Ο πρόεδρος του Λιβάνου Τζόζεφ Αούν καταδικάζει ισραηλινό πλήγμα σε περίπολο του λιβανικού στρατού με τρεις νεκρούς. Η Βηρυτός επικαλείται κατάφωρη παραβίαση κυριαρχίας και ζητά διεθνή παρέμβαση.
Ο πρόεδρος του Λιβάνου Τζόζεφ Αούν καταδίκασε σφοδρά ισραηλινή επίθεση κατά περιπόλου του λιβανικού στρατού στον οδικό άξονα Χαρντάλι–Ναμπατίγια, στη νότια χώρα. Σύμφωνα με τη δήλωσή του, από το πλήγμα σκοτώθηκαν δύο αξιωματικοί και ένας στρατιώτης, γεγονός που μετατρέπει ένα μεθοριακό επεισόδιο σε ανοιχτή υπόθεση κρατικής κυριαρχίας.
«Κατάφωρη παραβίαση» και μήνυμα προς την Ουάσιγκτον
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, ο Αούν χαρακτήρισε την επίθεση «κατάφωρη παραβίαση» της λιβανικής κυριαρχίας και του διεθνούς δικαίου. Ενέταξε το πλήγμα σε μια συνεχιζόμενη κλιμάκωση, η οποία, όπως σημείωσε, «απειλεί την ασφάλεια και τη σταθερότητα» στο νότιο Λίβανο, παρά τις προσπάθειες της Βηρυτού να τερματίσει τις ισραηλινές επιθέσεις μέσω διαπραγματεύσεων με την Ουάσιγκτον.
Η αναφορά στις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες υπογραμμίζει ότι η λιβανική ηγεσία επιχειρεί να διαχειριστεί την ένταση με διπλωματικά μέσα. Την ίδια στιγμή, όμως, η στοχοποίηση τακτικής μονάδας του εθνικού στρατού –και όχι ένοπλης οργάνωσης– αυξάνει το πολιτικό κόστος για τη Βηρυτό, η οποία καλείται να δείξει ότι μπορεί να προστατεύσει τις ένοπλες δυνάμεις της.
Έκκληση για διεθνή ευθύνη και εσωτερικό μήνυμα
Ο Αούν εξέφρασε συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και στις Λιβανικές Ένοπλες Δυνάμεις, επαινώντας τις «θυσίες» του στρατιωτικού προσωπικού. Παράλληλα κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να «αναλάβει τις ευθύνες της» και να διασφαλίσει την τήρηση των διεθνών αποφάσεων που στοχεύουν στη διαφύλαξη «της ασφάλειας και της σταθερότητας του Λιβάνου».
Η ρητορική αυτή λειτουργεί σε δύο επίπεδα: προς τα έξω, ως υπενθύμιση ότι ο Λίβανος θεωρεί τις επιθέσεις πλήγμα σε αναγνωρισμένα σύνορα· προς τα μέσα, ως προσπάθεια ενίσχυσης του κύρους του τακτικού στρατού σε μια χώρα όπου η ασφάλεια συχνά συνδέεται με μη κρατικούς δρώντες. Η στοχοποίηση περιπόλου του εθνικού στρατού μπορεί να ενισχύσει τις φωνές που ζητούν πιο σθεναρή κρατική στάση απέναντι στο Ισραήλ.
Σχόλιο 
: Για την Ελλάδα, κάθε κλιμάκωση στον Λίβανο αφορά άμεσα τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου Αθήνα και Βηρυτός επιχειρούν να αναπτύξουν ήρεμες θαλάσσιες και ενεργειακές σχέσεις. Η στοχοποίηση τακτικών ενόπλων δυνάμεων, και όχι μόνο ένοπλων οργανώσεων, υπενθυμίζει πόσο εύθραυστη είναι η γραμμή ανάμεσα σε τοπικά επεισόδια και ευρύτερη περιφερειακή κρίση, με συνέπειες για τις θαλάσσιες οδούς, την ασφάλεια πτήσεων και τον ρόλο της Ελλάδας ως σταθεροποιητικού παράγοντα και διπλωματικού διαμεσολαβητή.
#Λίβανος #Ισραήλ #Αούν #διεθνεςδικαιο #ΑνατολικηΜεσογειος
