Ο διευθύνων σύμβουλος της Netflix, Τεντ Σαράντος, υπερασπίζεται την εξαγορά ύψους 83 δισ. δολαρίων των περιουσιακών στοιχείων της Warner Bros Discovery, υποστηρίζοντας ότι θα ενισχύσει την ανάπτυξη της βιομηχανίας. Την ίδια ώρα, η κόντρα με την Paramount και η πολιτική παρέμβαση του Ντόναλντ Τραμπ οξύνουν τις ανησυχίες για συγκέντρωση ισχύος και ρυθμιστικές παρεμβάσεις.
Ο συνδιευθύνων σύμβουλος της Netflix, Τεντ Σαράντος, προχώρησε σε μία επιθετική υπεράσπιση της σχεδιαζόμενης εξαγοράς περιουσιακών στοιχείων της Warner Bros Discovery (WBD), αξίας 82,7 δισ. δολαρίων (περίπου 83 δισ. δολάρια), υποστηρίζοντας ότι η συναλλαγή θα οδηγήσει σε «ανάπτυξη» για τη διεθνή ψυχαγωγική βιομηχανία και όχι σε συρρίκνωση.
Μιλώντας στο BBC Radio 4, ο Σαράντος τόνισε ότι η Netflix «αγοράζει ένα κινηματογραφικό στούντιο και ένα δίκτυο διανομής που σήμερα δεν διαθέτει», παρουσιάζοντας το deal ως επέκταση της παραγωγικής βάσης και όχι ως κλασική οριζόντια συγχώνευση. Αντιπαρέβαλε μάλιστα τη δική του πρόταση με την ανταγωνιστική προσφορά της Paramount Skydance, η οποία –όπως είπε– συνοδεύεται από δέσμευση για περικοπές 6 δισ. δολαρίων.
Σύγκρουση Netflix – Paramount και ανησυχίες για συγκέντρωση ισχύος
Η Netflix έχει καταθέσει προσφορά για τα στούντιο και τις πλατφόρμες streaming της WBD, με το υπόλοιπο χαρτοφυλάκιο να προβλέπεται να αποσπαστεί σε ξεχωριστή εταιρεία. Αντίθετα, η Paramount επιδιώκει την πλήρη εξαγορά της WBD, συμπεριλαμβανομένων των τηλεοπτικών δικτύων, σε μια συμφωνία που αποτιμάται σε περίπου 108,4 δισ. δολάρια και στηρίζεται από προσωπική εγγύηση 40 δισ. δολαρίων του Λάρι Έλισον, συνιδρυτή της Oracle.
Οι επικριτές και των δύο προτάσεων προειδοποιούν ότι θα οδηγήσουν σε υπερσυγκέντρωση ισχύος στα χέρια ενός μόνο ομίλου, με επιπτώσεις στον ανταγωνισμό, στις επιλογές των καταναλωτών και στην ισορροπία διαπραγμάτευσης με δημιουργούς και παραγωγούς. Ο Σαράντος, επιχειρώντας να διαφοροποιήσει την πρόταση της Netflix, χαρακτήρισε το ενδεχόμενο εξαγοράς από την Paramount ως «κλασική οριζόντια συγχώνευση μέσων», που είναι «πάντα κακή για τους καταναλωτές και τους δημιουργούς, γιατί στην ουσία παίρνεις δύο στούντιο και τα συμπιέζεις σε ένα».
Η Paramount έχει προθεσμία έως το τέλος της Δευτέρας για να καταθέσει την «καλύτερη και τελική» προσφορά της, αυξάνοντας την πίεση σε διοικήσεις, μετόχους και ρυθμιστικές αρχές που ήδη βρίσκονται στο μικροσκόπιο λόγω του μεγέθους των συναλλαγών.
Πολιτική διάσταση: η παρέμβαση Τραμπ και οι ρυθμιστές
Την καθαρά επιχειρηματική αναμέτρηση περιπλέκει η άμεση πολιτική παρέμβαση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Ο Τραμπ ζήτησε από τη Netflix να απομακρύνει από το διοικητικό της συμβούλιο τη Σούζαν Ράις, πρώην υψηλόβαθμη αξιωματούχο Δημοκρατικών κυβερνήσεων, απειλώντας την εταιρεία με «συνέπειες» εάν δεν συμμορφωθεί. Ο Σαράντος προσπάθησε να αποπολιτικοποιήσει το ζήτημα, δηλώνοντας ότι «πρόκειται για επιχειρηματική συμφωνία, όχι για πολιτική», και σχολίασε ότι ο Τραμπ «συνηθίζει να κάνει πολλά μέσω των social media».
