Λίβανος Ισραήλ βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο, καθώς ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν διαβεβαίωσε ότι η διαπραγμάτευση με το Ισραήλ θα παραμείνει ανεξάρτητη από τη συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Με σαφή αναφορά στην κρατική κυριαρχία, τόνισε ότι κάθε ενδεχόμενος συμβιβασμός θα περάσει αποκλειστικά μέσα από τα θεσμικά όργανα του λιβανικού κράτους.
Λίβανος Ισραήλ αναδεικνύονται σε κρίσιμο δίπολο της περιφερειακής διπλωματίας, μετά τη δημόσια παρέμβαση του προέδρου Ζοζέφ Αούν για τον χαρακτήρα των συνομιλιών με το Ισραήλ. Ο Αούν ξεκαθάρισε ότι η διαπραγμάτευση θα παραμείνει «ανεξάρτητη» από την πορεία της συμφωνίας με το Ιράν, στέλνοντας μήνυμα τόσο προς τους περιφερειακούς παίκτες όσο και προς τις μεγάλες δυνάμεις.
Πώς ο Λίβανος Ισραήλ οριοθετεί τις συνομιλίες με Ιράν;
Ο πρόεδρος του Λιβάνου υπογράμμισε ότι «η διαπραγμάτευση διεξάγεται από το λιβανικό κράτος, το οποίο είναι κυρίαρχο στις αποφάσεις του, και κανείς δεν παίρνει τη θέση του». Με αυτή τη διατύπωση, επιχειρεί να αποσυνδέσει θεσμικά τη λιβανική διαπραγματευτική γραμμή από τις ευρύτερες διευθετήσεις που αφορούν το ιρανικό ζήτημα.
Παράλληλα, ο Αούν σημείωσε ότι «κάθε διευθέτηση θα γίνει μέσω ημών, όχι σε βάρος μας», θέτοντας κόκκινη γραμμή έναντι πιθανών συμφωνιών που θα προέκυπταν ερήμην της Βηρυτού. Το μήνυμα απευθύνεται τόσο σε περιφερειακές δυνάμεις όσο και σε διεθνείς μεσολαβητές που επιδιώκουν συνολικές ρυθμίσεις στη Μέση Ανατολή.
Ποιο είναι το πολιτικό στίγμα της στάσης υπέρ της εκεχειρίας;
Ο Αούν δήλωσε ότι ο Λίβανος είναι «σίγουρα υπέρ της εκεχειρίας», επιδιώκοντας να τοποθετήσει τη χώρα του στο στρατόπεδο των κρατών που ζητούν αποκλιμάκωση. Την ίδια στιγμή, χαιρέτισε «κάθε κράτος» που στηρίζει αυτή τη διαδικασία, «συμπεριλαμβανομένου του Ιράν», αναγνωρίζοντας τον ρόλο της Τεχεράνης χωρίς να της αποδίδει δικαίωμα καθοδήγησης.
Η διπλή αυτή στάση –υπέρ της εκεχειρίας αλλά με έμφαση στην εθνική κυριαρχία– αποτυπώνει την προσπάθεια της Βηρυτού να ισορροπήσει ανάμεσα σε ισχυρούς συμμάχους και ανταγωνιστές στην περιοχή. Για τον Λίβανο, η θεσμική θωράκιση της διαπραγμάτευσης αποτελεί κρίσιμο αντίβαρο στον κίνδυνο να μετατραπεί σε απλό πεδίο άσκησης επιρροής τρίτων.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, κάθε κίνηση που ενισχύει την κρατική κυριαρχία και τη θεσμική διαπραγμάτευση στον Λίβανο συμβάλλει σε πιο προβλέψιμο περιφερειακό περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο. Η σαφής τοποθέτηση υπέρ της εκεχειρίας και η αναζήτηση ισορροπίας μεταξύ Ισραήλ και Ιράν επηρεάζουν το συνολικό κλίμα ασφαλείας σε μια ζώνη όπου η Αθήνα αναπτύσσει ενεργή διπλωματική παρουσία.
Σχόλιο 
: Η έμφαση του Λιβάνου στην κυριαρχική διαχείριση των συνομιλιών με το Ισραήλ υπενθυμίζει και για την ελληνική διπλωματία τη σημασία των θεσμικά κατοχυρωμένων διαδικασιών σε κάθε περιφερειακή διαπραγμάτευση. Όσο η Βηρυτός επιδιώκει ρόλο αυτόνομου συνομιλητή, η Αθήνα έχει περιθώριο να εμβαθύνει τις επαφές της με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, σε πλαίσιο που στηρίζει τη σταθερότητα και το διεθνές δίκαιο.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ αρνούνται να δείξουν μνημόνιο Ιράν στο Ισραήλ
Χεζμπολάχ εξυμνεί το Ιράν και συνδέει ειρήνη με ΗΠΑ
#Λίβανος #Ισραήλ #Ιράν #ΖοζέφΑούν #Εκεχειρία
