Η κυβέρνηση παρουσιάζει τον απολογισμό του 2025 και ένα ενοποιημένο σχέδιο πολιτικής για το 2026, επιχειρώντας να συνδέσει μετρήσιμα αποτελέσματα με τον προεκλογικό ορίζοντα του 2027. Η κοινή συνέντευξη Τύπου Χατζηδάκη – Σκέρτσου στο Μέγαρο Μποδοσάκη λειτουργεί ως άτυπο «business plan» της επόμενης διετίας.
Η συνέντευξη Τύπου του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη και του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου στο Μέγαρο Μποδοσάκη δεν είναι μια τυπική επικοινωνιακή εμφάνιση. Αποτελεί την οργανωμένη προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει συγκεντρωτικά τι πέτυχε το 2025 και πώς σκοπεύει να κινηθεί το 2026, σε μια περίοδο που η πολιτική ατζέντα βαρύνεται από αγροτικές κινητοποιήσεις, κοινωνικές πιέσεις και ήδη ορατό προεκλογικό ορίζοντα.
Η λογική του «ενοποιημένου σχεδίου»
Η επιλογή να παρουσιαστεί «ενοποιημένο σχέδιο κυβερνητικής πολιτικής για το 2026» σηματοδοτεί προσπάθεια να ξεφύγει η κυβέρνηση από την εικόνα αποσπασματικών μέτρων. Στο τραπέζι μπαίνει ένα είδος ολοκληρωμένου πλάνου, όπου οικονομική πολιτική, κοινωνικές παρεμβάσεις, αγροτική ανάπτυξη, επενδύσεις και θεσμικές αλλαγές επιχειρείται να ενταχθούν σε ενιαίο αφήγημα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κωστής Χατζηδάκης, με τον θεσμικό ρόλο του αντιπροέδρου, «πουλά» σταθερότητα, συνέχεια και ικανότητα διαχείρισης κρίσεων. Ο Άκης Σκέρτσος, από την πλευρά του, λειτουργεί ως «αρχιτέκτονας» της υλοποίησης: συντονισμός υπουργείων, χρονοδιαγράμματα, δείκτες απόδοσης, έμφαση στην ασφάλεια και την καθημερινότητα των πολιτών, όπως έχει δείξει και με προηγούμενες παρεμβάσεις του (π.χ. για την ασφάλεια στη θάλασσα).
Ο απολογισμός 2025 ως πολιτικό εργαλείο
Ο απολογισμός του κυβερνητικού έργου του 2025 λειτουργεί σε δύο επίπεδα. Πρώτον, ως «λογιστική» καταγραφή: ποια νομοσχέδια ψηφίστηκαν, ποια έργα προχώρησαν, ποιοι στόχοι επιτεύχθηκαν σε τομείς όπως οι επενδύσεις, οι υποδομές, η φορολογία, η αγορά εργασίας και ο πρωτογενής τομέας. Δεύτερον, ως πολιτικό αφήγημα: η κυβέρνηση επιχειρεί να δείξει ότι, παρά τις αναταράξεις (από τις διεθνείς εξελίξεις μέχρι τις εγχώριες αντιδράσεις, π.χ. αγρότες), η «μεγάλη εικόνα» παραμένει θετική.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο απολογισμός έρχεται χρονικά μετά από μια περίοδο έντονης συζήτησης για τις σχέσεις της κυβέρνησης με τον αγροτικό κόσμο, για το κόστος ζωής και για την κόπωση μέρους του εκλογικού σώματος. Η δομημένη παρουσίαση επιτρέπει στο Μέγαρο Μαξίμου να επανέλθει στο πεδίο που θεωρεί προνομιακό: αριθμοί, στόχοι, ευρωπαϊκά κονδύλια, μεταρρυθμίσεις.
Η επόμενη μέρα και ο ορίζοντας του 2027
Το ενοποιημένο σχέδιο του 2026 πρέπει να ιδωθεί ως «γέφυρα» προς τις εκλογές του 2027. Η κυβέρνηση επιδιώκει να κλειδώσει από τώρα βασικές προτεραιότητες: διαχείριση δημοσιονομικού χώρου, στοχευμένες φοροελαφρύνσεις, στήριξη εισοδημάτων χωρίς εκτροχιασμό των μεγεθών, επιτάχυνση επενδύσεων και έργων που μπορούν να αποδώσουν απτά αποτελέσματα μέσα σε 18–24 μήνες.
Παράλληλα, επιχειρείται να σταλεί μήνυμα συνέχειας προς τις αγορές και τους θεσμούς: ότι οι επιλογές του 2026 δεν θα είναι προεκλογικές «παροχές», αλλά τμήμα ενός συνεκτικού σχεδίου. Το αν αυτό θα πείσει την κοινωνία, ιδίως ομάδες που αισθάνονται πιεσμένες, όπως οι αγρότες και τα μεσαία στρώματα, θα κριθεί όχι από τις παρουσιάσεις σε Μέγαρα, αλλά από την υλοποίηση στο πεδίο.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η κίνηση Χατζηδάκη – Σκέρτσου αποτυπώνει ότι η κυβέρνηση περνά στη φάση της «διαχείρισης προσδοκιών»: θέλει να κεφαλαιοποιήσει ό,τι θεωρεί επιτυχίες του 2025 και να προ-πλαισιώσει το 2026 ως έτος σχεδίου, όχι παροχών. Το πραγματικό ρίσκο είναι αν η αφήγηση των αριθμών μπορεί να καλύψει το χάσμα με την εμπειρία της καθημερινότητας για μεγάλα τμήματα της κοινωνίας· εκεί θα κριθεί και η αξιοπιστία του ενοποιημένου σχεδίου.
#κυβερνητικοΕργο #Χατζηδακης #Σκερτσος #πολιτικη
