Τοπικά λεωφορεία, τραμ και μετρό στη Γερμανία υπολειτουργούν λόγω 48ωρων προειδοποιητικών απεργιών της Verdi, την ώρα που ο κίνδυνος νέου πολύημερου μπλακ άουτ στα τρένα αποφεύγεται μετά τη συμφωνία της Deutsche Bahn με το συνδικάτο μηχανοδηγών GDL. Η αντιπαράθεση για μισθούς και συνθήκες εργασίας στις δημόσιες συγκοινωνίες αναδεικνύει βαθύτερες πιέσεις στο γερμανικό μοντέλο.
Σοβαρές αναταράξεις καταγράφονται στο γερμανικό δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών, καθώς προειδοποιητικές απεργίες της συνδικαλιστικής οργάνωσης Verdi έχουν ακινητοποιήσει μεγάλο μέρος των λεωφορείων, τραμ και γραμμών μετρό σε σχεδόν όλα τα ομόσπονδα κρατίδια. Την ίδια στιγμή, οι επιβάτες των σιδηροδρόμων αποφεύγουν –προς το παρόν– νέο κύμα κινητοποιήσεων, αφού η Deutsche Bahn κατέληξε σε συμφωνία με το συνδικάτο μηχανοδηγών GDL.
48ωρο μπλακ άουτ σε λεωφορεία, τραμ και μετρό
Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Verdi, τα περισσότερα τοπικά μέσα μεταφοράς (λεωφορεία, τραμ, αστικά τρένα και γραμμές U-Bahn) θα παραμείνουν εκτός λειτουργίας για περίπου 48 ώρες, με σταδιακή επαναφορά των δρομολογίων από το πρωί της Κυριακής. Σε μεγάλες πόλεις, όπως το Βερολίνο, το Μόναχο, η Κολωνία και η Φρανκφούρτη, οι δημοτικές εταιρείες συγκοινωνιών έχουν προειδοποιήσει το κοινό να αναζητήσει εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης.
Εξαίρεση αποτελεί, προς το παρόν, η Κάτω Σαξονία, όπου ισχύει υποχρέωση μη απεργίας έως το τέλος Μαρτίου, με αποτέλεσμα να απαγορεύονται κινητοποιήσεις στα τοπικά μέσα μεταφοράς. Στη Βάδη–Βυρτεμβέργη, η κατάσταση παραμένει ρευστή, με τις τοπικές ηγεσίες να εξετάζουν αν θα κλιμακώσουν ή όχι.
Η Verdi διαπραγματεύεται ξεχωριστά σε κάθε ένα από τα 16 ομόσπονδα κρατίδια –κυρίως με ενώσεις δημοτικών εργοδοτών–, ζητώντας «σημαντικά βελτιωμένες συνθήκες εργασίας». Στην ατζέντα περιλαμβάνονται συντομότερες εβδομαδιαίες και βάρδιες, μεγαλύτερα διαλείμματα ανάμεσα στις βάρδιες, υψηλότερα επιδόματα για νυχτερινή και κυριακάτικη εργασία και, σε ορισμένα κρατίδια (Βαυαρία, Βρανδεμβούργο, Ζάαρλαντ, Θουριγγία, Αμβούργο), και αυξήσεις μισθών.
Παρά την πίεση προς τους εργοδότες, οι διαπραγματεύσεις εμφανίζονται στάσιμες. Η πλευρά των δήμων κατηγορεί τη Verdi ότι δεν ιεραρχεί με σαφήνεια τα αιτήματά της, γεγονός που δυσκολεύει την εξεύρεση συμβιβασμού. Καμία περιοχή δεν φαίνεται κοντά σε συνολική συμφωνία, ενώ οι κινητοποιήσεις προστίθενται σε ένα ήδη φορτωμένο πρόγραμμα απεργιών σε διάφορους κλάδους της γερμανικής οικονομίας.
Συμφωνία GDL–Deutsche Bahn και πολιτικό σήμα για το γερμανικό μοντέλο
Σε αντίθεση με το τοπικό δίκτυο, τα τρένα της Deutsche Bahn συνεχίζουν κανονικά, καθώς το συνδικάτο μηχανοδηγών GDL κατέληξε, έπειτα από μακρές και συγκρουσιακές διαπραγματεύσεις, σε νέα συλλογική σύμβαση. Αν και οι πλήρεις όροι δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί, γίνεται λόγος για πακέτο αυξήσεων με γενική μισθολογική βελτίωση της τάξης του 3,8%, υψηλότερα επιδόματα, βελτιωμένες παροχές για εκπαιδευτές και καλύτερα μπόνους συνταξιοδότησης.
Η συμφωνία αποτρέπει νέο γύρο πολύημερων απεργιών που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χάος σε εθνικό επίπεδο, σε μια περίοδο όπου η αξιοπιστία του γερμανικού σιδηροδρόμου βρίσκεται ήδη στο μικροσκόπιο λόγω καθυστερήσεων και προβλημάτων υποδομής. Για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, η εκτόνωση στο μέτωπο της Deutsche Bahn αφαιρεί μία σημαντική πηγή κοινωνικής και πολιτικής πίεσης.
Ωστόσο, η κλιμάκωση στα τοπικά μέσα φωτίζει ένα βαθύτερο ζήτημα: το γερμανικό μοντέλο δημοσίων υπηρεσιών, στηριγμένο σε αποκεντρωμένες διαπραγματεύσεις και ισχυρά συνδικάτα, δοκιμάζεται από τον συνδυασμό πληθωριστικών πιέσεων, δημοσιονομικών περιορισμών και ελλείψεων προσωπικού. Οι δήμοι προειδοποιούν ότι γενναίες αυξήσεις και μείωση ωραρίων χωρίς αντίστοιχη χρηματοδότηση θα επιβαρύνουν υπερβολικά τους προϋπολογισμούς τους ή θα οδηγήσουν σε περικοπές δρομολογίων.
Για τις ευρωπαϊκές οικονομίες –και την Ελλάδα– η εικόνα στη Γερμανία λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η πράσινη μετάβαση και η ενίσχυση των δημόσιων συγκοινωνιών προϋποθέτουν όχι μόνο επενδύσεις σε υποδομές, αλλά και βιώσιμα εργασιακά σχήματα που να προσελκύουν και να διατηρούν προσωπικό σε απαιτητικά ωράρια.
Σχόλιο
: Οι προειδοποιητικές απεργίες στα γερμανικά μέσα μεταφοράς δείχνουν ότι η «κοινωνική συναίνεση» γύρω από το κόστος και την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών δεν είναι δεδομένη ούτε στον πυρήνα της Ευρώπης. Αν η Γερμανία δυσκολεύεται να βρει ισορροπία ανάμεσα σε δημοσιονομικά περιθώρια, πράσινες επενδύσεις και αξιοπρεπείς συνθήκες για εργαζομένους στις συγκοινωνίες, οι μικρότερες οικονομίες θα χρειαστεί να σχεδιάσουν με ακόμη μεγαλύτερη προσοχή τις δικές τους μεταρρυθμίσεις σε έναν κλάδο κρίσιμο για την παραγωγικότητα και την κλιματική στρατηγική.






