Η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στη Disneyland Paris για τα εγκαίνια θεματικού χώρου Frozen προσφέρει αφορμή για κριτική στην απόσταση της ΕΕ από τους πολίτες. Μέσα από χιούμορ και αναλογίες με τη Disney αναδεικνύονται τα ελλείμματα αφήγησης και επικοινωνίας των ευρωπαϊκών θεσμών.
Η απόφαση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν να βρεθεί στη Disneyland Paris, για τα εγκαίνια της νέας ζώνης «World of Frozen», χρησιμοποιείται ως αφετηρία για μια δηκτική αποδόμηση της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. Το σατιρικό κείμενο παρομοιάζει την Ευρώπη με το βασίλειο της ταινίας «Frozen»: ένας τόπος βυθισμένος σε διαρκή χειμώνα, διοικούμενος από μια ξανθιά ηγέτιδα σε πύργο – αναφορά στην πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Η Disney ως καθρέφτης της ευρωπαϊκής πολιτικής
Η σάτιρα αξιοποιεί τους χαρακτήρες της Disney για να φωτίσει πραγματικές πολιτικές εντάσεις. Ο «κρυφός κακός» της ιστορίας ταυτίζεται με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ενώ ο «ενοχλητικός βοηθός» που απειλεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα παραπέμπει στον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν. Η εικόνα είναι υπερβολική, αλλά αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο προσωπικές ηγεσίες και εθνικές ατζέντες διαβρώνουν την ευρωπαϊκή συνοχή.
Η συμμετοχή του Ευρωπαίου επιτρόπου με χαρτοφυλάκιο Μεταφορών και Τουρισμού, Απόστολου Τζιτζικώστα, στα εγκαίνια του θεματικού πάρκου υπογραμμίζει και μια άλλη διάσταση: τον ρόλο της βιομηχανίας ψυχαγωγίας ως οικονομικού και συμβολικού πυλώνα. Η Disneyland Paris είναι ένας από τους μεγαλύτερους εργοδότες και τουριστικούς πόλους της Γαλλίας, με άμεσες επιπτώσεις σε επενδύσεις, θέσεις εργασίας και εικόνα της χώρας.
Ακόμη και το λογοπαίγνιο με την ευρωπαϊκή υπηρεσία OLAF – που διαμαρτύρεται πως συγχέεται με τον χιονάνθρωπο Όλαφ της ταινίας – αναδεικνύει ένα βαθύτερο ζήτημα: οι πολύπλοκοι, τεχνικοί θεσμοί της ΕΕ παραμένουν αόρατοι ή παρεξηγημένοι από τους πολίτες, σε αντίθεση με την άμεση αναγνωρισιμότητα των «brand» της ποπ κουλτούρας.
Λάθη γεωγραφίας και άνοδος της άκρας δεξιάς
Το κείμενο στρέφεται στη συνέχεια κατά της γαλλικής άκρας δεξιάς, μέσα από τις κραυγαλέες γεωγραφικές αστοχίες του περιοδικού «Cahiers de l’Europe», που χρηματοδοτείται από την ομάδα Patriots for Europe στις Βρυξέλλες. Σε χάρτη για τους «Νέους Δρόμους του Μεταξιού», το Κάιρο εμφανίζεται στη θέση της Τρίπολης και η Μόσχα στη θέση της Κωνσταντινούπολης. Τα λάθη δεν είναι απλώς κωμικά· υπονομεύουν την αξιοπιστία ενός πολιτικού χώρου που διεκδικεί ρόλο στην ευρωπαϊκή στρατηγική, ενώ αποδεικνύουν επιπολαιότητα σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Η αναφορά σε παλαιότερες γκάφες του Ντόναλντ Τραμπ με ανύπαρκτες χώρες, όπως η «Nambia», λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η άγνοια για τον υπόλοιπο κόσμο δεν είναι αθώα. Σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας, από τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι την κρίση στη Μέση Ανατολή, η έλλειψη βασικών γνώσεων από ηγετικές φιγούρες μπορεί να έχει πραγματικό κόστος.
Στο φόντο όλων αυτών, η στήλη κλείνει με διαγωνισμούς λεζάντας και χιουμοριστικά σχόλια, διατηρώντας τον ελαφρύ τόνο. Ωστόσο, πίσω από το γέλιο αναδύεται ένα σοβαρό μήνυμα: αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να παραμείνει ελκυστική για τους πολίτες της, χρειάζεται λιγότερη γραφειοκρατική ψυχρότητα και περισσότερη αφηγηματική δύναμη – χωρίς όμως να θυσιάζει τη σοβαρότητα και την ακρίβεια στον βωμό του θεάματος.
Σχόλιο 
: Η σάτιρα φωτίζει ένα πραγματικό έλλειμμα: η ΕΕ χάνει τη μάχη της επικοινωνίας απέναντι σε ηγέτες και κινήματα που, έστω και με επικίνδυνη επιπολαιότητα, μιλούν απλά και συμβολικά. Το διακύβευμα για τις Βρυξέλλες δεν είναι να γίνουν «Disneyland», αλλά να αποκτήσουν πειστική ιστορία για τους πολίτες, πριν οι καρικατούρες της πολιτικής καταλάβουν οριστικά τη σκηνή.
#ΕΕ #Μακρόν #Disneyland #πολιτική #επικοινωνία
