Νέα δημοσκόπηση του Politico δείχνει ότι, ενώ μια οριακή πλειοψηφία των Αμερικανών εξακολουθεί να στηρίζει τη σκληρή γραμμή του Ντόναλντ Τραμπ στις απελάσεις, ο ίδιος ο ρεπουμπλικανικός χώρος διχάζεται έντονα για τις τακτικές. Η ανησυχία στο κόμμα μεγαλώνει, καθώς η εικόνα υπερβολικής βίας και αδιάκριτων εφόδων απειλεί την ισχνή πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων στη Βουλή.
Η επιθετική καμπάνια μαζικών απελάσεων του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, με εκτεταμένη ανάπτυξη πρακτόρων της ICE σε ολόκληρες τις ΗΠΑ, μετατρέπεται σε πολιτικό πονοκέφαλο για τους Ρεπουμπλικάνους. Ενώ η σκληρή στάση στη μετανάστευση παραμένει κεντρικό στοιχείο της ταυτότητας του κόμματος, ο τρόπος εφαρμογής της πολιτικής φαίνεται να αποξενώνει κρίσιμες δεξαμενές ψηφοφόρων.
Τι δείχνει η δημοσκόπηση και πού ρηγματώνεται η βάση Τραμπ
Η νέα δημοσκόπηση Politico – Public First καταγράφει ότι το 49% των Αμερικανών θεωρεί την καμπάνια μαζικών απελάσεων «υπερβολικά επιθετική». Ακόμη πιο ανησυχητικό για τον Λευκό Οίκο είναι ότι σε αυτό το ποσοστό περιλαμβάνεται περίπου το 20% των ψηφοφόρων που στήριξαν τον Τραμπ στις εκλογές του 2024.
Η εικόνα γίνεται πιο σύνθετη μέσα στο ίδιο το μπλοκ Τραμπ. Η πλειονότητα των ψηφοφόρων του (55%) κρίνει ότι οι επιχειρήσεις της ICE είναι «στο περίπου σωστό επίπεδο». Ωστόσο, μεταξύ των μη «MAGA» ψηφοφόρων του – μιας πιο μετριοπαθούς πτέρυγας – το 29% θεωρεί την καμπάνια υπερβολικά σκληρή, ενώ 43% δηλώνει ότι συμφωνεί με τον στόχο των απελάσεων αλλά διαφωνεί με τον τρόπο υλοποίησης. Αντίθετα, στους σκληροπυρηνικούς MAGA ψηφοφόρους, το αντίστοιχο ποσοστό πέφτει στο 28%.
Στο ευρύτερο εκλογικό σώμα, οι πολίτες δείχνουν να προτιμούν μια σαφώς πιο στοχευμένη πολιτική: 38% θέλει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση να δίνει προτεραιότητα στην απέλαση όσων έχουν διαπράξει σοβαρά εγκλήματα, ενώ ένα επιπλέον 21% ζητά να περιοριστούν οι απελάσεις αποκλειστικά σε βαριά εγκληματίες.
Δίλημμα τακτικής: μήνυμα ή πολιτική;
Μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αναπτύσσονται δύο γραμμές. Η μία, κοντά στον Λευκό Οίκο, επιμένει ότι το πρόβλημα είναι επικοινωνιακό: χρειάζεται να αναδειχθούν περισσότερο οι συλλήψεις «δολοφόνων, βιαστών και εμπόρων ναρκωτικών», ώστε να πεισθεί η κοινή γνώμη ότι η στόχευση αφορά «τους χειρότερους των χειρότερων». Σε αυτή τη λογική κινείται και η προσπάθεια του Τραμπ να προβάλει φωτογραφίες μεταναστών που έχουν διαπράξει εγκλήματα, καθώς και η παρουσία του αντιπροέδρου JD Vance στη Μινεάπολη με πιο «ήπιο τόνο».
Η δεύτερη γραμμή, στην οποία εντάσσονται βουλευτές και υποψήφιοι από κρίσιμες περιφέρειες, προειδοποιεί ότι το πρόβλημα είναι ουσιαστικό: οι εικόνες εφόδων σε γειτονιές, καταγγελίες για υπερβολική βία και περιπτώσεις σύλληψης ακόμη και Αμερικανών πολιτών δημιουργούν φόβο σε μετριοπαθείς Ρεπουμπλικάνους, ανεξάρτητους, Λατίνους και νέους ψηφοφόρους. Γι’ αυτό επιχειρούν μια λεπτή ισορροπία: στήριξη στην ICE ως θεσμό, αλλά ταυτόχρονα έκκληση για «επαγγελματική, στοχευμένη και ανθρώπινη» εφαρμογή του νόμου.
Πολιτικός κίνδυνος ενόψει 2026 και το βάρος της οικονομίας
Το πολιτικό διακύβευμα είναι μεγάλο: η ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων είναι οριακή και σειρά στελεχών προειδοποιεί ότι αν δεν «αλλάξει προσέγγιση» η κυβέρνηση, οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026 μπορεί να αποδειχθούν επώδυνες. Επιπλέον, η ίδια δημοσκόπηση δείχνει ότι, παρά τον θόρυβο γύρω από τη μετανάστευση, η παράνομη μετανάστευση δεν είναι κορυφαία προτεραιότητα για τους ψηφοφόρους: μόλις 21% τη συμπεριλαμβάνει στα τρία σημαντικότερα ζητήματα της χώρας, όταν το 50% τοποθετεί στην κορυφή το κόστος ζωής.
Αυτό σημαίνει ότι ο Λευκός Οίκος επενδύει πολιτικό κεφάλαιο σε ένα θέμα που πολώνει, χωρίς να βρίσκεται στο επίκεντρο των ανησυχιών της πλειοψηφίας. Αν η εικόνα των επιχειρήσεων της ICE συνεχίσει να κυριαρχεί στα μέσα, ο κίνδυνος είναι η μεσαία τάξη και οι «ήπιοι» ψηφοφόροι του Τραμπ να μετακινηθούν, ιδίως σε προάστια και πολιτείες-κλειδιά.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η υπόθεση των μαζικών απελάσεων δείχνει το κλασικό αμερικανικό δίλημμα μεταξύ «νόμου και τάξης» και πολιτικού ρεαλισμού: μια πολιτική που συσπειρώνει τον σκληρό πυρήνα, αλλά φθείρει το κρίσιμο κέντρο. Αν ο Τραμπ επιμείνει στην επίδειξη πυγμής αντί για στοχευμένη εφαρμογή, οι Ρεπουμπλικανοί κινδυνεύουν να ανακαλύψουν στις κάλπες ότι η επικοινωνία δεν αρκεί για να καλύψει τις πραγματικές υπερβολές της πολιτικής.







