Η κρίση στο Στενό του Ορμούζ δεν είναι άλλη μια γεωπολιτική ένταση. Είναι η στιγμή που αποκαλύπτεται, χωρίς φίλτρα, ότι το μοντέλο παγκόσμιας ηγεσίας των Ηνωμένες Πολιτείες δεν λειτουργεί πλέον όπως πριν.
Για δεκαετίες, η αμερικανική ισχύς στηριζόταν σε κάτι πολύ απλό: κανείς δεν έμενε εκτός. Οι σύμμαχοι ακολουθούσαν. Οι αποφάσεις, ακόμη και αμφιλεγόμενες, είχαν κάλυψη.
Σήμερα αυτό δεν ισχύει.
Οι σύμμαχοι δεν ακολουθούν – και αυτό αλλάζει τα πάντα
Στον πόλεμο με το Ιράν, η εικόνα είναι ξεκάθαρη. Η Ευρώπη κρατά αποστάσεις. Χώρες του ΝΑΤΟ αποφεύγουν ενεργή εμπλοκή. Η «συμμαχία» λειτουργεί πλέον επιλεκτικά.
Αυτό δεν είναι tactical divergence.
Είναι στρατηγικό ρήγμα.
Και όταν η ηγεμονία χρειάζεται πειθώ αντί για αυτονόητη στήριξη, έχει ήδη αρχίσει να φθίνει.
Το πρόβλημα δεν είναι η Κίνα – είναι η αποσύνθεση
Η Ουάσιγκτον επιμένει να βλέπει την απειλή στην Κίνα ή στη Ρωσία.
Λάθος.
Η πραγματική απειλή είναι εσωτερική στο σύστημα: η διάλυση της εμπιστοσύνης.
Όταν οι σύμμαχοι:
- δεν συμμετέχουν
- δεν ευθυγραμμίζονται
- δεν ρισκάρουν
τότε η ισχύς μετατρέπεται σε κόστος.
Και η ηγεμονία σε διαπραγμάτευση.
Ο Τραμπ δεν δημιούργησε το πρόβλημα – το επιτάχυνε
Η περίοδος του Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι η αιτία.
Είναι ο καταλύτης.
Η επιλογή για μονομερείς κινήσεις, η πίεση προς συμμάχους και η λογική «America First» έκαναν κάτι απλό: μετέτρεψαν τη συνεργασία σε συναλλαγή.
Και όταν οι συμμαχίες γίνονται transactional, παύουν να είναι αξιόπιστες.
Η επόμενη φάση: Κατακερματισμός
Το διεθνές σύστημα δεν καταρρέει.
Αναδιαρθρώνεται.
Πιο συγκεκριμένα:
Η ισχύς διαχέεται.
Οι συμμαχίες γίνονται προσωρινές.
Οι αποφάσεις γίνονται πιο αργές και πιο ακριβές.
Και οι ΗΠΑ, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, δεν μπορούν να επιβάλουν ρυθμό.
SBC Analysis
Η ηγεμονία δεν τελειώνει με ήττα.
Τελειώνει όταν οι άλλοι σταματούν να σε ακολουθούν.
Και αυτό ήδη συμβαίνει.
SBC Σχόλιο
Η Ουάσιγκτον πιστεύει ότι παίζει ακόμα το ίδιο παιχνίδι.
Δεν παίζει.
Το παιχνίδι έχει αλλάξει.
Και το χειρότερο;
Το έχουν καταλάβει όλοι.
Εκτός από αυτούς.
