Κύμα πλειστηριασμών με ακίνητα υψηλής αξίας και γνωστά επιχειρηματικά ονόματα συνεχίζει να συναντά «τοίχο» επενδυτικού ενδιαφέροντος, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Μοναδικό φωτεινό σημείο, η πώληση ξενοδοχειακής μονάδας στο Ρέθυμνο πάνω από την τιμή εκκίνησης, την ώρα που βιομηχανικά και τουριστικά assets μένουν στα αζήτητα.
Η εικόνα της αγοράς πλειστηριαζόμενων ακινήτων στην Ελλάδα παραμένει αντιφατική: ορισμένα τουριστικά assets προσελκύουν κεφάλαια, ενώ μεγάλα βιομηχανικά και ειδικού σκοπού ακίνητα, ακόμη και όταν συνδέονται με γνωστούς επιχειρηματίες, δεν βρίσκουν αγοραστή. Το τελευταίο «κύμα» πλειστηριασμών αποτυπώνει με έντονο τρόπο αυτή τη διχοτόμηση.
Εμφιετζόγλου και Γρυπάρης: υψηλού κύρους ακίνητα, μηδενικό ενδιαφέρον
Για δεύτερη φορά σε έναν μήνα, το εμβληματικό συγκρότημα της οικογένειας Εμφιετζόγλου στα Ανάβρυτα Αμαρουσίου έμεινε χωρίς πλειοδότη, παρά τη μείωση της τιμής πρώτης προσφοράς στα 8,125 εκατ. ευρώ από 10 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για ενιαίο οικόπεδο περίπου 55 στρεμμάτων, με κτιριακό συγκρότημα 9 κτιρίων επιφάνειας άνω των 4.000 τ.μ., που συνδυάζει πολιτιστικές χρήσεις, εκθεσιακούς χώρους, βίλα και γραφεία. Η έλλειψη ενδιαφέροντος, ακόμη και μετά την προσαρμογή της τιμής, δείχνει ότι η αγορά δυσκολεύεται να αποτιμήσει ακίνητα με πολύ εξειδικευμένο χαρακτήρα και υψηλές ανάγκες επαναχρησιμοποίησης.
Αντίστοιχη κατάληξη είχαν και οι τέσσερις πλειστηριασμοί εις βάρος του επιχειρηματία Νίκου Γρυπάρη, γνωστού από τα κέντρα διασκέδασης «Caprice» και «Sea Satin» στη Μύκονο. Παρά τη συνολική τιμή εκκίνησης 3,88 εκατ. ευρώ για μεζονέτες, κατοικίες με πισίνες και ποσοστά σε αγροτεμάχια στην περιοχή Φανάρι, δεν εμφανίστηκαν επενδυτές. Το γεγονός αυτό είναι ενδεικτικό μιας κόπωσης στη δευτερογενή αγορά πολυτελούς τουριστικής κατοικίας, ειδικά όταν συνοδεύεται από νομικές και φορολογικές εκκρεμότητες.
Το ξενοδοχείο στο Ρέθυμνο και η «μαύρη τρύπα» των βιομηχανικών ακινήτων
Στον αντίποδα, ο πλειστηριασμός του τετράστερου «Adel Paradise» στο Ρέθυμνο αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχής. Με τιμή πρώτης προσφοράς 2,6 εκατ. ευρώ, το ξενοδοχειακό συγκρότημα 3.850 τ.μ. με 14 κτίρια δωματίων, πισίνες, μπαρ και οργανωμένο περιβάλλοντα χώρο, άλλαξε χέρια έναντι 3.450.001 ευρώ. Η υπέρβαση της τιμής εκκίνησης κατά περίπου 32% επιβεβαιώνει ότι τα λειτουργικά ή εύκολα αναβαθμίσιμα τουριστικά assets σε ώριμους προορισμούς παραμένουν στην κορυφή της λίστας των επενδυτών.
Αντίθετα, τα μεγάλα βιομηχανικά ακίνητα καταγράφουν επαναλαμβανόμενη αποτυχία. Το ακίνητο της «Έδραση – Ψαλλίδας» στο Κορωπί, με τιμές πρώτης προσφοράς που κινήθηκαν διαχρονικά από 3,13 έως 19 εκατ. ευρώ και πιο πρόσφατα στα 12,35 εκατ. ευρώ, δεν κατάφερε ούτε αυτή τη φορά να προσελκύσει πλειοδότες, παρά τις συνεχείς προσαρμογές και τη διαδοχή servicers (doValue, Cepal). Παρόμοια εικόνα και για το βιομηχανικό συγκρότημα της «Καπνική Μιχαηλίδης» στη ΒΙ.ΠΕ. Θεσσαλονίκης, εταιρεία σε λύση και εκκαθάριση, με υποχρεώσεις άνω των 620 εκατ. ευρώ και σχεδόν μηδενικό κύκλο εργασιών.
Υγεία, αποκατάσταση και οικογένεια Καλογρίτσα: ακίνητα χωρίς αφήγημα
Άγονοι έμειναν και οι πλειστηριασμοί για τις εγκαταστάσεις της «Αρωγή Θεσσαλίας Α.Ε.» στη Λάρισα, περιλαμβανομένου πρώην κέντρου αποθεραπείας και αποκατάστασης σε κτίριο άνω των 7.000 τ.μ. με τιμή εκκίνησης 4,55 εκατ. ευρώ, καθώς και γειτονικών αγροτεμαχίων. Χωρίς ενδιαφέρον ολοκληρώθηκε και ο πλειστηριασμός ακινήτου της θυγατρικής «Αποκατάσταση Α.Ε.» με τιμή πρώτης προσφοράς 1,04 εκατ. ευρώ. Η αγορά δείχνει να τιμωρεί ακίνητα υγείας που απαιτούν μεγάλες επενδύσεις και νέα άδεια λειτουργίας, χωρίς σαφές επιχειρηματικό σχέδιο.
Τέλος, έξι πλειστηριασμοί για οικόπεδα και αγροτεμάχια της «Τοξότης Α.Ε.» συμφερόντων της οικογένειας Καλογρίτσα στην Πάτμο, με τιμές πρώτης προσφοράς από 420.000 έως περίπου 460.000 ευρώ, επίσης κατέληξαν άγονοι. Παρά τη μείωση τιμών και την εμπλοκή μεγάλων servicers, η αγορά δεν δείχνει διάθεση να τοποθετηθεί σε γη χωρίς άμεση δυνατότητα αξιοποίησης ή ώριμο τουριστικό concept.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η εικόνα των πλειστηριασμών αναδεικνύει μια αγορά δύο ταχυτήτων: ώριμα τουριστικά assets σε δημοφιλείς προορισμούς απορροφώνται με premium, ενώ βιομηχανικά, ειδικού σκοπού και νομικά «φορτωμένα» ακίνητα παραμένουν παγιδευμένα σε έναν φαύλο κύκλο αποτυχημένων σφυριών. Για τις τράπεζες και τους servicers, το ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο η μείωση της τιμής, αλλά η ενεργή αναδιάρθρωση και επανατοποθέτηση των ακινήτων με καθαρό επενδυτικό αφήγημα, διαφορετικά μεγάλο μέρος του real estate που συνδέεται με «κόκκινα» δάνεια κινδυνεύει να απαξιωθεί οριστικά.







