Η Μιλένα Αποστολάκη, μέλος της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μιλά για ενισχυμένες ενδείξεις ποινικών ευθυνών Βορίδη και Αυγενάκη. Την ίδια ώρα, η κυβερνητική πλειοψηφία επιδιώκει γρήγορο κλείσιμο των εργασιών της επιτροπής.
Σε μετωπική σύγκρουση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ εξελίσσεται η ολοκλήρωση των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, με το ΠΑΣΟΚ να ανεβάζει τους τόνους και να θέτει ζήτημα διερεύνησης ποινικών ευθυνών πρώην υπουργών.
Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Εξεταστικής, Μιλένα Αποστολάκη, μετά την κατάθεση του πορίσματος του κόμματός της, υπογράμμισε ότι οι εργασίες της επιτροπής «ενίσχυσαν τις ενδείξεις» για ανάγκη διερεύνησης τυχόν ποινικών ευθυνών των Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη. Παράλληλα κατήγγειλε τον κυβερνητικό σχεδιασμό, τον οποίο απέδωσε στο Μέγαρο Μαξίμου, ως μηχανισμό αποφυγής λογοδοσίας και ουσιαστικού ελέγχου.
Πολιτική αντιπαράθεση πάνω από τα πορίσματα
Η φάση κατάθεσης των πορισμάτων αναδεικνύει τις βαθιές πολιτικές διαχωριστικές γραμμές γύρω από το σκάνδαλο στον οργανισμό πληρωμών αγροτικών ενισχύσεων. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, όλα τα κόμματα έχουν καταθέσει πόρισμα, με εξαίρεση την Πλεύση Ελευθερίας, ενώ το ΚΚΕ έχει προαναγγείλει ότι θα το πράξει μόνο εφόσον γίνει δεκτό το αίτημά του για παράταση των εργασιών της Εξεταστικής.
Το πλαίσιο αυτό δημιουργεί δύο παράλληλες πραγματικότητες: από τη μία, την κυβερνητική γραμμή που επιδιώκει ταχεία θεσμική εκτόνωση της υπόθεσης, με περιορισμό της συζήτησης σε διοικητικές δυσλειτουργίες και διαχρονικά προβλήματα του ΟΠΕΚΕΠΕ· από την άλλη, την αντιπολίτευση –μεταξύ αυτών και το ΠΑΣΟΚ– που επιχειρεί να αναδείξει ευθύνες σε επίπεδο κορυφής της κυβερνητικής ιεραρχίας, ζητώντας επέκταση του ελέγχου σε ποινικό επίπεδο.
Θεσμικές αντοχές και διαχείριση πολιτικού κόστους
Η παρέμβαση Αποστολάκη αγγίζει τον πυρήνα του ζητήματος: κατά πόσο το πολιτικό σύστημα είναι διατεθειμένο να αφήσει τη Δικαιοσύνη να κινηθεί χωρίς πολιτικούς περιορισμούς σε μια υπόθεση που αφορά τη διαχείριση ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων στον αγροτικό τομέα. Η αναφορά της σε «σχεδιασμό του Μαξίμου» που «αποκλείει τη λογοδοσία και τη διαφάνεια» συνιστά ευθεία αμφισβήτηση της κυβερνητικής βούλησης για πλήρη διαλεύκανση.
Ταυτόχρονα, η στάση κομμάτων όπως το ΚΚΕ, που θέτουν ως όρο για την κατάθεση πορίσματος τη συνέχιση των εργασιών, δείχνει ότι ένα τμήμα της αντιπολίτευσης θεωρεί πως ο κύκλος της διερεύνησης κλείνει πρόωρα. Το διακύβευμα δεν είναι μόνο η απόδοση ευθυνών για συγκεκριμένες πράξεις ή παραλείψεις, αλλά και η αξιοπιστία των θεσμών κοινοβουλευτικού ελέγχου, ειδικά όταν πρόκειται για σκάνδαλα με οικονομικό και ευρωπαϊκό αποτύπωμα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ εξελίσσεται σε τεστ αντοχής για τη σχέση πολιτικής εξουσίας και Δικαιοσύνης, αλλά και για την ικανότητα του πολιτικού συστήματος να απαντήσει στο διαχρονικό αίτημα της κοινωνίας για διαφάνεια στη διαχείριση δημόσιου χρήματος.
Σχόλιο
: Η κλιμάκωση της ρητορικής από το ΠΑΣΟΚ δείχνει ότι η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ δεν θα κλείσει επικοινωνιακά με ένα κυβερνητικό πόρισμα, αλλά θα επανέρχεται ως μόνιμη εστία αμφισβήτησης για τη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων και τη θεσμική αξιοπιστία της χώρας.






