Σε κλίμα οξείας πολιτικής αντιπαράθεσης συζητείται στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, με τον Θάνο Πλεύρη να υιοθετεί τη σκληρότερη μέχρι σήμερα γραμμή απέναντι στην παράτυπη είσοδο μεταναστών. Κεντρικός άξονας: όποιος μπαίνει παράνομα στη χώρα δεν θα αποκτά ποτέ καθεστώς νομιμότητας, ενώ η νόμιμη μετανάστευση συνδέεται αυστηρά με την αγορά εργασίας.
Το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου μετατοπίζει θεαματικά το πλαίσιο της ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής προς μία καθαρά αποτρεπτική, «μηδενικής ανοχής» προσέγγιση στην παράνομη είσοδο. Ο Θάνος Πλεύρης ξεκαθαρίζει ότι καταργείται κάθε διαδρομή νομιμοποίησης για όσους εισήλθαν χωρίς άδεια, υιοθετώντας τη φράση-δόγμα: «μια φορά παράνομος, πάντα παράνομος».
Καμία «δεύτερη ευκαιρία» για παράνομη είσοδο
Ο υπουργός δηλώνει ότι ο βασικός κανόνας του νομοσχεδίου είναι πως «η παράνομη μετανάστευση είναι πρόβλημα» και δεν θα υπάρχει πλέον καμία δυνατότητα μετάβασης από καθεστώς παρανομίας σε καθεστώς νομιμότητας. Η κυβέρνηση έχει ήδη καταργήσει την προηγούμενη ρύθμιση επταετούς παραμονής, μέσω της οποίας παράνομα διαμένοντες μπορούσαν να νομιμοποιηθούν, σηματοδοτώντας οριστική ρήξη με τις παλαιότερες πολιτικές μαζικών ρυθμίσεων.
Ο Πλεύρης απορρίπτει τον όρο «παράτυπη» μετανάστευση, επιμένοντας στον όρο «παράνομη» και ακόμη και στο φορτισμένο «λαθρομετανάστευση», τονίζοντας ότι αποτυπώνει «παράνομη συμπεριφορά». Αναγνωρίζει ρητά ότι η προσέγγιση αυτή αποτελεί ιδεολογική γραμμή διαχωρισμού κεντροδεξιάς – κεντροαριστεράς, μεταφέροντας το ζήτημα από το επίπεδο διαχείρισης στο επίπεδο αξιακής σύγκρουσης.
Ευνοϊκότερο πλαίσιο για νόμιμους, αυστηρή σύνδεση με εργασία
Για τον ήδη νόμιμο μεταναστευτικό πληθυσμό –περίπου 800.000 άτομα, κατά τον υπουργό– το νομοσχέδιο προβλέπει διευκολύνσεις: άδειες διετούς διάρκειας, ταχύτερες ανανεώσεις όπου δεν υπάρχουν παραβάσεις και ειδικές ρυθμίσεις για την πρώτη γενιά μεταναστών που γηράσκει στην Ελλάδα, υπό την προϋπόθεση ότι είναι ασφαλισμένοι και δεν επιβαρύνουν το ΕΣΥ.
Παράλληλα, η νόμιμη μετανάστευση συνδέεται άμεσα με πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας. Η απώλεια δουλειάς πέρα από συγκεκριμένα όρια (τρεις ή έξι μήνες, ανάλογα με τη διάρκεια της άδειας) θα οδηγεί σε ανάκληση άδειας διαμονής. Το μήνυμα είναι ότι η άδεια δεν αποτελεί «εισιτήριο μόνιμης εγκατάστασης», αλλά εργαλείο κάλυψης αναγκών εργασίας.
Κέντρα επιστροφής εκτός ΕΕ και αυστηρότερο πλαίσιο για ΜΚΟ
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η αποκάλυψη ότι η Ελλάδα συζητά με Δανία, Αυστρία, Ολλανδία και Γερμανία για δημιουργία κέντρου επιστροφής εκτός Ευρώπης, «κατά προτίμηση στην Αφρική», για όσους δεν μπορούν να επαναπροωθηθούν στις χώρες τους. Μια τέτοια δομή θα λειτουργούσε ως ισχυρός αποτρεπτικός μηχανισμός, αλλά εγείρει σοβαρά νομικά και ανθρωπιστικά ερωτήματα σε επίπεδο ΕΕ.
Στο μέτωπο των ΜΚΟ, το νομοσχέδιο σκληραίνει θεαματικά το πλαίσιο: στο Μητρώο θα εγγράφονται μόνο οργανώσεις που χρηματοδοτούνται ή δραστηριοποιούνται εντός δομών, ενώ η εμπλοκή μελών ΜΚΟ σε διακίνηση παράνομων μεταναστών θα τιμωρείται με βαρύτερες ποινές. Ο Πλεύρης αποδομεί ρητορικά την εικόνα των «εθελοντών», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για επαγγελματίες που αμείβονται από κρατικά και ευρωπαϊκά κονδύλια.
Άσυλο, ασυνόδευτοι ανήλικοι και πολιτικό αποτύπωμα
Στο πεδίο του ασύλου, η κυβέρνηση επιχειρεί ριζική αναδιάταξη: ο δικαιούχος άσυλο θα καλείται να εγκατασταθεί σε περιοχές με ανάγκες εργασίας (π.χ. αγροτικός τομέας), χωρίς επιδόματα και χωρίς δυνατότητα επιλογής διαμονής σε αστικά κέντρα. Το άσυλο αντιμετωπίζεται ως προσωρινό καθεστώς, με σαφή προσδοκία επιστροφής όταν εκλείψουν οι λόγοι προστασίας.
Για τα ασυνόδευτα ανήλικα, ο Πλεύρης αμφισβητεί ευθέως την εικόνα ευάλωτων παιδιών, υποστηρίζοντας ότι το 76% είναι στο όριο ενηλικίωσης και προέρχεται από χώρες χωρίς προσφυγικό προφίλ, με στόχο –κατά τον ίδιο– την αξιοποίηση εκπαιδευτικών διατάξεων ως έμμεσης οδού παραμονής. Προαναγγέλλει κατάργηση ρυθμίσεων που, όπως λέει, μετατρέπουν την Ελλάδα σε «μαγνήτη» για 17χρονους.
Σχόλιο SBCTV.gr: Το πακέτο Πλεύρη συνιστά στρατηγική επιλογή: η Ελλάδα στοιχίζεται με το πιο σκληρό μπλοκ της ΕΕ στο μεταναστευτικό, επενδύοντας στην αποτροπή και στη σύνδεση διαμονής – εργασίας, με τίμημα όμως την όξυνση ιδεολογικών, νομικών και ανθρωπιστικών τριβών στο εσωτερικό και στις Βρυξέλλες.







