Σκληρό μήνυμα προς τις Βρυξέλλες στέλνει ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, με παρέμβασή του ως πρόεδρος της European Metals, τονίζοντας ότι οι καλές προθέσεις για τη βιομηχανία δεν αρκούν. Θέτει τρεις επείγουσες προτεραιότητες: αλλαγές στο ETS, άμεση πρόσβαση σε χρηματοδότηση και μείωση του ενεργειακού κόστους.
Με μια στοχευμένη παρέμβαση μέσω LinkedIn, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, με την ιδιότητα του προέδρου της European Metals, επιχειρεί να μετατρέψει τη συζήτηση για τη βιομηχανική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης από διακηρύξεις σε πράξη. Μετά από συνάντηση με τη Γενική Διευθύντρια της DG GROW, Kerstin Jorna, αναγνώρισε τη «σημαντική πρόοδο» της Κομισιόν, αλλά κατέστησε σαφές ότι η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας βρίσκεται πλέον υπό «οξεία πίεση» και απαιτείται άμεση λήψη επιχειρησιακών αποφάσεων.
Από τα σχέδια δράσης στην ανάγκη για πραγματικό κόστος άνθρακα
Ο Μυτιληναίος επικροτεί τα θεσμικά βήματα της DG GROW – από το Σχέδιο Δράσης για τον Χάλυβα και τα Μέταλλα και την πρωτοβουλία «Made in Europe», έως την αρχιτεκτονική του «Σχεδίου Δράσης RESourceEU» και του Indicative Financial Allocation. Όλα αυτά, όπως σημειώνει, αποτυπώνουν τη βούληση η Ευρώπη να διατηρήσει «ισχυρή, ανταγωνιστική και στρατηγικά αυτόνομη» βιομηχανική βάση.
Ωστόσο, θέτει ως πρώτη και κατεπείγουσα προτεραιότητα το Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ETS). Χωρίς άμεση εισαγωγή ειδικών, επιστημονικά τεκμηριωμένων δεικτών αναφοράς ανά προϊόν ή έναν μηχανισμό έκτακτης αναστολής, προειδοποιεί ότι το ETS επιβαρύνει αδικαιολόγητα το κόστος παραγωγής, σε μια στιγμή που οι ενεργοβόρες βιομηχανίες παλεύουν για την επιβίωσή τους. Και ξεκαθαρίζει ότι αυτό «δεν είναι ζήτημα μετά το 2030, πρέπει να αντιμετωπιστεί τώρα».
Χρηματοδότηση κρίσιμων πρώτων υλών και ενεργειακό κόστος
Δεύτερος άξονας της παρέμβασής του είναι η χρηματοδότηση. Οι βιομηχανίες υλικών, σημειώνει, είναι έτοιμες να υλοποιήσουν έργα και επενδύσεις κρίσιμα για την Πράσινη Συμφωνία και τη βιομηχανική στρατηγική της ΕΕ. Όμως, μέχρι να ενεργοποιηθεί το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανταγωνιστικότητας στο νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, ζητεί να κατευθυνθούν «άμεσα» όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ σε ώριμα έργα κρίσιμων πρώτων υλών. Χωρίς ταχεία πρόσβαση σε κεφάλαια, η στρατηγική αυτονομία, προειδοποιεί, παραμένει «θεωρητική φιλοδοξία».
Τρίτος και ίσως πιο δομικός πυλώνας είναι το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Μυτιληναίος χαρακτηρίζει το ευρωπαϊκό ενεργειακό κόστος ένα από τα πιο επιζήμια διαρθρωτικά μειονεκτήματα για τη βιομηχανία και ζητά: άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα για το συνολικό ενεργειακό βάρος, ταχείες βελτιώσεις στο Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων για την Καθαρή Βιομηχανία (CISAF) και άμεση βραχυπρόθεσμη ανακούφιση για τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις.
Κίνδυνος αποβιομηχάνισης και πίεση για ταχύτητα
Το διακύβευμα, όπως το περιγράφει, δεν είναι θέμα «πολιτικής προτίμησης», αλλά η αποτροπή απώλειας παραγωγικής ικανότητας σε κλάδους κρίσιμους για τους κλιματικούς, ψηφιακούς και αμυντικούς στόχους της Ευρώπης. Ευχαριστεί την Kerstin Jorna για τον ρεαλισμό και τη δέσμευσή της στην «αποκατάσταση της βιομηχανικής ισχύος της Ευρώπης», αλλά υπενθυμίζει ότι τα δομικά στοιχεία – από το Σχέδιο Δράσης για τον Χάλυβα και τα Μέταλλα έως το Industrial Accelerator Act – πρέπει πλέον να μετατραπούν σε πράξη «με την ταχύτητα που επιβάλλουν οι σημερινές βιομηχανικές πραγματικότητες».
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Μυτιληναίου εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της βαριάς βιομηχανίας για τον συνδυασμό κλιματικής πολιτικής, υψηλού ενεργειακού κόστους και αργής χρηματοδοτικής ανταπόκρισης. Αν οι Βρυξέλλες δεν μετακινήσουν γρήγορα πόρους και ρυθμιστικά βάρη, ο κίνδυνος επιτάχυνσης της αποβιομηχάνισης στην Ευρώπη παύει να είναι θεωρητικό σενάριο και γίνεται επιχειρηματική καθημερινότητα.
#ΕυρωπαϊκήΒιομηχανία #Μυτιληναίος #Ενέργεια #ETS #ΕΕ
