Ο Νίκος Ανδρουλάκης σκιαγραφεί ενιαία στρατηγική για ήττα της ΝΔ, πολιτική αλλαγή και διακριτό κυβερνητικό προφίλ του ΠΑΣΟΚ. Ταυτόχρονα χαράσσει γραμμή για Μέση Ανατολή, παρακολουθήσεις και σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ.
Με μια συνέντευξη υψηλής πολιτικής έντασης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική φυσιογνωμία του κόμματός του: σύγκρουση με τη Νέα Δημοκρατία, αιχμηρή αντιπολίτευση σε ζητήματα θεσμών και διαφάνειας και ταυτόχρονα κοινωνικό αποτύπωμα στην οικονομία και την ακρίβεια.
Οικονομία, φορολογία και ακρίβεια στο επίκεντρο
Κεντρικό στοιχείο της παρέμβασής του είναι η κριτική στην κυβερνητική διαχείριση της ακρίβειας. Ο Νίκος Ανδρουλάκης τάσσεται ρητά υπέρ της μείωσης του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα «για όσο διαρκεί η έκτακτη κατάσταση», τονίζοντας ότι το κράτος δεν μπορεί να κερδοσκοπεί πάνω στις ανατιμήσεις σε ενέργεια και καύσιμα. Καταγγέλλει ότι από τον ΕΦΚ και τον ΦΠΑ σε τρόφιμα και ενέργεια παράγονται «υπερπλεονάσματα», τα οποία –όπως υποστηρίζει– αξιοποιούνται εκ των υστέρων ως προεκλογικά επιδόματα τύπου pass, αντί για μια δομική ελάφρυνση του διαθέσιμου εισοδήματος.
Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να τοποθετήσει το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα που προτάσσει μόνιμες και στοχευμένες παρεμβάσεις, σε αντιδιαστολή με την κυβερνητική λογική έκτακτων επιδομάτων. Η αναφορά του στην «έκτακτη κατάσταση» παραπέμπει ευθέως στις επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν και της ευρύτερης αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή, που ήδη πιέζουν τις τιμές ενέργειας και βασικών αγαθών.
Μέση Ανατολή, Κύπρος και κόκκινες γραμμές για τη συμμετοχή της Ελλάδας
Σε θεσμικό επίπεδο, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπενθυμίζει ότι είναι «υποχρέωσή» του να ζητά ενημέρωση για όλα τα σοβαρά θέματα και καλεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ενημερώνει συστηματικά Βουλή και πολιτικούς αρχηγούς. Στο μέτωπο της κρίσης στη Μέση Ανατολή, ζητά «απόλυτη αλληλεγγύη» προς την Κύπρο, υπογραμμίζοντας ότι «όλη η Κύπρος» είναι κράτος-μέλος της ΕΕ και παραπέμποντας στην παρουσία χωρών όπως η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία στην περιοχή.
Ταυτόχρονα, χαράσσει σαφή κόκκινη γραμμή: καμία ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο που διεξάγουν –όπως λέει– ο Νετανιάχου και ο Τραμπ στο Ιράν, ούτε χρήση ελληνικών βάσεων για πολεμικές επιχειρήσεις. Η θέση αυτή αναδεικνύει τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ να εμφανιστεί ως δύναμη ευρωπαϊκής υπευθυνότητας, αλλά και αυξημένης εθνικής αυτονομίας σε ζητήματα στρατιωτικής εμπλοκής.
Predator, ΟΠΕΚΕΠΕ και αφήγημα περί διαφθοράς
Καίριο στοιχείο της ρητορικής Ανδρουλάκη παραμένει το ζήτημα των παράνομων παρακολουθήσεων. Επιτίθεται με σφοδρότητα στον αντιπρόεδρο της ΝΔ και υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, με αφορμή δηλώσεις του για την υπόθεση Predator. Επικαλείται πληροφορίες ότι «απόστρατος συνταγματάρχης του Ισραήλ» είχε «παγιδεύσει» για μήνες την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και χαρακτηρίζει «ντροπή» την υποτίμηση της υπόθεσης, θέτοντας ακόμη και ζήτημα παραίτησης του υπουργού.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει και το σκάνδαλο διαφθοράς στον ΟΠΕΚΕΠΕ, κάνοντας λόγο για «εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ» που «φαγώθηκαν με τις πλάτες της Νέας Δημοκρατίας και του υπουργείου». Συνδέει τις αποκαλύψεις και τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με μια συνολική εικόνα «αλαζονείας, ανευθυνότητας και διαφθοράς» της κυβέρνησης, επιχειρώντας να αποδομήσει το κεντρικό αφήγημα της ΝΔ περί «σταθερότητας».
Εσωκομματικές τριβές και στόχος πρωτιάς
Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Νίκος Ανδρουλάκης υπερασπίζεται τη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται για «άλλη άποψη» αλλά για «άλλη στρατηγική» που «πυροβολεί τη συλλογική προσπάθεια» και εργαλειοποιείται από την προπαγάνδα της ΝΔ. Περιγράφει τις διαγραφές ως «έσχατο μέσο», αλλά δείχνει αποφασισμένος να επιβάλει ενιαία γραμμή.
Απαντώντας και στις αιχμές του Χάρη Δούκα για ξεχωριστό ψήφισμα στο συνέδριο, επαναλαμβάνει ότι «το ΠΑΣΟΚ έχει μια στρατηγική: να νικήσει τη Νέα Δημοκρατία, να υπάρξει πολιτική αλλαγή και να υλοποιήσει το πρόγραμμά του». Δεσμεύεται ότι αν το ΠΑΣΟΚ βρεθεί «έστω και με μία ψήφο» μπροστά από τη ΝΔ, θα σχηματίσει κυβέρνηση για να εφαρμόσει το πρόγραμμά του, ταυτίζοντας τη «σταθερότητα» με την «πολιτική αλλαγή» και όχι με τη διαιώνιση της σημερινής διακυβέρνησης.
Σχόλιο
: Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί ταυτόχρονα δύο δύσκολα στοιχήματα: να μετατρέψει την υπόθεση Predator και τα σκάνδαλα διαφθοράς σε κεντρικό ρήγμα αξιοπιστίας για τη ΝΔ και να επιβάλει σκληρή εσωκομματική πειθαρχία ενόψει ενός συνεδρίου που προμηνύεται θυελλώδες. Η στρατηγική «πρώτα η ήττα της ΝΔ, μετά η κυβερνησιμότητα» δίνει σαφή πολιτική κατεύθυνση, αλλά η επιτυχία της θα κριθεί από το αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί πράγματι να πείσει ότι διαθέτει συνεκτικό, κοστολογημένο πρόγραμμα και πρόσωπα διακυβέρνησης πέρα από την καταγγελτική ρητορική.






