Η Κοπεγχάγη πιέζει το αμερικανικό Κογκρέσο να αποφύγει μια οριακή, κομματικά διχαστική ψηφοφορία για τις πολεμικές αρμοδιότητες στη Γροιλανδία, φοβούμενη ότι θα αποδυναμώσει τη θέση της έναντι της Ουάσιγκτον. Στόχος της Δανίας είναι να μην δοθεί στον Ντόναλντ Τραμπ το επιχείρημα ότι το Κογκρέσο δεν στηρίζει ξεκάθαρα την κυριαρχία της επί του αρκτικού εδάφους.
Η κυβέρνηση της Δανίας παρενέβη παρασκηνιακά στο αμερικανικό Κογκρέσο, ζητώντας από βουλευτές και γερουσιαστές να αποφύγουν την προώθηση ψηφίσματος πολεμικών αρμοδιοτήτων για τη Γροιλανδία, εκτός αν διασφαλιστεί συντριπτική και διακομματική στήριξη. Η Κοπεγχάγη φοβάται ότι μια στενή ή καθαρά κομματική έγκριση θα έστελνε λάθος μήνυμα προς τον Λευκό Οίκο και θα υπονόμευε τη διαπραγματευτική της ισχύ.
Ο φόβος μιας «αδύναμης» ψήφου
Σύμφωνα με πληροφορίες από κεκλεισμένων των θυρών συναντήσεις στο Καπιτώλιο, Δανοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι ένα ψήφισμα χωρίς ισχυρή υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών θα μπορούσε να παρουσιαστεί από την κυβέρνηση Τραμπ ως ένδειξη αμφιθυμίας του Κογκρέσου για την κυριαρχία της Δανίας στη Γροιλανδία. Αυτό, εκτιμούν στη Δανία, θα ενίσχυε την επιθετική ρητορική του Αμερικανού προέδρου περί «απόκτησης» του νησιού με κάθε μέσο.
Το μήνυμα μεταφέρθηκε σε συνάντηση στην Ουάσιγκτον από τον Δανό υπουργό Εξωτερικών Λαρς Λέκκε Ράσμουσεν και την υπουργό Εξωτερικών της Γροιλανδίας, Βίβιαν Μότσφελντ, προς τους γερουσιαστές Λίζα Μουρκόφσκι, Άνγκους Κινγκ και Ρούμπεν Γκαγιέγκο. Ο τελευταίος προετοιμάζει σχέδιο απόφασης βάσει του War Powers Act, που θα απαγορεύει στον πρόεδρο να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία κατά της Γροιλανδίας χωρίς προηγούμενη έγκριση του Κογκρέσου.
Το παιχνίδι τακτικής στο Κογκρέσο
Ο Γκαγιέγκο δήλωσε μετά τη συνάντηση ότι η πρόταση θα παραμείνει «στο ράφι» ως επιλογή, αν κριθεί απαραίτητη, δείχνοντας πως δεν επιδιώκεται άμεση ψηφοφορία. Η κίνηση εντάσσεται σε ευρύτερη στρατηγική των Δημοκρατικών να φέρουν διαδοχικά ψηφίσματα πολεμικών αρμοδιοτήτων – μεταξύ άλλων για τη Βενεζουέλα και τώρα για τη Γροιλανδία – ώστε να αναγκάσουν τους Ρεπουμπλικανούς να τοποθετηθούν δημόσια για τις εξωτερικές πρωτοβουλίες του Τραμπ.
Ο γερουσιαστής Τιμ Κέιν τόνισε ότι ακόμη και χωρίς βέβαιη υπερψήφιση με πλειοψηφία ικανή να υπερκεράσει προεδρικό βέτο, οι ψηφοφορίες αυτές πιέζουν τον Λευκό Οίκο να αναθεωρήσει την πορεία του, δεσμεύουν χρόνο στην ατζέντα της Γερουσίας και αναδεικνύουν αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε «εξωτερική τυχοδιωκτική πολιτική» του προέδρου.
Παρά τη δυσφορία αρκετών Ρεπουμπλικανών για την ιδέα στρατιωτικής δράσης στη Γροιλανδία, η διάθεση να στηρίξουν προληπτικά ένα τέτοιο ψήφισμα παραμένει περιορισμένη. Ο γερουσιαστής Τομ Τίλις εκτίμησε ότι μια απόφαση θα περνούσε εύκολα αν υπήρχε άμεσος κίνδυνος εισβολής, αλλά όχι σε προληπτική βάση. Ο Τζος Χόουλι, που είχε στηρίξει παλαιότερα ψήφισμα για τη Βενεζουέλα, επίσης δεν έχει ταχθεί – προς το παρόν – υπέρ της πρότασης για τη Γροιλανδία. Εξαίρεση αποτελεί η Λίζα Μουρκόφσκι, η οποία έχει δηλώσει ότι θα στήριζε σχετικό ψήφισμα.
Γεωπολιτικές και αρκτικές προεκτάσεις
Η Γροιλανδία, ως αυτόνομη περιοχή του Βασιλείου της Δανίας, έχει κρίσιμη γεωστρατηγική σημασία: ελέγχει τμήμα των αρκτικών θαλάσσιων οδών, φιλοξενεί αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις και βρίσκεται στο επίκεντρο του ανταγωνισμού ΗΠΑ–Ρωσίας–Κίνας για την Αρκτική. Η εμμονή Τραμπ με την «αγορά» ή τον έλεγχο της Γροιλανδίας έχει ήδη προκαλέσει επανειλημμένες τριβές με την Κοπεγχάγη και την τοπική κυβέρνηση στο Νουούκ.
Η παρέμβαση της Δανίας στο Κογκρέσο δείχνει πόσο λεπτή είναι η ισορροπία: η Κοπεγχάγη χρειάζεται ισχυρή, διακομματική στήριξη της αμερικανικής νομοθετικής εξουσίας, αλλά φοβάται ότι μια πρόχειρη ψηφοφορία μπορεί να προσφέρει στον Λευκό Οίκο περισσότερα επιχειρήματα απ’ όσα αφαιρεί.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η υπόθεση Γροιλανδίας αναδεικνύει πώς οι πολεμικές αρμοδιότητες του Κογκρέσου μετατρέπονται σε εργαλείο εξωτερικής πολιτικής, αλλά και σε εσωτερικό όπλο κατά του Λευκού Οίκου. Για την Ευρώπη, και ειδικά για μικρά κράτη με στρατηγικά εδάφη, το μήνυμα είναι σαφές: η πραγματική ασπίδα δεν είναι μόνο οι συνθήκες, αλλά και η ικανότητα να διαμορφώνουν διακομματικά μέτωπα στις ΗΠΑ, πριν οι κρίσεις φτάσουν στο σημείο μηδέν.







