Το Παρίσι αναβαθμίζει τη στρατηγική του απέναντι στις υβριδικές απειλές, προσθέτοντας 36 δισ. ευρώ στο αμυντικό του πρόγραμμα έως το 2030. Η κίνηση σηματοδοτεί στροφή από τις κλασικές επιχειρήσεις σε μίγμα κυβερνοάμυνας, drones και διαχείρισης κρίσεων χαμηλής έντασης.
Η Γαλλία αναπροσαρμόζει ριζικά τη στρατηγική της απέναντι στην ασφάλεια, μετά την έγκριση από την Εθνοσυνέλευση της επικαιροποιημένης Στρατιωτικής Νομοθεσίας Προγραμματισμού. Ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκόρνι ανακοίνωσε ότι έως το 2030 θα διατεθούν επιπλέον 36 δισ. ευρώ, με στόχο την ενίσχυση της άμυνας απέναντι σε υβριδικές απειλές και νέες μορφές πολέμου.
Με την επικαιροποίηση αυτή, ο συνολικός προϋπολογισμός των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων στην περίοδο 2017-2027 θα έχει ουσιαστικά διπλασιαστεί. Το Παρίσι επιχειρεί να ευθυγραμμίσει τη στρατιωτική του ισχύ με ένα περιβάλλον όπου η σύγκρουση εκτυλίσσεται πλέον σε κυβερνοχώρο, διάστημα, πληροφοριακό πεδίο και κρίσεις «χαμηλής ορατότητας».
Τι αλλάζει στη γαλλική στρατιωτική αρχιτεκτονική
Ο Λεκόρνι περιέγραψε την αναθεώρηση ως εργαλείο για την «επιτάχυνση του επανεξοπλισμού» της χώρας. Κεντρικός στόχος είναι η μαζική ενίσχυση των αποθεμάτων πυρομαχικών, η οποία αντανακλά το μάθημα από την Ουκρανία: σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, η διαθεσιμότητα πυρομαχικών και η βιομηχανική βάση καθορίζουν την αντοχή. Παράλληλα, το Παρίσι επενδύει σε drones, κυβερνοάμυνα, ηλεκτρονικό πόλεμο και διαστημικές δυνατότητες, επιχειρώντας να κλείσει το κενό έναντι άλλων μεγάλων δυνάμεων.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη δημιουργία νέου καθεστώτος εθνικού συναγερμού για «υβριδικές κρίσεις». Πρόκειται για θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέπει ταχύτερη κινητοποίηση κρατικών δομών σε περίπτωση συνδυαστικών απειλών, όπως κυβερνοεπιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, παραπληροφόρηση, πιέσεις στα σύνορα ή σαμποτάζ σε δίκτυα ενέργειας και μεταφορών. Η Γαλλία επιχειρεί έτσι να θωρακίσει τη «γκρίζα ζώνη» μεταξύ ειρήνης και κλασικής σύρραξης.
Η Γαλλία ως πυλώνας ευρωπαϊκής άμυνας
Ως μόνη πυρηνική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Γαλλία στέλνει μήνυμα ότι προτίθεται να διατηρήσει ρόλο κεντρικού πυλώνα στην ευρωπαϊκή άμυνα. Η αύξηση των δαπανών, πέρα από την κάλυψη αναγκών αποτροπής, ενισχύει και τη γαλλική αμυντική βιομηχανία, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης για την «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης.
Η κίνηση έρχεται σε συγκυρία όπου πολλά κράτη-μέλη της ΕΕ αναθεωρούν ταχέως τις αμυντικές τους πολιτικές, υπό την πίεση του πολέμου στην Ουκρανία και της αβεβαιότητας για τη μελλοντική στάση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ. Το Παρίσι επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει αυτή τη δυναμική, προσφέροντας κοινά προγράμματα, αλλά και θέτοντας δικούς του όρους στο πώς θα διαμορφωθεί η ευρωπαϊκή αγορά αμυντικού εξοπλισμού.
