Ο Τεντ Σαράντος αγνοεί τις πιέσεις Τραμπ για αποπομπή της Σούζαν Ράις, ενώ κρίνεται η ιστορική εξαγορά της Warner Bros Discovery. Η υπόθεση εξελίσσεται σε δοκιμασία για τα όρια πολιτικής παρέμβασης στην αμερικανική αγορά media.
Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τη Netflix κλιμακώνεται, καθώς η πλατφόρμα streaming επιχειρεί μια κολοσσιαία εξαγορά ύψους 83 δισ. δολαρίων για τη Warner Bros Discovery (WBD). Ο διευθύνων σύμβουλος της Netflix, Τεντ Σαράντος, απέρριψε δημοσίως την απαίτηση του Αμερικανού προέδρου να απομακρυνθεί από το διοικητικό συμβούλιο η πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Σούζαν Ράις, προκειμένου –όπως υπονόησε ο Τραμπ– να μη «πληρώσει τις συνέπειες» η εταιρεία.
Πολιτική σύγκρουση γύρω από μια καθαρά επιχειρηματική συμφωνία
Σε συνέντευξή του στο BBC, ο Σαράντος επέμεινε ότι η υπόθεση είναι «μια επιχειρηματική, όχι πολιτική συμφωνία», υποβαθμίζοντας τις παρεμβάσεις του Τραμπ στα κοινωνικά δίκτυα. Ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε τη Ράις «πολιτικό λαμόγιο» και υιοθέτησε ρητορική της ακροδεξιάς ακτιβίστριας Λόρα Λούμερ, η οποία κατηγόρησε τη Netflix ως «αντι-αμερικανική» επειδή συνεργάζεται με πρώην αξιωματούχο της κυβέρνησης Ομπάμα και, πιο πρόσφατα, της κυβέρνησης Μπάιντεν.
Η Ράις υπηρέτησε στο διοικητικό συμβούλιο της Netflix από το 2018 έως το 2020, προτού αναλάβει κυβερνητικό ρόλο και επιστρέψει ξανά στο board το 2023. Η στοχοποίησή της λειτουργεί ως όχημα για να ασκηθεί πίεση στη διοίκηση της εταιρείας, ακριβώς τη στιγμή που η Ουάσινγκτον εξετάζει την πλέον κρίσιμη συμφωνία αναδιάταξης της βιομηχανίας ψυχαγωγίας τα τελευταία χρόνια.
Μάχη εξαγοράς, λόμπι στην Ουάσινγκτον και ανησυχίες για μονοπώλιο
Η προσφορά της Netflix για τη WBD ανταγωνίζεται πρόταση της Paramount Skydance, μητρικής της CBS, που ελέγχεται από την οικογένεια Έλισον, γνωστή για τις φιλικές σχέσεις της με τον Τραμπ. Η αναμέτρηση έχει πυροδοτήσει ένα άνευ προηγουμένου κύμα lobbying στην αμερικανική πρωτεύουσα, καθώς κάθε στρατόπεδο επιχειρεί να κερδίσει πολιτικά και ρυθμιστικά ερείσματα.
Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ έχει ήδη ανοίξει φάκελο για την προτεινόμενη εξαγορά, εξετάζοντας εάν η ενσωμάτωση της Warner Bros Discovery στη Netflix θα δημιουργούσε υπέρμετρη συγκέντρωση ισχύος στην αγορά streaming και στο στούντιο παραγωγής περιεχομένου. Ο Σαράντος αντέτεινε ότι η συμφωνία θα «προσθέσει στην αγορά», καθώς η Netflix αγοράζει ένα κινηματογραφικό στούντιο και ένα δίκτυο διανομής που σήμερα δεν διαθέτει.
Ο ίδιος υπενθύμισε ότι έχουν απομείνει πέντε μεγάλα στούντιο στο Χόλιγουντ και υποστήριξε πως εάν προχωρήσει η εναλλακτική συμφωνία με την Paramount, ο κλάδος θα συρρικνωθεί περαιτέρω. Η επιχειρηματολογία αυτή στοχεύει να πείσει τις αρχές ότι το σενάριο Netflix–WBD δεν μειώνει τον ανταγωνισμό, αλλά αποτρέπει μεγαλύτερη συγκέντρωση σε άλλο όμιλο.
Ο ρόλος Τραμπ και τα διακυβεύματα για την παγκόσμια αγορά streaming
Η κίνηση του Σαράντος να συναντήσει προσωπικά τον Τραμπ τον Νοέμβριο, επιχειρώντας να τον πείσει για τα οικονομικά οφέλη της συμφωνίας, δείχνει πόσο κρίσιμος θεωρείται ο πολιτικός παράγοντας. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ήδη στείλει αντιφατικά μηνύματα: αρχικά δήλωσε ότι θα «εμπλακεί» στη διαδικασία ελέγχου της συμφωνίας, για να αναδιπλωθεί αργότερα λέγοντας ότι δεν θα παρέμβει άμεσα στη «μάχη προσφορών».
Πέρα από την εσωτερική πολιτική διάσταση, η έκβαση της υπόθεσης θα επηρεάσει βαθιά την παγκόσμια αγορά περιεχομένου, όπου η Netflix έχει ισχυρή παρουσία και στην Ελλάδα. Μια επιτυχής εξαγορά της Warner Bros Discovery θα δημιουργούσε έναν κολοσσό με τεράστιο κατάλογο ταινιών, σειρών και αθλητικών/ψυχαγωγικών δικαιωμάτων, εντείνοντας τον ανταγωνισμό με άλλες πλατφόρμες και πιέζοντας τους όρους διανομής σε Ευρώπη και διεθνώς.
Σχόλιο
: Η σύγκρουση Τραμπ–Netflix αναδεικνύει πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στην αντιμονοπωλιακή πολιτική και την ωμή πολιτική παρέμβαση σε ιδιωτικές συναλλαγές. Για την παγκόσμια –και την ελληνική– αγορά περιεχομένου, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι το πρόσωπο της Σούζαν Ράις, αλλά το αν οι ρυθμιστικές αρχές θα καταφέρουν να συγκρατήσουν τη συγκέντρωση ισχύος χωρίς να μετατρέψουν τον έλεγχο των media σε εργαλείο εκτελεστικής εξουσίας.






