Σαφές μήνυμα κατά της πόλωσης και της βίας έστειλε ο Κωνσταντίνος Τασούλας από την ετήσια τελετή μνήμης για τα θύματα της τρομοκρατίας. Ο Πρόεδρος της Βουλής ανέδειξε τον ρόλο της κοινωνίας και του κράτους δικαίου στην ήττα της εγχώριας τρομοκρατίας.
Η ετήσια επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα της τρομοκρατίας στον μητροπολιτικό ναό Αθηνών, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Αλληλεγγύης «Θάνος Αξαρλιάν», λειτούργησε αυτή τη φορά ως βήμα για ένα πιο ευρύ πολιτικό και θεσμικό μήνυμα. Ο Κωνσταντίνος Τασούλας, Πρόεδρος της Βουλής, επέλεξε να συνδέσει τη μνήμη των θυμάτων με την ποιότητα του δημόσιου λόγου και την αντοχή της δημοκρατίας απέναντι στη βία.
Η μνήμη ως θεσμική άμυνα
Ο κ. Τασούλας χαρακτήρισε την τελετή «πρωτοβουλία μνήμης», υπογραμμίζοντας ότι η συνειδητή απόφαση της κοινωνίας «να μην ξεχνά» αποτελεί προϋπόθεση για να μην υπάρξουν νέα θύματα. Η αναφορά αυτή δεν είναι τυπική: σε μια χώρα με μακρά ιστορία εγχώριας τρομοκρατίας, από τη «17 Νοέμβρη» έως τις μεταγενέστερες οργανώσεις, η συστηματική καλλιέργεια της ιστορικής μνήμης λειτουργεί ως ανάχωμα στην ηρωοποίηση της βίας και στην ανακύκλωση της πολιτικής νομιμοποίησής της.
Η ανάδειξη του Συλλόγου «Θάνος Αξαρλιάν» ως φορέα αυτής της μνήμης φωτίζει και την πλευρά των θυμάτων, που επί δεκαετίες βρέθηκαν συχνά στη σκιά του δημόσιου διαλόγου. Η θεσμική παρουσία της ηγεσίας της Βουλής στην τελετή σηματοδοτεί μια πιο ώριμη, κρατική αναγνώριση του κόστους της τρομοκρατίας, όχι μόνο σε ανθρώπινες ζωές αλλά και σε θεσμικό κύρος.
Από την πόλωση στο αίμα: προειδοποίηση για τον δημόσιο λόγο
Κεντρικό σημείο της παρέμβασης Τασούλα ήταν η σύνδεση της τρομοκρατίας με τον «εθισμό στην πόλωση, την τοξικότητα και τον διχασμό». Η φράση ότι αυτά «οδηγούν στο αίμα» λειτουργεί ως άμεση προειδοποίηση προς το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ: όταν η αντιπαράθεση ξεφεύγει από τα όρια της θεσμικής σύγκρουσης και μετατρέπεται σε δαιμονοποίηση του αντιπάλου, δημιουργεί το υπόστρωμα για την αποδοχή της βίας ως «λύσης».
Η έκκληση για «αυτοσυγκράτηση» σε κάθε αντιπαράθεση δεν είναι μόνο ηθικού χαρακτήρα· παραπέμπει σε ένα κρίσιμο ζήτημα θεσμικής σταθερότητας. Σε περιβάλλον κοινωνικής κόπωσης, οικονομικών πιέσεων και ψηφιακής πόλωσης, η γλώσσα που χρησιμοποιούν κόμματα, παράγοντες και χρήστες στα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να λειτουργήσει ως επιταχυντής ριζοσπαστικοποίησης.
Ο λόγος απέναντι στα όπλα: η στρατηγική της δημοκρατίας
Ιδιαίτερο βάρος έχει η διατύπωση ότι «τα όπλα της δημοκρατίας είναι πιο ισχυρά από τα περίστροφα» και ότι «ο λόγος είναι αμέτρητες φορές πιο ισχυρός από τις σφαίρες και τις βόμβες». Ο Πρόεδρος της Βουλής περιγράφει ένα διπλό μέτωπο: από τη μία, τη συνειδησιακή ήττα της τρομοκρατίας στις κοινωνικές πλειοψηφίες· από την άλλη, την επιχειρησιακή εξάρθρωση μέσω των «επιχειρήσεων των αστυνομικών».
Η έμφαση στα «όπλα της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου» ως απάντηση στην τρομοκρατία σηματοδοτεί απόρριψη κάθε λογικής «βρώμικου πολέμου». Η δημοκρατία, για να διατηρήσει την ηθική της υπεροχή, οφείλει να πολεμά τη βία χωρίς να υιοθετεί μεθόδους που διαβρώνουν τα ίδια της τα θεμέλια. Η τελική φράση, ότι το «έρεβος της τρομοκρατίας» μπορεί να νικηθεί μόνο με το «φως μιας δημοκρατίας που καλλιεργεί τη συνεννόηση, περιφρουρεί την ελευθερία και υψώνει εμπόδιο στον φόβο και τη βία», λειτουργεί ως συμπύκνωση ενός ολόκληρου δόγματος θεσμικής ανθεκτικότητας.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η παρέμβαση Τασούλα υπερβαίνει τον επετειακό χαρακτήρα και αγγίζει την καρδιά του σημερινού πολιτικού προβλήματος: όχι τον κίνδυνο μιας οργανωμένης τρομοκρατίας με τα χαρακτηριστικά του παρελθόντος, αλλά τον κίνδυνο μιας διάχυτης βίας που τρέφεται από την πόλωση, την απαξίωση των θεσμών και τον δηλητηριασμένο δημόσιο λόγο. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο η αστυνομική επάρκεια, αλλά η πολιτική και κοινωνική ωριμότητα να μην ξανανοίξουν οι χαραμάδες μέσα από τις οποίες κάποτε νομιμοποιήθηκε η ένοπλη βία.
#τρομοκρατία #δημοκρατία #Τασούλας #πολιτική #κράτοςΔικαίου