Υβριδικές απειλές: από τη θεωρία στη θεσμική θωράκιση
Ο όρος «υβριδικές απειλές» χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια σε κείμενα στρατηγικής της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, συχνά όμως με γενικόλογο τρόπο. Η γαλλική επικαιροποίηση της Στρατιωτικής Νομοθεσίας αποτυπώνει μια μετατόπιση από τη θεωρητική αναφορά σε συγκεκριμένα εργαλεία: αποθήκες πυρομαχικών, ψηφιακή άμυνα, ηλεκτρονικός πόλεμος, διαστημική επιτήρηση και θεσμοθετημένος μηχανισμός συναγερμού.
Η ενσωμάτωση υβριδικών σεναρίων στην κανονική άσκηση κρατικής ισχύος σημαίνει ότι η γραμμή ανάμεσα στην «εξωτερική» και την «εσωτερική» ασφάλεια γίνεται πιο δυσδιάκριτη. Η προστασία κρίσιμων υποδομών, της ενεργειακής τροφοδοσίας και των δικτύων επικοινωνίας απαιτεί συνεργασία στρατού, υπηρεσιών ασφαλείας, ρυθμιστικών αρχών και ιδιωτικού τομέα, με σημαντικές θεσμικές και πολιτικές προεκτάσεις.
Επιπτώσεις για την ευρωπαϊκή αγορά άμυνας και την Ελλάδα
Η απόφαση της Γαλλίας ενισχύει την τάση ανόδου των αμυντικών δαπανών στην Ευρώπη, δημιουργώντας πρόσθετη ζήτηση για συστήματα πυρομαχικών, drones, κυβερνοασφάλεια και ηλεκτρονικό πόλεμο. Αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερο όγκο παραγγελιών, συμπράξεων και ερευνητικών προγραμμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με άμεση διασύνδεση με τις βιομηχανικές πολιτικές της ΕΕ.
Για την Ελλάδα, που ήδη δαπανά υψηλό ποσοστό του ΑΕΠ της στην άμυνα, η γαλλική στροφή έχει διπλή σημασία. Από τη μια, ενισχύει τη δυνατότητα συμμετοχής ελληνικών φορέων σε κοινά ευρωπαϊκά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε τομείς όπως η κυβερνοασφάλεια και τα μη επανδρωμένα συστήματα. Από την άλλη, αυξάνει την πίεση για πιο συστηματική ενσωμάτωση της έννοιας των υβριδικών απειλών στον εθνικό σχεδιασμό ασφάλειας και στην προστασία κρίσιμων υποδομών.
Σχόλιο 
: Η γαλλική επικαιροποίηση της Στρατιωτικής Νομοθεσίας λειτουργεί ως επιταχυντής για μια νέα ευρωπαϊκή αγορά ασφάλειας, όπου η γραμμή μεταξύ παραδοσιακής άμυνας και ψηφιακής θωράκισης σβήνει. Για την ελληνική οικονομία, το διακύβευμα είναι αν η χώρα θα παραμείνει κυρίως εισαγωγέας αμυντικών συστημάτων ή αν θα αξιοποιήσει την ευρωπαϊκή στροφή σε υβριδικές απειλές για να αναπτύξει εξειδικευμένες ικανότητες σε τομείς όπως η κυβερνοασφάλεια, τα λογισμικά διοίκησης και ελέγχου και τα υποσυστήματα drones. Αυτό προϋποθέτει συντονισμό ανάμεσα σε άμυνα, βιομηχανία, πανεπιστήμια και ρυθμιστικές αρχές, ώστε οι αυξημένες δαπάνες ασφαλείας στην Ευρώπη να μετατραπούν σε παραγωγική και τεχνολογική αναβάθμιση για την Ελλάδα, και όχι μόνο σε δημοσιονομικό βάρος.
#Γαλλία #άμυνα #υβριδικές_απειλές #ΕΕ
