Με ήπια διόρθωση ξεκινά το 2026 για το ευρώ, το οποίο κινείται προς τα 1,17 δολάρια μετά από εντυπωσιακή άνοδο το 2025. Οι αγορές ζυγίζουν τις επόμενες κινήσεις ΕΚΤ και Fed, με τις προσδοκίες για τα επιτόκια να καθορίζουν την τάση στις ισοτιμίες.
Η νέα χρονιά βρίσκει το ευρώ σε φάση ανάπαυλας μετά από ένα εξαιρετικά ισχυρό 2025. Στις αρχές Ιανουαρίου 2026, το κοινό νόμισμα υποχωρεί προς τα 1,17 δολάρια, έχοντας προηγουμένως καταγράψει άνοδο 13,5% έναντι του αμερικανικού νομίσματος το 2025 – την ισχυρότερη ετήσια ενίσχυση από το 2017. Η κίνηση αυτή δεν συνιστά μέχρι στιγμής ανατροπή τάσης, αλλά περισσότερο τεχνική διόρθωση και επανατοποθέτηση επενδυτών μετά το ράλι της προηγούμενης χρονιάς.
Η στάση της ΕΚΤ και ο ρόλος του πληθωρισμού
Στην πλευρά της Ευρωζώνης, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διαμηνύει ότι, προς το παρόν, τα βασικά επιτόκια θα παραμείνουν αμετάβλητα. Η απόφαση αυτή εδράζεται σε δύο βασικούς άξονες: από τη μία, η οικονομική δραστηριότητα εμφανίζεται ανθεκτική, χωρίς ενδείξεις βαθιάς ύφεσης· από την άλλη, ο πληθωρισμός κινείται κοντά στον στόχο, επιτρέποντας στην ΕΚΤ να αποφύγει βεβιασμένες κινήσεις.
Η πρόεδρος της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, επισημαίνει ότι το περιβάλλον υψηλής αβεβαιότητας –γεωπολιτικά ρίσκα, ενεργειακές τιμές, παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού– δυσκολεύει την παροχή ξεκάθαρης καθοδήγησης για την πορεία της νομισματικής πολιτικής. Αυτό σημαίνει ότι οι αγορές συναλλάγματος θα συνεχίσουν να αντιδρούν έντονα σε κάθε νέα ένδειξη για πληθωρισμό ή ανάπτυξη στην Ευρωζώνη, αναπροσαρμόζοντας διαρκώς τις προσδοκίες τους.
Fed, Τραμπ και οι προσδοκίες για πιο χαλαρή πολιτική
Στις ΗΠΑ, το βλέμμα των επενδυτών είναι στραμμένο στη Federal Reserve και στις πολιτικές ισορροπίες γύρω από την ηγεσία της. Η πρόθεση του Ντόναλντ Τραμπ να προτείνει νέο πρόεδρο της Fed τον Μάιο, στη θέση του Τζερόμ Πάουελ, τροφοδοτεί σενάρια για στροφή σε πιο «χαλαρή» νομισματική γραμμή. Ήδη, τον Δεκέμβριο η Fed μείωσε το επιτόκιο ομοσπονδιακών δανείων κατά 25 μονάδες βάσης, στο 3,50%-3,75%, ολοκληρώνοντας συνολική χαλάρωση 75 μονάδων βάσης μέσα στο 2025.
Η κίνηση αυτή αντανακλά την επιβράδυνση της αγοράς εργασίας και έναν πληθωρισμό που παραμένει μεν αυξημένος, αλλά όχι σε επίπεδα που να δικαιολογούν επιθετική σύσφιξη. Οι αγορές πλέον προεξοφλούν δύο επιπλέον μειώσεις επιτοκίων μέσα στο 2026. Αν αυτό το σενάριο επιβεβαιωθεί, το δολάριο ενδέχεται να βρεθεί υπό νέα πίεση, δημιουργώντας εκ νέου περιθώριο ενίσχυσης για το ευρώ, εφόσον η ΕΚΤ διατηρήσει πιο «σκληρή» στάση.
Στερλίνα, γεν και οι επιπτώσεις για επενδυτές και επιχειρήσεις
Στο ευρύτερο πεδίο των ισοτιμιών, η στερλίνα εμφανίζεται σταθεροποιημένη γύρω στα 1,345 δολάρια, ενώ το δολάριο κινείται κοντά στα 156,8 γεν. Οι διακυμάνσεις αυτές έχουν άμεση σημασία για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις με έντονη εξαγωγική δραστηριότητα, αλλά και για τους επενδυτές που διαχειρίζονται χαρτοφυλάκια με έκθεση σε διαφορετικά νομίσματα.
Για τις ελληνικές εταιρείες που τιμολογούν σε δολάριο –ιδίως στη ναυτιλία, στην ενέργεια και στα εμπορεύματα– μια φάση ισχυρότερου ευρώ περιορίζει τα έσοδα σε όρους ευρώ, αλλά μειώνει το κόστος εισαγόμενων πρώτων υλών. Αντίστροφα, για τους ιδιώτες επενδυτές, η επιλογή κάλυψης συναλλαγματικού κινδύνου (hedging) θα παραμείνει κρίσιμο εργαλείο, καθώς η μεταβλητότητα στις κεντρικές τράπεζες τείνει να μεταφράζεται σε απότομες κινήσεις στις ισοτιμίες.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η υποχώρηση του ευρώ στην έναρξη του 2026 δεν συνιστά αλλαγή κατεύθυνσης, αλλά «αναπνοή» μετά από ένα σπάνιο ράλι. Το πραγματικό στοίχημα για τους επενδυτές είναι η σχετική πορεία ΕΚΤ και Fed: αν η Ουάσιγκτον πράγματι κινηθεί σε πιο χαλαρή τροχιά και η Φρανκφούρτη επιμείνει σε στάση αναμονής, το αφήγημα ισχυρότερου ευρώ μπορεί να επιστρέψει γρήγορα. Όσοι σχεδιάζουν κινήσεις σε μετοχές, ομόλογα ή ναυτιλιακά assets οφείλουν να ενσωματώσουν στα σενάριά τους όχι μόνο τα επιτόκια, αλλά και τον αυξημένο πολιτικό κίνδυνο γύρω από τη Fed, που μπορεί να πυροδοτήσει αιφνίδιες ανατιμήσεις ή διορθώσεις στο δολάριο.