Παράλληλα, η συμφωνία βρίσκεται ήδη στο στόχαστρο βουλευτών και ρυθμιστικών αρχών στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου υπάρχουν φόβοι για μείωση του ανταγωνισμού και πλήγμα στις εγχώριες δημιουργικές βιομηχανίες και στις κινηματογραφικές αίθουσες. Σε επιστολές τους, Βρετανοί πολιτικοί έχουν προειδοποιήσει ότι η εξαγορά μπορεί να οδηγήσει σε «σημαντική μείωση του ανταγωνισμού» με αρνητικές συνέπειες για τους καταναλωτές και την τοπική παραγωγή.
Η άμυνα της Netflix για τον ρόλο της στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ο Σαράντος αντέτεινε ότι η συμβολή της Netflix στην αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ουσιαστική και ενισχύει, αντί να υπονομεύει, το εγχώριο οικοσύστημα. Υπογράμμισε ότι «οι ομάδες μας εδώ είναι 100% βρετανικές» και ότι οι συγγραφείς, σκηνοθέτες και δημιουργοί των παραγωγών της πλατφόρμας στη χώρα είναι κατά βάση Βρετανοί. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εταιρεία έχει αυτή τη στιγμή 59 παραγωγές σε εξέλιξη στο Ηνωμένο Βασίλειο, εκ των οποίων μόνο περίπου 17 δεν αφορούν βρετανικά πρότζεκτ, αλλά ξένες παραγωγές που γυρίζονται εκεί.
Ως παράδειγμα του ρόλου της Netflix στο να αναδεικνύει «ιστορίες που θα μπορούσαν να χαθούν», ανέφερε τις σειρές «Baby Reindeer» και «Adolescence», που κατάφεραν να βρουν παγκόσμιο κοινό και να δώσουν στην πλατφόρμα –όπως είπε– το θάρρος να αναλαμβάνει «μεγάλες, ασυνήθιστες επιλογές». Η συζήτηση γύρω από το mega-deal δείχνει ότι η επόμενη φάση συγκέντρωσης στη βιομηχανία streaming και στούντιο θα κριθεί όχι μόνο στις διαπραγματεύσεις διοικήσεων και επενδυτών, αλλά και στα πολιτικά και ρυθμιστικά πεδία σε ΗΠΑ και Ευρώπη.
Σχόλιο 
: Η μάχη για τη Warner Bros Discovery συμπυκνώνει τη νέα φάση συγκέντρωσης ισχύος στο παγκόσμιο streaming, όπου λίγοι παίκτες διεκδικούν καταλυτικό έλεγχο περιεχομένου και διανομής. Η Netflix επιχειρεί να εμφανιστεί ως «λιγότερο κακό» έναντι μιας πλήρους οριζόντιας συγχώνευσης τύπου Paramount, ωστόσο το μέγεθος της συναλλαγής από μόνο του εγείρει σοβαρά ζητήματα ανταγωνισμού. Η άμεση παρέμβαση Τραμπ δείχνει πόσο πολιτικά φορτισμένη έχει γίνει η ψυχαγωγική βιομηχανία, ενώ οι Ευρωπαίοι ρυθμιστές –και ειδικά οι βρετανικές αρχές– φαίνεται ότι θα λειτουργήσουν ως κρίσιμο αντίβαρο στην αμερικανική δυναμική. Για τις ευρωπαϊκές και ελληνικές οπτικοακουστικές αγορές, η έκβαση της υπόθεσης θα αποτελέσει βαρόμετρο για το πόσο χώρο θα έχουν οι μικρότεροι παίκτες σε ένα περιβάλλον όπου το περιεχόμενο και τα δικαιώματα συγκεντρώνονται σε όλο και λιγότερα χέρια.
#Netflix #WarnerBros #Streaming #ΜΜΕ #Εξαγορές
