Οι κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο πρόκειται να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν τις μειώσεις των επιτοκίων αυτό το φθινόπωρο, θέτοντας ένα τέλος σε μια εποχή ιστορικά υψηλού κόστους δανεισμού.
Τον Σεπτέμβριο, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Τράπεζα της Αγγλίας, τη Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας, την Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας, τη Riksbank της Σουηδίας, την Τράπεζα του Καναδά, την Τράπεζα του Μεξικού και άλλες τράπεζες στη μείωση των βασικών επιτοκίων, τα οποία έχουν διατηρηθεί σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί από την περίοδο πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2008.
Οι αγορές χρήματος είχαν ήδη αποτιμήσει πλήρως τη μείωση των επιτοκίων από τη Fed, αλλά την περασμένη εβδομάδα οι επενδυτές απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην πορεία της χαλάρωσης που ακολουθεί.
Στο ετήσιο συμπόσιο του Jackson Hole, ο πρόεδρος της Fed Jerome Powell όχι μόνο είπε ότι «ήλθε η ώρα να προσαρμοστεί η πολιτική», αλλά ότι η κεντρική τράπεζα θα μπορούσε τώρα να επικεντρωθεί εξίσου στο να κάνει «ό,τι μπορεί» για να διατηρήσει ισχυρή την αγορά εργασίας και να συνεχίσει την πρόοδο στον πληθωρισμό.
Η τρέχουσα τιμολόγηση υποδηλώνει υψηλές προσδοκίες για τρεις περικοπές κατά 25 μονάδες βάσης από τη Fed πριν από το τέλος του έτους, σύμφωνα με το εργαλείο FedWatch της CME. Αυτό θα κρατήσει τη Fed περίπου ευθυγραμμισμένη με τους ομοτίμους της, παρά το γεγονός ότι θα κινηθεί αργότερα.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φαίνεται να μειώνει τα επιτόκια κατά 25 μονάδες βάσης τουλάχιστον τρεις φορές συνολικά φέτος και η Τράπεζα της Αγγλίας με την ίδια αύξηση συνολικά τρεις φορές, σύμφωνα με τα στοιχεία του LSEG. Και οι τρεις κεντρικές τράπεζες φαίνεται να συνεχίζουν περαιτέρω τη νομισματική χαλάρωση τουλάχιστον στις αρχές του 2025, παρόλο που η σταθερότητα στον πληθωρισμό των υπηρεσιών συνεχίζει να προβληματίζει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής.
Οι αναλυτές προσβλέπουν σε ένα ευρέως υποστηρικτικό περιβάλλον για τις μετοχές για το υπόλοιπο του έτους και μετά, αλλά προειδοποιούν για αρκετούς βασικούς κινδύνους. Οι αγορές συναλλάγματος θα συνεχίσουν να επικεντρώνονται στις βραχυπρόθεσμες προσδοκίες των επιτοκίων και στην έκταση και τον ρυθμό της νομισματικής χαλάρωσης.
