Του Γιάννη Κορωναίου
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας και για πολλά χρόνια ισχυρός άνδρας της Bundestag αλλά και του Ecofin Βόλφγκανγκ Σόιμπλε άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 81 ετών. Στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων θα μείνει ως ο πρωταγωνιστής της υπερδεκαετούς οικονομικής κρίσης στη χώρα μας, ο εμπνευστής της σκληρής λιτότητας αλλά και του περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας, ο ηθικός αυτουργός σε ένα έγκλημα που στοίχισε σε εκατοντάδες ζωές, σε χιλιάδες περιουσίες, σε μετανάστευση χιλιάδων ελληνόπουλων, σε καταστροφή της διεθνούς εικόνας της χώρας,
Μπορεί ο θάνατος του ανθρώπου που έπαιξε κυρίαρχο ρόλο στη γερμανική και ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή για περισσότερο από δυο δεκαετίες να αποτέλεσε την αφορμή για αγιογραφίες απ’ όσους πίστευαν στο «βάστα Σόιμπλέ» όμως η πλειονότητα των Ελλήνων γνωρίζει καλά ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος.
Αγιογραφίες θα του έπρεπαν αν η χώρα μας σήμερα είχε διψήφιο ποσοστό χρέους επί του ΑΕΠ και όχι 170%, όταν μπήκε στα γερμανικά μνημόνια με 120%. Ή αν ξενοδοχειακές αλυσίδες, εμπορικά πολυκέντρα, μεγάλες κλινικές, βιομηχανίες και βιοτεχνίες στη χώρα μας είχαν βασικούς μετόχους Έλληνες και όχι αόρατα funds που τα αγόρασαν έναντι πινακίου φακής τα χρόνια της κρίσης. Και κυρίως αν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, οι ιδιοκτήτες των οποίων τους επί πολλά χρόνια έκαναν αιματηρές θυσίες, σήμερα άνθιζαν και μεγάλωναν. Αν συνέβαιναν αυτά, θα αποτελούσαν τη δικαίωση και την υστεροφημία του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όμως…
Η Ελλάδα σύρθηκε στην υπογραφή των μνημονίων, της περάστηκαν οι αλυσίδες της Τρόικας και απώλεσε τη διαχείριση του εθνικού πλούτου της -σήμερα και για πολλά χρόνια ακόμα- χωρίς να κερδίσει επί της ουσίας τίποτα, πέραν της προσωρινής αποφυγής της χρεοκοπίας πριν δεκατέσσερα χρόνια. Όχι όμως χωρίς αιματηρές θυσίες αλλά με «κουρέματα» αποθεματικών ταμείων, μισθών, συντάξεων, με χιλιάδες «λουκέτα» σε ιδιωτική πρωτοβουλία, με διάλυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, το οποίο παραμένει ως «σκελετός» μέχρι σήμερα σε «ξένα χέρια» servicers, και με δεκάδες αυτοκτονίες…
Και το ερώτημα που δεν απαντήθηκε ποτέ από τον εκλιπόντα είναι ποιος σώθηκε τελικά το 2010, μέσω θυσιών και διεθνούς διαπόμπευσης των Ελλήνων: Μια χώρα του ευρωπαϊκού νότου ή οι τράπεζες της Γερμανίας και της Γαλλίας, που είχαν υπερεκτεθεί στο ελληνικό χρέος; Η Ελλάδα με χρέος 102 δις. θα χρεωκοπούσε, το ίδιο όμως θα συνέβαινε και σε αυτές τις τράπεζες με τετραπλάσια έκθεση από τη χώρα μας, και σειρά θα έπαιρναν οι βαυαρικές βιομηχανίες, οι μεγάλες γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες, οι κατασκευαστικοί όμιλοι, οι παραγωγοί ενέργειας…
Με τεράστια και αδιαμφισβήτητη ευθύνη των δικών μας πολιτικών, ο Β. Σόιμπλε μας «έδεσε» χειροπόδαρα για δεκαετίες απειλώντας μας με έξοδο από το ευρώ, αντιτέθηκε σταθερά σε κάθε ελάφρυνση του σκληρού δημοσιονομικού προγράμματος για τη χώρα μας και «κούρεμα» του χρέους, επιβάλλοντας με τον τρόπο του συνεχώς νέες περικοπές στις λειτουργίες του ελληνικού κράτους. Για όλους αυτούς τους λόγους, και πολλούς περισσότερους, το χώμα που θα τον σκεπάσει δεν θα είναι ιδιαίτερα ελαφρύ…
