτουργούν και ως πολιτικό σήμα προς τους δυτικούς υποστηρικτές της Ουκρανίας. Η Μόσχα επιδιώκει να καταδείξει ότι, ακόμη και με ενισχυμένα δυτικά αντιαεροπορικά συστήματα, μπορεί να διατηρεί σταθερή πίεση στον ουκρανικό εναέριο χώρο, αναγκάζοντας την Ευρώπη και τις ΗΠΑ να δεσμεύουν διαρκώς πόρους για αντιαεροπορική άμυνα αντί για άλλες προτεραιότητες.
Για το Κίεβο, κάθε τέτοιος γύρος επιθέσεων αποτελεί επιχείρημα προς τους συμμάχους υπέρ της επιτάχυνσης παραδόσεων αντιαεροπορικών συστημάτων και πυραύλων. Ωστόσο, όσο η σύγκρουση παρατείνεται, τόσο εντείνεται η συζήτηση στη Δύση για τη βιωσιμότητα μιας ατέρμονης υποστήριξης, με φόντο εσωτερικές πολιτικές πιέσεις και δημοσιονομικούς περιορισμούς.
Μακροπρόθεσμες συνέπειες για την ευρωπαϊκή ασφάλεια
Η συστηματική χρήση μη επανδρωμένων και βαλλιστικών πυραύλων κατά της Ουκρανίας μεταβάλλει σταδιακά τα ευρωπαϊκά δόγματα άμυνας. Κράτη της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης επανεξετάζουν τις επενδύσεις τους σε αντιαεροπορικά συστήματα, υποδομές προστασίας κρίσιμων εγκαταστάσεων και εγχώρια παραγωγή μη επανδρωμένων και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουκρανία λειτουργεί ως «εργαστήριο» σύγχρονου πολέμου, όπου δοκιμάζονται σε πραγματικές συνθήκες νέες τεχνολογίες και τακτικές. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα για τη διαχείριση της εναέριας απειλής θα επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη θα σχεδιάζει την άμυνά της για τις επόμενες δεκαετίες.
Σχόλιο 
: Για την ελληνική οικονομία και αγορά άμυνας, η κλιμάκωση των επιθέσεων με μη επανδρωμένα στην Ουκρανία επιβεβαιώνει ότι τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, ηλεκτρονικού πολέμου και εγχώριας παραγωγής μη επανδρωμένων θα αποτελέσουν προτεραιότητα επενδύσεων τα επόμενα χρόνια. Ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αισθητήρες, λογισμικό διοίκησης και ελέγχου, αλλά και σε λύσεις αντι-drone, έχουν παράθυρο για στρατηγικές συνεργασίες και εξαγωγές, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα θα διαμορφώσει συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο για την αμυντική βιομηχανία και θα συνδέσει την τεχνολογική ανάπτυξη με την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας.
#Ουκρανία #Ρωσία #ΜηΕπανδρωμένα #Ασφάλεια
