Χωρίς ρεύμα, θέρμανση και συχνά χωρίς νερό, χιλιάδες κάτοικοι του Κιέβου προσπαθούν να επιβιώσουν σε πολικές θερμοκρασίες, ενώ εξαντλημένα συνεργεία τεχνικών δουλεύουν αδιάκοπα για να κρατήσουν όρθια την αστική υποδομή. Η έλλειψη προσωπικού, η υπερκόπωση και η απουσία αναγνώρισης συνθέτουν ένα επικίνδυνο, αλλά απολύτως κρίσιμο παρασκήνιο του πολέμου.
Ο φετινός χειμώνας στο Κίεβο έχει μετατρέψει εκατοντάδες πολυκατοικίες σε παγωμένους πύργους από μπετόν. Οι μαζικές ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές έχουν αφήσει ολόκληρες γειτονιές χωρίς θέρμανση και ηλεκτρικό, ενώ η πρόσβαση σε νερό διακόπτεται συχνά. Σε αυτό το σκηνικό, τεχνικοί ιδιωτικών συνεργείων, ηλεκτρολόγοι και υδραυλικοί δίνουν έναν αθέατο, αλλά καθοριστικό αγώνα για να επανασυνδέσουν βασικές υπηρεσίες σε νοικοκυριά που κυριολεκτικά παγώνουν.
Υπερφόρτωση δικτύων, εξαντλημένα συνεργεία
Σε συνθήκες όπου σταθμοί παραγωγής έχουν καταστραφεί και η τηλεθέρμανση έχει διακοπεί σε μεγάλες περιοχές, τα συνεργεία καλούνται να διαχειριστούν βλάβες που το σύστημα δεν είχε ποτέ σχεδιαστεί να αντέξει. Όταν επανέρχεται το ρεύμα για λίγες ώρες, οι κάτοικοι ανοίγουν ταυτόχρονα θερμοσίφωνες, ηλεκτρικές σόμπες και άλλες ενεργοβόρες συσκευές, με αποτέλεσμα καλώδια, πίνακες και ασφάλειες να καίγονται. Οι τεχνικοί παρεμβαίνουν σε παγωμένα υπόγεια, αποστραγγίζουν σωληνώσεις, αντικαθιστούν καμένα καλώδια και προσπαθούν να αποτρέψουν μόνιμες ζημιές στο δίκτυο.
Ο Ολέχ Κάρποβ, επικεφαλής εταιρείας υδραυλικών και θερμικών εγκαταστάσεων, περιγράφει μια καθημερινότητα στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Η ημέρα του ξεκινά στις 4:00 ή 5:00 τα ξημερώματα και τελειώνει πολύ μετά τα μεσάνυχτα. Ο ίδιος και η ομάδα του δουλεύουν ουσιαστικά σε 24ωρη βάση από τις αρχές Ιανουαρίου, με ελάχιστες ώρες ύπνου. Ακόμη και με υψηλό πυρετό, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν, γνωρίζοντας ότι κάθε καθυστέρηση σημαίνει επιδείνωση των συνθηκών για εκατοντάδες κατοίκους.
Έλλειψη προσωπικού και κίνδυνος για τη ζωή
Το ανθρώπινο δυναμικό είναι δραματικά περιορισμένο. Από 25 εργαζομένους, ο Κάρποβ έχει πλέον μόνο 8: κάποιοι βρίσκονται στο μέτωπο, άλλοι έχουν φύγει στο εξωτερικό. Οι ιδιωτικές εταιρείες δεν απολαμβάνουν τις ίδιες εξαιρέσεις από τη στρατιωτική θητεία που ισχύουν για κρατικές ή δημοτικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα κενά που καλύπτονται από ηλικιωμένους τεχνικούς και άτομα με αναπηρίες ή προβλήματα υγείας. Νεότεροι εργαζόμενοι αποφεύγουν το επάγγελμα, αφήνοντας την κρίσιμη αυτή δουλειά σε ανθρώπους άνω των 60 ετών.
Η υπερκόπωση έχει ήδη αποδειχθεί θανατηφόρα. Σύμφωνα με πρώην υπουργό Στέγασης και Κοινοτικών Υπηρεσιών, συνεργεία δουλεύουν δύο και τρεις ημέρες χωρίς διάλειμμα, με πολλούς να υποφέρουν από σωματική και ψυχική εξάντληση ή κρυοπαγήματα. Ο δήμαρχος του Κιέβου, Βιτάλι Κλίτσκο, επιβεβαίωσε τον θάνατο 60χρονου τεχνίτη εν ώρα υπηρεσίας σε διαμέρισμα τον Ιανουάριο. Ο δήμος σχεδιάζει εφάπαξ οικονομική ενίσχυση 50.000 γρίβνα (περίπου 1.000 ευρώ) για τις οικογένειες εργαζομένων που χάνουν τη ζωή τους σε τέτοια καθήκοντα.
Αόρατοι εργάτες μιας καθημερινής αντίστασης
Παρά το βάρος, οι οικονομικές απολαβές και η κοινωνική αναγνώριση παραμένουν περιορισμένες. Οι ιδιωτικοί εργολάβοι είναι δεσμευμένοι με μακροχρόνια συμβόλαια διαχείρισης πολυκατοικιών, τα οποία δεν προβλέπουν την «έκτακτη κατάσταση» διαρκών αεροπορικών επιθέσεων. Αυτό σημαίνει ότι αναλαμβάνουν πρόσθετες εργασίες χωρίς αντίστοιχη αμοιβή, συχνά για να προστατεύσουν τους ήδη εξαντλημένους εργαζομένους τους.
Ο Κάρποβ αναδεικνύει και μια άλλη διάσταση: την έλλειψη σεβασμού. Κατά τα λεγόμενά του, σε μια πολυκατοικία 300 διαμερισμάτων, ίσως ένα άτομο να πει «ευχαριστώ», ενώ οι υπόλοιποι κατηγορούν τα συνεργεία για καθυστερήσεις ή ανικανότητα, απαιτώντας λύσεις που αγνοούν τους φυσικούς και τεχνικούς περιορισμούς. Αυτό δημιουργεί ένα κλίμα ηθικής φθοράς που προστίθεται στη σωματική κούραση.
Ο ηλεκτρολόγος Λεονίντ Κουλίτσκι, με σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας, χαρακτηρίζει τον φετινό χειμώνα ως τον δυσκολότερο της καριέρας του. Ο ίδιος δεν θεωρεί τον εαυτό του ήρωα, αλλά απλώς άνθρωπο που εκτελεί το καθήκον του απέναντι στους συμπολίτες του, ενώ ο γιος του πολεμά στο μέτωπο. Όπως σημειώνει, «η Ρωσία μας εξαντλεί, αλλά κρατάμε. Το σημαντικό είναι τα παιδιά μας να βγουν ζωντανά και υγιή από αυτόν τον πόλεμο».
Σχόλιο
: Τα εξαντλημένα συνεργεία του Κιέβου αποκαλύπτουν μια κρίσιμη αλλά υποτιμημένη διάσταση των σύγχρονων πολέμων: την ανθεκτικότητα των αστικών υποδομών και των ανθρώπων που τις συντηρούν. Πέρα από τα μέτωπα, η επιβίωση των πόλεων εξαρτάται από αυτούς τους «αόρατους» τεχνικούς, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ενίσχυση και θεσμική θωράκιση τέτοιων κρίσιμων επαγγελμάτων σε κάθε χώρα.






