Πάνω από ένας στους δύο εργαζόμενους στην Ελλάδα έχει ήδη αναλάβει ή εξετάζει το ενδεχόμενο δεύτερης εργασίας, καθώς η ακρίβεια και η οικονομική αβεβαιότητα πιέζουν τα εισοδήματα. Ταυτόχρονα, η τεχνητή νοημοσύνη, η έλλειψη εμπιστοσύνης και η αναζήτηση ευελιξίας αναδιαμορφώνουν ριζικά το εργασιακό τοπίο.
Η ελληνική αγορά εργασίας εισέρχεται σε φάση βαθύ μετασχηματισμού, με σημείο εκκίνησης την οικονομική πίεση στα νοικοκυριά. Σύμφωνα με την έρευνα Randstad Workmonitor 2026, το 51% των εργαζομένων στην Ελλάδα έχει ήδη δεύτερη δουλειά ή αναζητά ενεργά πρόσθετη απασχόληση, ποσοστό υπερδιπλάσιο σε σχέση με το 2024. Παράλληλα, το 41% έχει αυξήσει ή σκοπεύει να αυξήσει τις ώρες εργασίας του για να ανταποκριθεί στο αυξημένο κόστος ζωής.
Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο 2025 σε δείγμα 750 εργαζομένων στην Ελλάδα (σε σύνολο 27.062 εργαζομένων και 1.225 εργοδοτών σε 35 αγορές διεθνώς), καταγράφει ένα περιβάλλον όπου η οικονομική ανασφάλεια, η ταχεία διείσδυση της τεχνητής νοημοσύνης και η αναθεώρηση των προσωπικών προτεραιοτήτων συγκροτούν μια νέα κανονικότητα.
Οικονομική πίεση και πιο «συγκρατημένοι» εργαζόμενοι
Παρά τη δυσφορία, οι εργαζόμενοι εμφανίζονται πιο προσεκτικοί. Λιγότεροι ζητούν αυξήσεις ή δηλώνουν διατεθειμένοι να παραιτηθούν, ακόμη κι όταν δεν είναι ικανοποιημένοι από την εργασία τους. Το αίσθημα «δεν ανήκω» παραμένει λόγος αποχώρησης, αλλά με μικρότερη ένταση, στοιχείο που υποδηλώνει στάση αναμονής και αποφυγή ρίσκου σε ένα αβέβαιο περιβάλλον.
Την ίδια στιγμή, η έννοια της επαγγελματικής επιτυχίας μετατοπίζεται. Το 39% παραμένει προσανατολισμένο σε μια παραδοσιακή καριέρα με γραμμική εξέλιξη, όμως ένα σχεδόν ισοδύναμο ποσοστό 34% επιλέγει συνειδητά πιο ευέλικτες, μη γραμμικές διαδρομές, επιδιώκοντας μεγαλύτερο έλεγχο στον χρόνο και στη ζωή του.
Η τεχνητή νοημοσύνη ανάμεσα σε ευκαιρία και καχυποψία
Η τεχνητή νοημοσύνη περνά οριστικά από το στάδιο του πειράματος στην καθημερινή εργασία. Το 65% των εργοδοτών δηλώνει ότι επένδυσε σε λύσεις AI τους τελευταίους 12 μήνες, ενώ το 57% των εργαζομένων αναγνωρίζει ότι η χρήση τους αυξάνει την παραγωγικότητα. Ωστόσο, το 50% των εργαζομένων γραφείου πιστεύει ότι τα οφέλη θα καρπωθούν κυρίως οι εταιρείες και όχι οι ίδιοι.
Το 60% των εργοδοτών και το 61% των εργαζομένων αναμένουν υψηλή ή πολύ υψηλή επίδραση του AI στα εργασιακά καθήκοντα. Ήδη σχεδόν το 45% των εργαζομένων στρέφεται στην τεχνητή νοημοσύνη για επαγγελματικές συμβουλές, αντί να απευθυνθεί στον προϊστάμενό του, εξέλιξη που αναδεικνύει τόσο τη χρησιμότητα των νέων εργαλείων όσο και τα όρια της ανθρώπινης ηγεσίας.
Managers, εμπιστοσύνη και νέα εργασιακά συμβόλαια
Παρά τη γενικευμένη αβεβαιότητα, σχεδόν 7 στους 10 εργαζόμενους δηλώνουν ότι ο χώρος εργασίας τους προσφέρει αίσθηση σταθερότητας, αν και με πτωτική τάση σε σχέση με το 2025. Το χάσμα αντίληψης μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων είναι εντυπωσιακό: το 100% των εργοδοτών δηλώνει αισιόδοξο για την ανάπτυξη της επιχείρησης, αλλά μόνο το 38% των εργαζομένων συμμερίζεται αυτή την αισιοδοξία.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος των managers αναδεικνύεται κρίσιμος. Το 65% των εργαζομένων δηλώνει ότι έχει ισχυρή σχέση με τον άμεσο προϊστάμενο, ενώ περισσότεροι από τους μισούς αισθάνονται πιο δεμένοι με τον manager τους παρά με την εταιρεία συνολικά. Η διαγενεακή συνεργασία θεωρείται μοχλός παραγωγικότητας: όλοι οι εργοδότες (100%) αναγνωρίζουν την αξία της ηλικιακής πολυμορφίας, ενώ το 77% των εργαζομένων δηλώνει ότι αποδίδει καλύτερα όταν συνυπάρχουν διαφορετικές οπτικές.
Ευελιξία, αυτονομία και επαναπροσδιορισμός της επιτυχίας
Η αμοιβή παραμένει ο βασικός παράγοντας προσέλκυσης ταλέντων (81%), όμως η παραμονή σε έναν εργοδότη εξαρτάται κυρίως από την ποιότητα της καθημερινής εμπειρίας. Για το 44% των εργαζομένων, η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής είναι ο κύριος λόγος παραμονής, υπερισχύοντας της εργασιακής ασφάλειας και των παροχών.
Το 41% έχει ήδη αποχωρήσει από εργασία που δεν ευθυγραμμιζόταν με την προσωπική του ζωή, ενώ πάνω από ένας στους τρεις θέτει ως αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση την ευελιξία στον τόπο ή στο ωράριο εργασίας για να αποδεχθεί νέα θέση. Παρά το ότι το 80% των εργοδοτών αναγνωρίζει πως η αυτονομία ενισχύει δέσμευση και παραγωγικότητα, η εφαρμογή της παραμένει περιορισμένη, δημιουργώντας κενά προσδοκιών.
Η ανάγκη αναβάθμισης δεξιοτήτων είναι κεντρική: το 46% των εργαζομένων αναζητά μόνο του τρόπους να θωρακίσει την επαγγελματική του αξία, πέρα από τα επίσημα εταιρικά προγράμματα, σηματοδοτώντας μεταφορά της ευθύνης καριέρας στον ίδιο τον εργαζόμενο.
Σχόλιο 
: Η εκτίναξη του ποσοστού όσων αναζητούν δεύτερη δουλειά είναι καμπανάκι για την αγοραστική δύναμη των μισθών και την ποιότητα της ανάπτυξης: αν οι επιχειρήσεις και η πολιτεία δεν απαντήσουν με ουσιαστικές αυξήσεις, επένδυση σε δεξιότητες και πραγματική ευελιξία, ο συνδυασμός οικονομικής πίεσης και τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να υπονομεύσει τη συνοχή της αγοράς εργασίας αντί να την ενισχύσει.
#εργαζόμενοι #δεύτερηΔουλειά #αγοράΕργασίας #τεχνητήΝοημοσύνη
